Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
OpenAI

22 Σεπτεμβρίου 2026

Ασφάλεια

Προτεραιότητες και αρχές για αποτελεσματικές αξιολογήσεις τρίτων μερών

Φόρτωση…

Τα εργαστήρια κορυφαίας ΤΝ φέρουν τεράστια ευθύνη για την ασφαλή εκπαίδευση, αξιολόγηση και διάθεση μοντέλων. Οι αξιολογήσεις από τρίτα μέρη είναι ζωτικής σημασίας για την εξισορρόπηση αυτής της ευθύνης, καθώς διευρύνουν τις δυνατότητες συνεισφοράς στην ασφάλεια της ΤΝ, ενημερώνουν την παγκόσμια κοινότητα και διασφαλίζουν ότι τα εργαστήρια λογοδοτούν βάσει σαφών ισχυρισμών ασφάλειας που υποστηρίζονται ανεξάρτητα.

Στο πλαίσιο των προσπαθειών μας να συμβαδίζουμε με τις εξελίξεις αιχμής, η OpenAI δεσμεύεται να υποστηρίζει ανεξάρτητες αξιολογήσεις με εκτενή πρόσβαση σε όλα τα στάδια της εκπαίδευσης, της αξιολόγησης και της διάθεσης. Αυτή η πρόσβαση θα πρέπει να επιτρέπει στους αξιολογητές να αμφισβητούν τις παραδοχές μας, να εντοπίζουν κινδύνους που μπορεί να μας διέφυγαν και να καταλήγουν στα δικά τους συμπεράσματα για την αποτελεσματικότητα των δικλίδων ασφαλείας μας.

Συνεργαζόμαστε εδώ και καιρό με αξιολογητές τρίτων μερών σε διάφορα στάδια της διαδικασίας ανάπτυξης και διάθεσης μοντέλων. Έχουμε επίσης ενσωματώσει αξιολογήσεις τρίτων μερών στις πρακτικές του Πλαισίου Ετοιμότητας και έχουμε υποστηρίξει οργανισμούς και νομοθετικές πρωτοβουλίες που προωθούν μια αυστηρότερη διαδικασία με μεγαλύτερη λογοδοσία. Σε όλες αυτές τις συνεργασίες, έχουμε παράσχει εκτενή πρόσβαση, μεταξύ άλλων σε πληροφορίες για τις τεχνικές δικλίδες ασφαλείας μας, σε ορατή αλληλουχία σκέψεων, καθώς και πρωτοφανή πρόσβαση σε εμπιστευτικά δεδομένα και εσωτερικά περιβάλλοντα διάθεσης για την αντιμετώπιση περιστατικών και τον αντιπαραθετικό έλεγχο ασφαλείας (red teaming) των συστημάτων παρακολούθησης. Οι προτεραιότητες και οι αρχές που παρουσιάζονται εδώ εστιάζουν στη συνεργασία μας με ανεξάρτητους οργανισμούς του ιδιωτικού και μη κερδοσκοπικού τομέα για τεχνικές αξιολογήσεις ασφάλειας. Συμπληρώνουν το έργο μας με κυβερνήσεις στον τομέα των δοκιμών και της αξιολόγησης, όπου οι διαφορετικοί ρόλοι και ευθύνες ενδέχεται να απαιτούν άλλες προσεγγίσεις.

Για να είναι αποτελεσματικές αυτές οι αξιολογήσεις, απαιτούνται ισχυροί μηχανισμοί ανεξαρτησίας, επιστημονική αυστηρότητα, στιβαρές πρακτικές ασφάλειας και σαφείς αρμοδιότητες. Τα εργαστήρια οφείλουν να διευκολύνουν τον ουσιαστικό έλεγχο, προστατεύοντας παράλληλα τις ευαίσθητες πληροφορίες. Τα εργαστήρια και οι ανεξάρτητοι αξιολογητές μοιράζονται την ευθύνη για την ορθή εφαρμογή αυτής της διαδικασίας και θα πρέπει να λειτουργούν βάσει κοινών διεθνών προτύπων για τις πρακτικές προστασίας και ασφάλειας. Παρακάτω προτείνουμε τέσσερις τομείς προτεραιότητας για διεξοδικότερη αξιολόγηση, μαζί με αρχές για αυστηρή, ασφαλή και ανεξάρτητη εργασία.

Τομείς προτεραιότητας για αξιολόγηση

Οι αξιολογήσεις τρίτων μερών είναι πιο χρήσιμες όταν εξετάζουν συγκεκριμένα ζητήματα με ουσιαστικές συνέπειες: Υποστηρίζουν τα στοιχεία την τεκμηρίωση και τους ισχυρισμούς ασφάλειας ενός εργαστηρίου; Εξετάζουν επαρκώς οι αξιολογήσεις τους κινδύνους που προορίζονται να μετρήσουν; Λειτουργούν οι δικλίδες ασφαλείας υπό ρεαλιστικές συνθήκες;

Οι αξιολογήσεις που περιγράφονται εδώ προορίζονται να λαμβάνουν διαφορετικές μορφές, ανάλογα με τα ζητήματα ασφάλειας που εξετάζονται. Αναμένουμε να υποστηρίξουμε πολλές αξιολογήσεις παράλληλα και σε διαφορετικά χρονικά διαστήματα, με ορισμένες να διαρκούν εβδομάδες και άλλες αρκετούς μήνες. Παρότι οι αξιολογήσεις τρίτων μερών μπορούν επίσης να εντάσσονται στις εργασίες πριν από τη διάθεση και να επηρεάζουν τις σχετικές αποφάσεις, το έργο που περιγράφεται εδώ είναι γενικά πιο μακροπρόθεσμο και ανεξάρτητο από συγκεκριμένες κυκλοφορίες, με έμφαση στη διεξοδική και διαχρονική εξέταση συγκεκριμένων ισχυρισμών ασφάλειας.

Σε όλους τους τομείς προτεραιότητας και τις αρχές μας αναφερόμαστε σε ισχυρισμούς ασφάλειας και τεκμηριώσεις ασφάλειας. Με αυτούς τους όρους εννοούμε τα εξής:

Ισχυρισμός ασφάλειας: Συγκεκριμένος ισχυρισμός σχετικά με τις δυνατότητες, τη συμπεριφορά ή τις δικλίδες ασφαλείας ενός μοντέλου ή συστήματος, ο οποίος αφορά την ασφάλειά του και μπορεί να αξιολογηθεί βάσει στοιχείων. Ένας ισχυρισμός θα πρέπει να προσδιορίζει τους κινδύνους και τις συνθήκες που καλύπτει, καθώς και τις σχετικές παραδοχές και τους περιορισμούς.

Τεκμηρίωση ασφάλειας: Ένα δομημένο επιχείρημα, υποστηριζόμενο από στοιχεία, που εξηγεί γιατί οι κίνδυνοι ενός μοντέλου ή συστήματος αντιμετωπίζονται επαρκώς για μια συγκεκριμένη δραστηριότητα, όπως η εκπαίδευση, η αξιολόγηση ή η διάθεση. Η τεκμηρίωση ασφάλειας συνδέει τους επιμέρους ισχυρισμούς ασφάλειας με τα στοιχεία που τους υποστηρίζουν και αποσαφηνίζει τις παραδοχές, τις αβεβαιότητες και τους εναπομένοντες κινδύνους που θα μπορούσαν να επηρεάσουν τα συμπεράσματά της.

Προτείνουμε τέσσερις τομείς προτεραιότητας για διεξοδικότερη αξιολόγηση, μαζί με αρχές για αυστηρή, ασφαλή και ανεξάρτητη εργασία.

  1. Ανεξάρτητη αξιολόγηση τεκμηριώσεων ασφάλειας, η οποία καλύπτει την εκπαίδευση, την αξιολόγηση, την εσωτερική διάθεση και την εξωτερική διάθεση.

    Η αξιολόγηση τεκμηριώσεων ασφάλειας απαιτεί τεχνογνωσία στην ευθυγράμμιση, σε μεθόδους ελέγχου όπως η παρακολούθηση, στην κυβερνοασφάλεια, στην κακόβουλη χρήση βιολογικών και χημικών δυνατοτήτων και στον αντιπαραθετικό έλεγχο ασφαλείας (red teaming). Οι τεκμηριώσεις ασφάλειας αποτελούνται από ισχυρισμούς που αφορούν, μεταξύ άλλων, την εκπαίδευση, τις αξιολογήσεις δυνατοτήτων και τις δικλίδες ασφαλείας και μπορούν να αξιολογηθούν συνολικά ή τμηματικά (βλ. προτεραιότητες 2 και 3 παρακάτω). Πιθανότατα θα χρειαστεί πολλοί αξιολογητές να εξετάσουν διαφορετικά μέρη των τεκμηριώσεων, αξιοποιώντας ο καθένας τη δική του τεχνογνωσία. Συνολικά, οι αξιολογήσεις τους θα πρέπει να απαντούν σε ερωτήματα όπως:

    1. Τεκμηριώνονται τα στοιχεία που υποστηρίζουν τις τεκμηριώσεις ασφάλειας για την εκπαίδευση, την αξιολόγηση και τη διάθεση; Τηρήθηκαν οι όροι της τεκμηρίωσης ασφάλειας κατά την εκπαίδευση, την αξιολόγηση και τη διάθεση;

    2. Καλύπτουν οι τεκμηριώσεις ασφάλειάς μας τους πιο επείγοντες κινδύνους που εντοπίστηκαν κατά την αξιολόγηση; Υποστηρίζουν οι ισχυρισμοί ασφάλειας τη συνολική τεκμηρίωση ασφάλειας; Υπάρχουν κενά ή περιθώρια βελτίωσης;

    3. Χρησιμοποιούνται αποτελεσματικές μέθοδοι για τον εντοπισμό και τη μείωση κινήτρων κατά την εκπαίδευση που θα μπορούσαν να επιβραβεύουν την εξαπάτηση, την εκμετάλλευση κενών ανταμοιβής, τις καταστροφικές ενέργειες ή την παράκαμψη περιορισμών;

  2. Αξιολόγηση κρίσιμων δικλίδων ασφαλείας στις εσωτερικές και εξωτερικές διαθέσεις

    Η πολυεπίπεδη υποδομή δικλίδων ασφαλείας μας εξελίσσεται συνεχώς, ώστε να ανταποκρίνεται στις μεταβαλλόμενες δυνατότητες και συνθήκες. Οι δικλίδες ασφαλείας μας καλύπτουν την εκπαίδευση, την εσωτερική διάθεση και την εξωτερική διάθεση. Προς το παρόν περιλαμβάνουν δικλίδες σε επίπεδο μοντέλου, δικλίδες επιβολής και δικλίδες ασφάλειας, καθώς και συστήματα παρακολούθησης αποκλίσεων από την ευθυγράμμιση, καλύπτοντας ευρύ φάσμα κινδύνων, όπως η απώλεια ελέγχου και η κακόβουλη χρήση σε κυβερνοχώρο, βιολογία και χημεία. Οι τεχνικές συνεργασίες μπορούν να εντοπίζουν αδυναμίες στις δικλίδες ασφαλείας ήδη από σήμερα, βελτιώνοντας παράλληλα τις μεθόδους αξιολόγησης και επιταχύνοντας την ανάπτυξη προτύπων. Έτσι παρέχουν ισχυρότερη τεχνική βάση για μελλοντικές δημόσιες πολιτικές που συμβαδίζουν με τις εξελίξεις αιχμής, ιδίως για τις εσωτερικές διαθέσεις, όπου τα πρότυπα προστασίας και ασφάλειας βρίσκονται ακόμη σε αρχικό στάδιο.

    Οι ανεξάρτητες αξιολογήσεις θα πρέπει να εξετάζουν πόσο καλά λειτουργούν αυτές οι δικλίδες ασφαλείας και πού ενδέχεται να υστερούν, για παράδειγμα:

    1. Με πρόσβαση «γκρίζου κουτιού», αντέχουν οι δικλίδες ασφαλείας σε αντιπαραθετικές δοκιμές (επιθέσεις παράκαμψης δικλίδων ασφαλείας) και προστατεύουν επαρκώς από την ενίσχυση δυνατοτήτων σε τομείς υψηλού κινδύνου, όπως ο κυβερνοχώρος και η βιολογία; Καλύπτουν οι αντιπαραθετικές δοκιμές και ο αντιπαραθετικός έλεγχος ασφαλείας (red teaming) τους σημαντικότερους κινδύνους;

    2. Κατά τις εγκεκριμένες δοκιμές υπό ρεαλιστικές συνθήκες λειτουργίας, πώς αλληλεπιδρούν οι πράκτορες με μέσα κυβερνοάμυνας, όπως οι έλεγχοι πρόσβασης, η απομόνωση σε περιβάλλον sandbox και τα συστήματα ανίχνευσης και απόκρισης; Ποια μέσα άμυνας αποτρέπουν, ανιχνεύουν ή περιορίζουν επιβλαβείς ενέργειες και πού αποτυγχάνουν;

    3. Υπάρχουν κρίσιμα κενά στα συστήματα παρακολούθησης αποκλίσεων από την ευθυγράμμιση που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε απώλεια ελέγχου ή σοβαρή απόκλιση, τόσο στις εσωτερικές όσο και στις εξωτερικές διαθέσεις; Πόσο αξιόπιστη είναι η παρακολούθηση της αλληλουχίας σκέψεων ως πηγή στοιχείων για την ασφάλεια ή την ευθυγράμμιση, καθώς βελτιώνονται οι δυνατότητες των μοντέλων;

    4. Εφαρμόζεται κατάλληλη παρακολούθηση σε όλες τις σχετικές διαδικασίες εκπαίδευσης, αξιολόγησης και διάθεσης, με τρόπο που δεν μπορεί να απενεργοποιηθεί εύκολα;

    5. Εφαρμόζονται δικλίδες ασφαλείας ανάλογες με τις δυνατότητες;

  3. Αξιολόγηση των δυνατοτήτων που καλύπτουν τις κατηγορίες κινδύνου του Πλαισίου Ετοιμότητας (χημικοί και βιολογικοί κίνδυνοι, κυβερνοασφάλεια, αυτοβελτίωση ΤΝ), καθώς και αξιολογήσεις ευθυγράμμισης για κινδύνους απόκλισης

    Το Πλαίσιο Ετοιμότητας απαιτεί αξιολογήσεις των βασικών περιοχών κορυφαίου κινδύνου. Καθώς τα όρια ξεπερνιούνται και οι αξιολογήσεις παύουν να διακρίνουν περαιτέρω πρόοδο, είναι σημαντικό να ανανεώνονται συστηματικά και να διασφαλίζεται η κάλυψη και η ποιότητα τόσο των αξιολογήσεων δυνατοτήτων σε τομείς κινδύνου του Πλαισίου Ετοιμότητας όσο και των αξιολογήσεων ευθυγράμμισης που εξετάζουν σοβαρούς κινδύνους απόκλισης.

    Στα σχετικά ερωτήματα περιλαμβάνονται τα εξής:

    1. Καλύπτουν επαρκώς οι αξιολογήσεις κινδύνων Ετοιμότητας τον ορισμό των ορίων κινδύνου του Πλαισίου Ετοιμότητας; Έχουν καθοριστεί σωστά τα όρια για αυτές τις αξιολογήσεις;

    2. Επικαιροποιούνται οι αξιολογήσεις όταν τα μοντέλα επιτυγχάνουν συστηματικά τις υψηλότερες βαθμολογίες και μετρούν ουσιαστικά οι νέες δοκιμές πιο προηγμένες δυνατότητες;

    3. Καλύπτουν επαρκώς οι αξιολογήσεις ευθυγράμμισης τους σοβαρούς κινδύνους απόκλισης και ποιες σημαντικές συμπεριφορές ή συνθήκες ενδέχεται να παραβλέπουν;

  4. Ανεξάρτητη διερεύνηση κρίσιμων περιστατικών απόκλισης από την ευθυγράμμιση

    Η ανεξάρτητη διερεύνηση μπορεί να αποδειχθεί πολύτιμη σε ένα ευρύ φάσμα κρίσιμων περιστατικών ασφάλειας της ΤΝ. Εδώ εστιάζουμε στην απόκλιση των μοντέλων από την ευθυγράμμιση, όπως όταν ενεργούν χωρίς εξουσιοδότηση ή αποφεύγουν την εποπτεία. Τέτοιες συμπεριφορές μπορούν να αποκαλύψουν αδυναμίες στις μεθόδους ευθυγράμμισης και στις δικλίδες ασφαλείας, ακόμη και χωρίς σκόπιμη κακόβουλη χρήση.

    Σε επιλεγμένες περιπτώσεις, όπως στο περιστατικό της OpenAI στο Hugging Face, μπορεί να είναι χρήσιμη η συμμετοχή ανεξάρτητου τρίτου μέρους για τη διενέργεια ανεξάρτητων διερευνήσεων περιστατικών απόκλισης από την ευθυγράμμιση. Είναι κρίσιμο τα τρίτα μέρη που συμμετέχουν στη διερεύνηση περιστατικών να διαθέτουν την απαιτούμενη τεχνογνωσία, συμπεριλαμβανομένων, όπου χρειάζεται, της ψηφιακής εγκληματολογίας στον κυβερνοχώρο, της ευθυγράμμισης και της ανάλυσης αλληλουχιών σκέψεων σε μεγάλη κλίμακα, καθώς και του προσωπικού και των πόρων για την έγκαιρη διεξαγωγή της έρευνας. Η αντιμετώπιση περιστατικών μπορεί να απαιτεί πρόσβαση σε ευαίσθητα εσωτερικά δεδομένα και δεδομένα τρίτων μερών. Κατά συνέπεια, ορισμένες λεπτομέρειες ενδέχεται να είναι πολύ ευαίσθητες για δημοσίευση ή πρόσβαση. Τα ευρήματα ανεξάρτητων ερευνών μπορούν επίσης να συμβάλουν στην τεκμηρίωση ασφάλειας ενός μοντέλου, παρέχοντας στοιχεία για την αξιολόγηση ισχυρισμών σχετικά με την ευθυγράμμισή του και την αποτελεσματικότητα των μέτρων που λήφθηκαν για την αποκατάσταση αποκλίσεων που είχαν παρατηρηθεί στο παρελθόν.

    Στο πλαίσιο περιστατικών απόκλισης από την ευθυγράμμιση, δίνουμε προτεραιότητα σε ανεξάρτητες αξιολογήσεις σχετικά με τα εξής:

    1. Ποιες συμπεριφορές του μοντέλου ή ποια ζητήματα απόκλισης από την ευθυγράμμιση προέκυψαν κατά το περιστατικό και ποιοι ήταν οι κύριοι παράγοντες που συνέβαλαν σε αυτά;

    2. Θα μπορούσαν οι δικλίδες ασφαλείας και τα διορθωτικά μέτρα να περιορίσουν αποτελεσματικά παρόμοια περιστατικά στο μέλλον;

Αρχές αποτελεσματικών αξιολογήσεων

  • Σαφώς οριοθετημένοι και αμοιβαία συμφωνημένοι ισχυρισμοί προς αξιολόγηση: Οι αξιολογήσεις θα πρέπει να ξεκινούν με ένα αμοιβαία συμφωνημένο πεδίο εφαρμογής και να ακολουθούν σαφώς καθορισμένοι ισχυρισμοί ασφάλειας, οι οποίοι καταχωρίζονται εκ των προτέρων πριν αρχίσουν οι δραστηριότητες αξιολόγησης. Τα τρίτα μέρη και τα εργαστήρια θα πρέπει να διευκρινίζουν αν πρόκειται για ισχυρισμούς που η αξιολογούμενη εταιρεία θέλει να υποβάλει προς αξιολόγηση ή για ισχυρισμούς που ο ανεξάρτητος αξιολογητής επιδιώκει να εξετάσει και το εργαστήριο συμφωνεί να αξιολογηθεί βάσει αυτών. Ορισμένοι ισχυρισμοί μπορεί να βρίσκονται εκτός πεδίου για πολλούς λόγους, όπως η αδυναμία των τρίτων μερών να αποκτήσουν πρόσβαση σε δεδομένα, η ανεπαρκής τεχνογνωσία του αξιολογητή ή οι εύλογοι χρονικοί περιορισμοί όταν η αξιολόγηση είναι επείγουσα. Τα εργαστήρια και οι αξιολογητές θα πρέπει να θεσπίσουν διαδικασία για την εξέταση σημαντικών κινδύνων που εντοπίζονται εκτός του αρχικού πεδίου, συμπεριλαμβανομένου του αν απαιτείται περαιτέρω διερεύνηση. Τα συμπεράσματα θα πρέπει να διευκρινίζουν τι αξιολογήθηκε και τι όχι σε σχέση με το αμοιβαία συμφωνημένο πεδίο.

  • Αναλογική πρόσβαση: Οι αξιολογητές θα πρέπει, όπου είναι δυνατόν, να διαθέτουν πρόσβαση ανάλογη με τις ανάγκες αξιολόγησης των συμφωνημένων ισχυρισμών, εντός των ορίων που θέτουν οι νομικοί περιορισμοί, η ασφάλεια και η διανοητική ιδιοκτησία. Όταν η άμεση πρόσβαση δεν είναι πρακτική ή δυνατή, οι αξιολογητές μπορούν να συνεργάζονται με ορισμένο εκπρόσωπο της εταιρείας ή να εξετάζουν έμμεσους μηχανισμούς πρόσβασης ή μηχανισμούς που προστατεύουν το απόρρητο των υποκείμενων πληροφοριών.

  • Διαφανής μεθοδολογία και πρότυπα: Οι αξιολογητές θα πρέπει να εξηγούν τις μεθόδους, τα κριτήρια αξιολόγησης και τις αβεβαιότητές τους, αξιοποιώντας καθιερωμένα πρότυπα όπου υπάρχουν. Όπου δεν υπάρχουν ακόμη πρότυπα, θα πρέπει να αιτιολογούν με σαφήνεια τα κριτήρια που χρησιμοποιούν. Οι εκθέσεις θα πρέπει να διακρίνουν τα άμεσα ευρήματα από την ερμηνεία, να εξηγούν την αβεβαιότητα και να αποσαφηνίζουν ποια συμπεράσματα υποστηρίζονται από τα στοιχεία.

  • Τεχνογνωσία και ανεξαρτησία: Οι αξιολογητές θα πρέπει να αποδεικνύουν ότι διαθέτουν τη σχετική τεχνική τεχνογνωσία, καθώς και να εντοπίζουν, να γνωστοποιούν και να αντιμετωπίζουν οργανωτικές και ατομικές συγκρούσεις συμφερόντων, όπως οικονομικά κίνητρα, σχέσεις με προγραμματιστές και προηγούμενη συμμετοχή στο έργο που αξιολογείται. Οι δικλίδες θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι οι εμπορικές πιέσεις και οι ρυθμίσεις αμοιβών δεν επηρεάζουν τα ευρήματα και μπορεί να περιλαμβάνουν αποχή λόγω σύγκρουσης συμφερόντων ή κατάλληλες περιόδους αποκλεισμού.

  • Ασφάλεια και εμπιστευτικότητα: Οι αξιολογητές θα πρέπει να επιδεικνύουν πρακτικές ασφάλειας πληροφοριών και εκτελεστές εγγυήσεις εμπιστευτικότητας για το προσωπικό τους, ανάλογες με την ευαισθησία των συστημάτων και των πληροφοριών στα οποία αποκτούν πρόσβαση. Αυτές οι εγγυήσεις θα πρέπει να καλύπτουν τη διανοητική ιδιοκτησία, τις ευαίσθητες πληροφορίες και τα αρχεία αξιολόγησης. Όταν οι αξιολογητές δεν μπορούν να εκπληρώσουν τις απαιτήσεις ασφάλειας στα δικά τους περιβάλλοντα ή όταν τα δεδομένα είναι ιδιαίτερα ευαίσθητα, ενδέχεται να ενδείκνυται η πρόσβαση από συσκευές ή εγκαταστάσεις που διαχειρίζεται η εταιρεία.

  • Αξιοποιήσιμα ευρήματα και χρόνος αποκατάστασης: Οι αξιολογήσεις θα πρέπει να εντοπίζουν συγκεκριμένα κενά και να παρέχουν επαρκείς λεπτομέρειες ώστε τα εργαστήρια να μπορούν να τα αντιμετωπίσουν. Όπου ενδείκνυται, τα εργαστήρια θα πρέπει να διαθέτουν εύλογο χρονικό διάστημα για την αποκατάσταση των ζητημάτων πριν από τη δημοσίευση. Όπου χρειάζεται, οι εκθέσεις θα πρέπει επίσης να παρουσιάζουν τα διδάγματα για τους προγραμματιστές, τους φορείς διάθεσης και τους υπεύθυνους άμυνας πρακτόρων, μαζί με πρακτικές συστάσεις εφαρμογής.

  • Υπεύθυνες πρακτικές δημοσίευσης: Οι εκθέσεις αξιολόγησης θα πρέπει να βασίζονται σε στοιχεία και να κοινοποιούνται όσο το δυνατόν πιο ανοικτά, με παράλληλη προστασία των ευαίσθητων και εμπιστευτικών πληροφοριών. Όταν δεν είναι δυνατή η πλήρης δημόσια γνωστοποίηση, η εμπιστευτική υποβολή εκθέσεων στους αρμόδιους εποπτικούς φορείς, όπως όργανα διακυβέρνησης ή διοικητικά συμβούλια εταιρειών, μπορεί να ενισχύσει τη λογοδοσία. Θα πρέπει να εφαρμόζονται τεκμηριωμένες εγγυήσεις και πολιτικές απόκρυψης στοιχείων, καθώς και σαφείς προσδοκίες για την παροχή σχολίων και τη διόρθωση ανακριβειών, ώστε να διατηρείται η ισορροπία μεταξύ ανεξαρτησίας και εμπιστευτικότητας. Οι αξιολογητές θα πρέπει να διατηρούν τη συντακτική τους ανεξαρτησία, διασφαλίζοντας παράλληλα την εμπιστευτικότητα και την προστασία της διανοητικής ιδιοκτησίας. Οι αξιολογητές θα πρέπει να υιοθετούν σαφείς πολιτικές απόκρυψης στοιχείων, οι οποίες επιτρέπουν στα εργαστήρια να ζητούν την απόκρυψη ευαίσθητων πληροφοριών, ενώ οι αξιολογητές μπορούν να επισημαίνουν πού έγιναν ουσιώδεις αποκρύψεις και πώς επηρεάζουν την έκθεση αξιολόγησης.

Η πορεία από εδώ και πέρα

Δεσμευόμαστε να υποστηρίζουμε ανεξάρτητους αξιολογητές και να θεσπίσουμε σαφέστερα, κοινά διεθνή πρότυπα —τόσο μέσω μελλοντικών νόμων όσο και μέσω ιδιωτικών θεσμών διακυβέρνησης— για αποτελεσματικές αξιολογήσεις από τρίτα μέρη. Παρότι το οικοσύστημα ανεξάρτητης αξιολόγησης εξακολουθεί να αναπτύσσεται, θα συμβάλουμε στην ανάπτυξή του υποστηρίζοντας και συνεργαζόμενοι με μια ποικιλόμορφη κοινότητα ανεξάρτητων αξιολογητών, με βαθιά τεχνογνωσία σε ζητήματα ασφάλειας κορυφαίας ΤΝ. Κανένα μεμονωμένο τρίτο μέρος δεν μπορεί ούτε θα πρέπει να καλύπτει πλήρως τα επείγοντα ζητήματα ασφάλειας κορυφαίας ΤΝ. Θα προχωρήσουμε με περίσκεψη και σαφή στόχο, ώστε να αυξήσουμε τις δυνατότητές μας και να βοηθήσουμε το αναπτυσσόμενο οικοσύστημα τρίτων μερών να ευθυγραμμιστεί ως προς τις βέλτιστες πρακτικές και αρχές. Βρισκόμαστε σε συζητήσεις με πολλά τρίτα μέρη σχετικά με προτάσεις που συνάδουν με τους παραπάνω τομείς προτεραιότητας.