Mijn hond, de wiskundeleraar
ChatGPT en persoonlijke begeleiding.
Terwijl Phil Birchenall aan de keukentafel zit, verandert de motregen buiten het uitzicht op de charmante huisjes en verzorgde tuinen in een spontaan, kil tafereel dat zo uit een impressionistisch schilderij lijkt te komen. Maar het slechte weer lijkt Phil niet te deren, want zodra hij over zijn 12-jarige dochter Daisy begint te praten, straalt hij alleen maar warmte uit.
"Ze is een geweldig kind. Ze laat je vaak lachen. Ze is heel scherpzinnig. Ze houdt van bakken en is helemaal idolaat van dieren. Onze hond Izzy is haar alles en ze zijn onafscheidelijk. Het is echt zo schattig."
De fonkeling in zijn ogen terwijl hij praat, maakt meteen duidelijk hoeveel zijn dochter voor hem betekent. Dus toen hij op een dag een brief kreeg van de leraar van Daisy, pakte hij het probleem in die brief voortvarend aan.
"Haar leraar schreef: geen paniek, ze doet het heel goed in alle vakken, maar alleen bij wiskunde blijft ze een beetje achter."
Phils eerste ingeving was om ouderwets samen aan de keukentafel te gaan zitten. Daisy had vooral moeite met het vermenigvuldigen van breuken en staartdelingen. Die avond ging hij samen met Daisy aan tafel zitten en pakte hij het schoolboek erbij, terwijl Izzy rustig onder haar stoel lag. Toen besefte hij dat dit niet meer de wiskunde was die hij kende.
"Ik keek naar de uitleg en deed mijn uiterste best om te snappen wat er stond. Maar ik kon er geen chocola van maken. Ik dacht terug aan hoe het ging in 1986... Ik kon deze twee methodes gewoon niet met elkaar rijmen."
Omringd door lege schriftjes, geslepen potloden en een lesboek dat hij totaal niet begreep, stond Phil met de mond vol tanden. Zijn dochter had meteen door dat er iets mis was.
"Daisy keek me aan en ik zag haar gezicht wit wegtrekken. Ze dacht waarschijnlijk: hier heb ik ook niets aan."
Maar Phil is iemand die problemen oplost en het bijltje er niet zomaar bij neergooit. En hij was zeker niet van plan om zijn dochter in de steek te laten nu ze zijn hulp nodig had met school. Toen kwam hij gelukkig op een idee. Phil is altijd al iemand geweest die nieuwe technologieën uitprobeert, uit nieuwsgierigheid naar wat ie er mee kan doen op het werk en in het dagelijks leven. Enkele maanden eerder had hij al een beetje gespeeld met ChatGPT. Zo had hij ChatGPT al gebruikt op kantoor, voor zijn financiën en zelfs om een persoonlijke fitness-tool te ontwikkelen. Nog diezelfde avond ging hij achter zijn computer zitten en bouwde hij zijn eigen GPT: een persoonlijke wiskundeleraar voor Daisy.
Een GPT is een versie van het AI-taalmodel die je kan personaliseren voor specifieke behoeften of taken. Het is eigenlijk je eigen versie van ChatGPT die je kunt trainen of afstemmen op specifieke onderwerpen, taken of manieren om met jou te communiceren. In Phils geval ging het om het uitleggen van het vermenigvuldigen van breuken en staartdelingen aan zijn dochter van twaalf. En in een geniale opwelling gaf hij het model de persoonlijkheid van hun hond Izzy.
'Waarom zou deze AI-wiskundeleraar in hemelsnaam geen hondenmoppen kunnen vertellen? Of waarom zou het niet de hond zelf kunnen zijn? Waarom eigenlijk niet?'
Door die ingeving op het laatste moment veranderde zijn GPT in iets heel bijzonders voor Daisy. Volgens Phil vertelde de AI-leraar haar meteen een hele flauwe hondenmop, waarna deze doorging met staartdelingen met hondensnoepjes als thema. Daisy was meteen helemaal verkocht.
Door te oefenen met Izzy de wiskundeleraar werd Daisy steeds beter in de onderdelen van wiskunde waar ze moeite mee had. In Engeland maken leerlingen aan het einde van de basisschool een toets om te bepalen of ze mogen doorstromen naar de middelbare school. Daisy haalde een topresultaat.
"Daisy haalde een superhoog cijfer voor haar wiskundetoets. Haar leraar gaf haar zelfs een certificaat waarin stond hoeveel vooruitgang ze had geboekt. En het hele proces was ook nog eens heel leuk. We hadden er allebei gewoon echt plezier in."
Dankzij haar goede cijfers werd Daisy op haar volgende school ingedeeld in een klas van hoger niveau. Phil deelde onlangs zijn idee van de ChatGPT‑wiskundeleraar op sociale media. Hij wilde andere ouders inspireren om hun eigen GPT's te bouwen voor de vakken waar hun kinderen hulp bij nodig hebben, en laten zien hoe belangrijk een persoonlijke touch is.
'Dit is toch veel leuker dan samen een saai lesboek doornemen? Het maakte het leren aantrekkelijk. Het voelde alsof de leraar deel uitmaakte van het gezin, alsof het een verlengstuk van onze hond was... Waar het uiteindelijk gewoon om draait, is dat je dingen die je leuk vindt, verwerkt in de leerstof.'
En voor wie het zich afvraagt: de echte Izzy geeft nog steeds helemaal niets om staartdelingen.
