استفاده از ChatGPT برای مسیریابی و اداره یک مؤسسه غیرانتفاعی با وجود نابینایی

بردفورد و برایان منینگ تمام عمرشان را صرف سازگارشدن با جهانی کرده‌اند که برای افرادی مانند آن‌ها طراحی نشده است. هر دو برادر به بیماری اشتارگارت مبتلا هستند؛ عارضه‌ای ارثی و نادر که بخش زیادی از دید مرکزی‌شان را از بین برده و کارهای روزمره‌ای مانند عبور از خیابانی شلوغ یا پاسخ‌دادن به ایمیل‌ها را بسیار دشوارتر کرده است.

اما به‌مرور، همان چالشی که زمانی آن‌ها را از دیگران متمایز می‌کرد، باعث شد به یکدیگر نزدیک‌تر شوند. تجربه مشترک کم‌بینایی، پیوندی عمیق میان آن‌ها و همچنین با جامعه‌ای از دیگر افراد دارای اختلال بینایی ایجاد کرد که می‌خواستند از آن حمایت کنند.

این دو برادر در مه ۲۰۱۶ تو بلایند برادرز را بنیان گذاشتند؛ شرکت پوشاکی غیرانتفاعی که از محصولات و پلتفرم خود برای افزایش آگاهی، حمایت از پژوهش درباره نابینایی و ایجاد فرصت‌های بیشتر برای جامعه نابینایان استفاده می‌کند.

امروز ChatGPT به بخش مهم‌تری از این مأموریت تبدیل شده است؛ به بردفورد و برایان کمک می‌کند زندگی روزمره را مستقل‌تر پیش ببرند و راه‌های تازه‌ای برای اداره و توسعه تو بلایند برادرز در اختیارشان می‌گذارد.

آنچه ChatGPT را برای بردفورد و برایان به‌ویژه ارزشمند می‌کند، این است که مستقیماً به مشکلی می‌پردازد که هر روز با آن روبه‌رو می‌شوند: بخش بزرگی از زندگی مدرن همچنان به توانایی دیدن وابسته است.

وقتی دید محدودی دارید، خواندن منو، پرکردن فرم، یافتن اطلاعاتی مشخص در اینترنت یا خواندن صفحه‌گسترده ممکن است به زمان و تلاش بسیار بیشتر یا کمک دیگران نیاز داشته باشد.

این موقعیت‌ها شاید کوچک به نظر برسند، اما روی هم انباشته می‌شوند. آن‌ها می‌توانند بر شیوه یادگیری و کار افراد و فرصت‌هایی که دست‌یافتنی می‌دانند اثر بگذارند.

ChatGPT این معادله را برای این دو برادر و دیگر اعضای جامعه نابینایان تغییر می‌دهد. ChatGPT با تبدیل اطلاعات بصری به چیزی که بتوانند بشنوند، درک کنند و بر اساس آن اقدام کنند، دسترسی مستقیم‌تری به دنیای اطراف در اختیارشان می‌گذارد. کارهایی که زمانی به راه‌حل‌های جایگزین و پیچیده نیاز داشتند، اکنون از عهده این دو برادر برمی‌آیند.

به‌گفته بردفورد، «دسترس‌پذیری یعنی برداشتن یک مانع» و ChatGPT دقیقاً همین کار را انجام می‌دهد.

برای این دو برادر، ChatGPT راهی شده است تا اطلاعاتی را که دیدنشان دشوار است، به چیزی کاربردی تبدیل کنند.

این کار می‌تواند به‌سادگی گرفتن دوربین به‌سمت پشت نمایشگر و پرسیدن این باشد که از کدام درگاه استفاده کنند. بردفورد به‌تازگی با ChatGPT Live از میان چند ورودی تقریباً یکسان، DisplayPort را پیدا کرد؛ کاری که معمولاً برای انجامش از همسر یا یکی از دوستانش کمک می‌گرفت.

ChatGPT هنگام رفت‌وآمد در دنیای بیرون نیز همراهشان است. آن‌ها می‌توانند با فرمان صوتی بپرسند یک ساختمان چه شکلی است، یک مکان شاخص کجاست یا چگونه از گیت فرودگاه به محل سوارشدن خودروهای اینترنتی برسند.

همین دسترس‌پذیری در محیط کار نیز شیوه اداره تو بلایند برادرز را تغییر می‌دهد. بردفورد قبلاً برای پیداکردن تنها یک عدد در صفحه‌گسترده باید صفحه را بزرگ‌نمایی می‌کرد، ردیف‌ها و ستون‌ها را به خاطر می‌سپرد و خانه‌به‌خانه پیش می‌رفت. اکنون می‌تواند از ChatGPT بخواهد داده‌ها را تحلیل کند، موارد غیرعادی را بیابد یا بگوید کدام بخش اشتباه به نظر می‌رسد. او همچنین این ابزار را به ایمیلش متصل می‌کند تا به‌جای بررسی تک‌تک پیام‌ها، بپرسد کدام موارد به توجهش نیاز دارند.

آن‌ها بیش‌ازپیش از ChatGPT نه‌فقط برای بازیابی اطلاعات، بلکه برای پیشبرد کارها استفاده می‌کنند. آن‌ها با قابلیت صوتی ایده‌پردازی و متن را دیکته می‌کنند، داده‌های جذب کمک مالی را تحلیل می‌کنند و برای «ترایو بلایند» ارائه می‌سازند؛ طرحی که برای پیوند جوانان جامعه نابینایان با فرصت‌های آموزشی و شغلی طراحی شده است.

اکنون که ChatGPT با زندگی و کار بردفورد و برایان گره خورده است، آن‌ها بیش از هر زمان دیگری برای آینده هیجان‌زده‌اند. آن‌ها جهانی را تصور می‌کنند که در آن اعضای جامعه نابینایان بتوانند اهداف بزرگ‌تری را دنبال کنند و پیش از هر چیز با آنچه می‌آفرینند، رهبری می‌کنند و به انجام می‌رسانند شناخته شوند. بردفورد تصور می‌کند نابینایی به «شاید دومین یا سومین ویژگی‌ای که با آن شناخته می‌شوند» تبدیل شود.

برای این دو برادر، این موضوع معنایی بسیار فراتر از آسایش دارد. این چشم‌اندازی تازه از امکانات پیش روی جامعه‌ای است که نزدیک به یک دهه برایش تلاش کرده‌اند؛ جامعه‌ای که مشتاق‌اند به پیشرفتش کمک کنند.

درباره فعالیت‌های آن‌ها برای حمایت از جامعه نابینایان از طریق تو بلایند برادرز بیشتر بدانید.⁠(در یک پنجره جدید باز می‌شود)