هر چند نسل یکبار، فناوری تازهای همهچیز را تغییر میدهد.
تصور کنید برق در دهه ۱۹۲۰ به شهری روستایی در آمریکا برسد. پیش از رسیدن خطوط برق، زندگی روزمره با محدودیتهای جسمانی شکل میگرفت: حمل آب، شستن لباس با دست، نگهداری غذا با یخ، و پایان دادن به بخش زیادی از روز هنگام غروب خورشید. برق همه خانهها را یکشبه دگرگون نکرد، و بسیاری از مزایایش بهطور نابرابر به مردم رسید. اما با گسترش دسترسی، زندگی عادی تغییر کرد. نور در شب، روز را طولانیتر کرد. پمپهای برقی، لوازم خانگی و یخچال بخشی از سختترین کارهای روزانه را کاهش دادند. رادیوها خبر، موسیقی و ارتباط را از صدها مایل دورتر به خانهها و فضاهای اجتماعی آوردند.
وعده نخست برق عملی بود، اما اثر عمیقتر آن از امکانهای تازهای آمد که با استفاده بیشتر مردم از آن گشوده شد. با گذشت زمان، امکانهای تازه بسیاری پدید آمد و ماشینها و رایانهها پیشرفت در پزشکی، مهندسی و بسیاری حوزههای دیگر را بسیار شتاب دادند. تا پایان قرن بیستم، میانگین طول عمر بیش از ۲۰ سال افزایش یافته بود و درآمد میانه تعدیلشده با تورم تقریباً سه برابر شده بود. این دستاوردها تا حد زیادی ناشی از پیشرفت در مراقبت سلامت، بهداشت و استانداردهای زندگی بود؛ بسیاری از آنها با برقرسانی گسترده و پیشرفتهای فناورانه مرتبط ممکن یا شتابگرفته شدند.
این اتفاق دوباره با AI در حال رخ دادن است. AI بهزودی قادر به انجام کارهای خارقالعاده خواهد بود. اما نکته، خودِ فناوری بهتنهایی نیست. نکته این است که مردم با آن چه میتوانند بکنند. میتواند به کسی کمک کند یک قبض پزشکی را مدیریت کند، مهارتی تازه بیاموزد، کسبوکاری کوچک راه بیندازد، از والد سالخوردهای مراقبت کند، یک تصمیم حقوقی یا مالی را بفهمد، ایدهای را به چیزی واقعی تبدیل کند، یا کشفی علمی انجام دهد.
هرچند شگفتی نور در شب احتمالاً خیلی زود عادی شد، کاری که مردم تصمیم گرفتند با آن انجام دهند عادی نشد. و چون فناوری در طول زمان راهی قابلاتکا برای رساندن شکوفایی بوده است، فکر میکنیم AI باید برای همه در دسترس باشد تا هرقدر که نیاز دارند، هرجا و هرطور که نیاز دارند از آن استفاده کنند.
آن آینده خودبهخود رخ نخواهد داد. فناوریهای دگرگونساز میتوانند قدرت را متمرکز کنند، یا آن را گسترش دهند. میتوانند زندگی را برای عدهای آسانتر کنند، یا فرصت را برای بسیاری گسترش دهند. رویکرد ما ریشه در این باور دارد که AI باید در خدمت مردم کار کند: به آنها کمک کند اهداف خود را دنبال کنند، توانمندیهایشان را افزایش دهد، و مزایای این فناوری را تا حد ممکن گسترده توزیع کند.
نخستین تعهد ما ساختن AI در خدمت بشریت است. یعنی میخواهیم مردم را بهطور گسترده توانمند کنیم، نه اینکه شاهد تمرکز قدرت در میان چند شرکت، دولت یا فرد باشیم. باور داریم آینده ایمنتر آیندهای است که در آن قدرت بهطور گسترده توزیع شود، تا بخش بیشتری از جهان بتواند در ساختن زیستبوم تابآوری مشارکت کند.*
ما نسبت به AI خوشبینیم، زیرا باور داریم میتواند توانمندی و شکوفایی انسان را گسترش دهد. اما درباره خطرها نیز واقعبین هستیم. سامانههای قدرتمند باید ایمن، همسو با نیت انسانی و تحت کنترل انسان باقی بمانند. مأموریت ما در OpenAI این است که اطمینان یابیم AGI به سود همه بشریت است. یعنی ساختن سامانههایی که به مردم کمک کنند کارهای بیشتری را که خود انتخاب میکنند انجام دهند، نه سامانههایی که جایگزین داوری انسانی درباره آنچه مهم است شوند.
خودکارسازی کامل همهچیز آیندهای نیست که ما میخواهیم. این کار بیثمر و خطرناک خواهد بود. AI باید به مردم کمک کند اهدافشان را دنبال کنند، نه اینکه از آنها جدا شود. هرچه سامانههای AI توانمندتر میشوند، نقش انسان مهمتر میشود: تعیین جهت، سنجیدن مصالحهها، بهکارگیری داوری، و آوردن ارزشها، سلیقه، توجه و مسئولیت به کار.
یکی از نقشهای کلیدی بلندمدت برای انسانها تصمیمگیری درباره این است که چه کاری ارزش انجام دادن دارد.
باور داریم انجام پژوهش AI توسط خود AI در چند سال آینده به عامل تعیینکننده سرعت پیشرفت تبدیل خواهد شد. این مهم است، چون همسوسازی خود یک مسئله پژوهشی دشوار است. برای پیشرفت سریع و عمیق، پژوهشگران ما به سامانههای AI نیاز خواهند داشت که بتوانند به آزمودن ایدهها، یافتن خطاها، کاوش گزینهها و تکرار در کنار ما کمک کنند.
اما پیشرفت فنی سریعتر، داوری انسانی و هماهنگی عمومی را مهمتر میکند، نه کماهمیتتر. آینده باید به دست مردم، نهادها و جوامع شکل بگیرد، نه فقط شرکتهایی که توانمندترین سامانهها را میسازند.
با ادامه توسعه AI پیشتاز، انتظار داریم هماهنگی ملی و جهانی مهمتر شود. مدتهاست باور داریم در نهایت باید سازمانی بینالمللی وجود داشته باشد که به هماهنگی تلاشهای پیشرو در AI برای کاهش خطر فاجعهبار کمک کند. همکاری و استانداردهای ایمنی مشترک بخش مهمی از مسیر پیشرو هستند، بهویژه چون گریز از انگیزههای رقابت تجاری و ملی دشوار است. یکی از اهداف چنین سازمانی باید این باشد که جهان بتواند اقدام هماهنگ انجام دهد، از جمله کند کردن توسعه پیشتاز در صورت نیاز، تا تابآوری اجتماعی، ایمنی و همسوسازی بتوانند همگام بمانند.
ساختن یک پژوهشگر خودکار AI—یک سامانه AI که بتواند خودِ فرایند پژوهش را شتاب دهد و بهتدریج خودکارتر کند، در عین حال هدایتپذیر، پاسخگو و مرتبط با مردم بماند. باور داخلی ما این است که تا مارس ۲۰۲۸ شاید بخش قابلتوجهی از پژوهشهایمان را سامانههای AI در کنار پژوهشگران خودمان انجام دهند. برای پیشرفت کافی در همسوسازی، باور داریم به AIهایی نیاز داریم که همراه ما تکرار و بهبود دهند. این به ما کمک میکند گذار به جهان پس از AGI را طی کنیم تا مسیر آینده را بهطور جمعی تعیین کنیم.
شتاب دادن به اقتصاد، با شتاب دادن به پیشرفت علمی، بهرهوری و رشد اقتصادی، همزمان با تلاش برای اطمینان از اینکه دستاوردها بهطور گسترده تقسیم شوند. همه باید فرصت داشته باشند سهمی معنادار از شکوفاییای که AI میآفریند داشته باشند.
دادن یک AGI شخصی به همه مردم زمین، تا بتوانند از یکی از دگرگونسازترین فناوریهای بشر، به هر شکلی که انتخاب میکنند، بهرهمند شوند.
برای تحقق این هدف، وارد مرحله سوم OpenAI میشویم.
مرحله نخست OpenAI درباره انجام پژوهش در مسیر AGI بود. مرحله دوم زمانی آغاز شد که پژوهش ما به دنیای واقعی مرتبط شد و به یک شرکت محصولمحور تبدیل شدیم: سامانههایمان را بهکار گرفتیم، از شیوه استفاده مردم از آنها آموختیم و به پیشرفت پیوسته در مسیر AGI ایمن و همسو با مأموریتمان ادامه دادیم.
اکنون وارد مرحله سوم میشویم. اقتصاد در حال بازشکلگیری پیرامون AI است. پرسش محوری اکنون این است که چگونه AI پیشرفته را آنقدر فراوان، مقرونبهصرفه، ایمن، مفید و آسان کنیم که هر فرد و سازمانی بتواند از آن بهرهمند شود. توانمندی پیشتاز فقط بخشی از کار است. وظیفه بزرگتر تبدیل آن توانمندی به ابزارهایی است که مردم واقعاً بتوانند برای شکوفایی از آنها استفاده کنند.
بیش از هر چیز، باور داریم توزیع گسترده قدرت به آیندهای بهتر کمک خواهد کرد. تاریخ بشر نشان میدهد تمرکز قدرت شکنندگی میآفریند، در حالی که قدرتِ بهطور گسترده تقسیمشده جوامع را تابآورتر، سازگارتر و آزادتر میکند.
به همین دلیل دسترسی اهمیت دارد. و به همین دلیل ایمنی، حریم خصوصی، مقرونبهصرفه بودن، زیستبومهای باز و نظارت عمومی اهمیت دارند.
آینده خوب AI نمیتواند آیندهای باشد که در آن شمار اندکی از نهادها بیشتر توانمندی و بیشتر منافع را کنترل کنند. باید آیندهای باشد که در آن افراد، شرکتها، جوامع و کشورهای بسیاری بتوانند بسازند، بهرهمند شوند و قدرت داشته باشند. باور داریم این دگرگونی باید متعلق به همه باشد.
اگر این را درست انجام دهیم، AI میتواند به بنیانی برای بهرهوری، خلاقیت، پیشرفت علمی و فرصت اقتصادی بیشتر برای بسیاری تبدیل شود، و ما به مأموریت خود میرسیم: اطمینان از اینکه AGI به سود همه بشریت باشد.
*تابآوری AI به مجموعه سازمانها، سامانهها و افرادی اشاره دارد که جامعه میتواند برای پیشبینی، تحمل، سازگاری با و بازیابی سریع از اختلالات ناشی از AI ایجاد کند. برای نمونه، خودرو جامعه را دگرگون کرد، اما فقط زمانی بهطور گسترده سودمند شد که جوامع سامانههایی پیرامون آن ساختند: کمربند ایمنی، قوانین راهنماییورانندگی، گواهینامه رانندگی، آزمون تصادف و زیرساخت جاده. هدف جلوگیری از رانندگی مردم نبود—هدف این بود که یک فناوری قدرتمند به اندازه کافی تابآور شود تا استفاده گسترده از آن ممکن باشد.
