Sam Altman’s remarks at the United Nations Security Council

Today, OpenAI CEO Sam Altman addressed the United Nations Security Council on artificial intelligence. He discussed AI’s potential to expand opportunity, the importance of keeping powerful systems under human control, and the need for international cooperation on AI safety.

Thank you, Mr. President and your Excellencies. I’m honored to be here and to be able to speak with you all at this important time.

We have been talking about artificial intelligence for years, but it feels different in recent weeks and months. Rapid model progress has made the timeline feel more compressed, the upside more tangible, but also the stakes and the risks more immediate.

We have a choice in front of us. AI can either be more like a new Renaissance of creativity and discovery, or more like a new Industrial Revolution of upheaval and disarray.

The Renaissance was a time when new tools, new ideas, and new institutions expanded what people believed they could do. AI can play that role for our time. I believe that people are much more capable than they imagine themselves to be, but have been held back by limited technology that was meant to empower but instead distracts and often steals attention.

The best version of AI is not about making people cogs in a giant machine, or optimizing every part of life until the human parts disappear. It is about giving people more agency in an ever more complex world: more ability to learn, to create, discover, build, participate. There are many things that AI cannot—and should not—automate.

AI should be built for people, not simply to turn the crank of the machines faster for their own sake. Some of the things people working to build AI have said are so dystopian that they sound like the plot of bad science fiction movies.

Anything this powerful is also intimidating. This moment is complicated as we feel both tremendous potential and very understandable anxiety at the same time.

These models can help people discover new knowledge: new medicines, better health care, stronger education, and build more productive economies. They can be new tools for people to pursue dreams and ambition that today feel out of reach. The complexity of life has increased so dramatically for the average person. AI can be a defensive tool against this complexity as much as it can be this tool of unprecedented discovery and innovation.

On the other hand, as AI systems become more capable and more autonomous, they could move faster than our institutions, concentrate power in too few hands, or make decisions that people no longer understand or control.

That concern becomes especially important as we approach systems that can improve themselves and future versions of themselves, often called recursive self-improvement. As the process of building AI becomes more automated, the pace of AI progress could accelerate rapidly. This moment calls for extreme care.

I largely agree with Professor Bengio. Although I’ll say two instead of three—I believe there are two ways that AI progress could go very badly that we have to avoid.

First, we could lose control of the future to AI. The risk is that it moves so fast that people can no longer follow what’s happening or intervene when needed. This would obviously be terrible.

The industry must not accept too much technological risk just because the benefits are too great and that they feel too important to slow down. Beating companies in a competitive pace is not a reason to make rash decisions. Nor do we believe we are locked in a race where we are unable to do that. We have unilaterally slowed down in the past. We will do so in the future. We do not want to build systems—we think it’s important that everyone avoids building systems—where we cannot make the alignment, monitorability, and safety guarantees that we must.

We need to understand what these systems are doing and have strong evidence that they will do what people intend, even as they get very, very smart. Actually especially as they get very very smart. It doesn’t matter whether people put the risk of catastrophe at 10%, or 1%, or 12%, or .1%. None of these levels are remotely acceptable. And we should not train models that we cannot make an extremely strong case that we will be able to keep under human control.

So that’s one way things can go wrong. In the other direction, these systems could concentrate too much power in too few hands. No one person or company or country should be able to use the most powerful AI models to impose their worldview on everyone else. A company or country that believes only it can be trusted with this technology can use that belief to justify almost anything else. We have to reject that logic, even when it’s convenient for any one actor.

இந்த இரு சிக்கல்களையும் கடந்து செல்ல நடைமுறைக்கு ஏற்ற ஒரு பாதை இருப்பதாக நம்புகிறேன். OpenAI-இல், இந்தக் கேள்விகளை ஒரு தெளிவான இலக்குடன் அணுகுகிறோம்: மக்கள் தங்கள் வாழ்க்கையின் மீது அதிக அதிகாரம் பெறச் செயற்கை நுண்ணறிவு உதவ வேண்டும். தாங்கள் விரும்பும் வகையில் வாழ அதிகச் சுதந்திரம் வேண்டும். பெரியதோ சிறியதோ, பிரச்சினைகளைத் தீர்க்கவும் தங்கள் சமூகங்களை மேம்படுத்தவும் அதிகத் திறன் வேண்டும். கண்மூடித்தனமான நம்பிக்கை என்ற பொறியில் சிக்க நாங்கள் விரும்பவில்லை. எல்லாம் அழிந்துவிடும் என்ற அதீத அவநம்பிக்கைப் பொறியிலும் சிக்க விரும்பவில்லை. இந்தத் தொழில்நுட்பம் தீர்க்க உதவக்கூடிய மாபெரும் சவால்களை உலகமும் மக்களும் எதிர்கொள்ளும் இத்தருணத்தில், எந்தவொரு தீவிர நிலைப்பாட்டை நோக்கி இழுக்கப்பட்டாலும், நம் முன்னுள்ள சவால்களுக்குத் தீர்வு காண அது உதவாது. எனவே, இந்த இரு முனைகளுக்கும் இடையே உள்ள நடுப்பாதையில் செல்ல முயல்கிறோம்.

எங்களைப் பொறுத்தவரை, அதற்கு மூன்று கொள்கைகள் உள்ளன.

முதலாவதாக, செயற்கை நுண்ணறிவு அதிகத் திறன் பெறும்போதும், அது தொடர்பான முடிவெடுப்பின் மையத்தில் மக்கள் தொடர்ந்து இருக்க வேண்டும். இசைவாக்கம் என்பது கருத்தளவிலான ஓர் ஆராய்ச்சிக் கேள்வி அல்ல. இந்த முறைமைகள் நம்பகமாக மனிதக் கட்டுப்பாட்டில் இருப்பதையும், மனித விழுமியங்களைப் பிரதிபலிப்பதையும், வளர்ச்சியின் அடுத்த கட்டங்களை மக்கள் வழிநடத்த உதவுவதையும் உறுதிசெய்யும் பணியே அது. மனிதத் தீர்ப்பையோ மனித விழுமியங்களையோ தானியக்கமாக்க நாங்கள் முயலவில்லை; முயலவும் கூடாது.

இரண்டாவதாக, அறிவியல் முன்னேற்றம் மற்றும் பொருளாதார வளர்ச்சியின் பலன்கள் மக்களால் உருவாகி, மக்களுக்கே பயனளிக்க வேண்டும். ஆராய்ச்சியாளர்கள் கண்டுபிடிப்புகளைச் செய்யவும், மருத்துவர்கள் நோயாளிகளுக்குச் சிகிச்சையளிக்கவும், ஆசிரியர்கள் மாணவர்களுக்குக் கற்பிக்கவும், தொழில்முனைவோர் நிறுவனங்களைத் தொடங்கவும், எட்ட முடியாததாகத் தோன்றிய பிரச்சினைகளைச் சமூகங்கள் தீர்க்கவும், இன்னும் பலவற்றுக்கும் செயற்கை நுண்ணறிவு உதவ வேண்டும். கருவிகள் மனிதர்களின் செயலாற்றலை மாற்றீடு செய்கின்றன என்பதல்ல மனித முன்னேற்றத்தின் தொடர்ச்சியான வரலாறு. சரியான கருவிகள் மக்களை மேலும் திறன்மிக்கவர்களாக்குகின்றன என்பதே அந்த வரலாறு. நாம் சாத்தியம் என நம்புவதைவிட இது வெகுதூரம் செல்லும் என்று நம்புகிறேன்.

மூன்றாவதாக, இந்தத் தொழில்நுட்பம் ஒவ்வொரு தனிநபருக்கும் அதிகாரமளிக்க வேண்டும். மக்கள் தங்கள் திறனை உணர்ந்து, தங்களுக்கும் தங்கள் சமூகங்கள், நாடுகள் மற்றும் பரந்த உலகிற்கும் மதிப்பை உருவாக்குவதிலிருந்தே சிறந்த எதிர்காலம் பிறக்கும். இந்தத் தொழில்நுட்பத்தை உருவாக்குபவர்களில் நாங்களும் ஒருவராக இருக்கலாம்; ஆனால் இந்தக் கதையின் நாயகர்கள் நாங்கள் அல்ல. உலகெங்கிலும் உள்ள மக்களுக்குத் தேவையான வாய்ப்புகளை வழங்குவதும், மனிதர்களின் திறமை மற்றும் ஆற்றல்களின் அற்புதத்தை நம்புவதுமே எங்கள் பங்கு ஆகும்.

இதுவரை நமக்குக் கிடைக்காத அறிவைக் கண்டறியக்கூடிய மாடல்கள் இப்போது நம்மிடம் உள்ளன. கணிதத்தில் நாம் கண்டுள்ள முன்னேற்றத்தை எடுத்துக்கொள்ளுங்கள். மூன்று கோடைக்காலங்களுக்கு முன்பு, எங்கள் மாடல்கள் தொடக்கப் பள்ளிக் கணிதத்தில் ஓரளவு சிறப்பாகச் செயல்பட்டன. இரு கோடைக்காலங்களுக்கு முன்பு, அவை உயர்நிலைப் பள்ளிக் கணிதப் போட்டிகளில் மிகவும் சிறப்பாகச் செயல்பட்டன. கடந்த கோடைக்காலத்தில், மிகவும் மதிப்புமிக்க சர்வதேசக் கணிதப் போட்டியில் தங்கப் பதக்க நிலையை எட்டினோம். இந்தக் கோடைக்காலத்தில், சில வாரங்களுக்கு முன்பு, எங்கள் மாடல்களில் ஒன்று புத்தாயிரம் பரிசுச் சிக்கல்களில் ஒன்றான நேவியர்-ஸ்டோக்ஸ் சமன்பாடுகளுக்குத் தீர்வு கண்டது.

விமான வடிவமைப்பு, வானிலை முன்னறிவிப்பு, இரத்த ஓட்டம் பற்றிய ஆய்வு ஆகியவற்றில் இந்தச் சமன்பாடுகள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. கணிதப் புதிர்களைத் தீர்ப்பதற்காகவே அவற்றைத் தீர்க்கவில்லை. புதிய அறிவைக் கண்டறிந்து, சுகாதாரத்தை மேம்படுத்தவும், வாழ்க்கைத் தரத்தை உயர்த்தவும், உலகெங்கும் அனைவரின் திறனையும் விரிவுபடுத்தவும் மக்கள் அதைப் பயன்படுத்துவதற்கு அதிகாரமளிக்கவே செய்கிறோம். கண்டறிய வேண்டியவை இன்னும் ஏராளமாக உள்ளன.

ஆனால் ஜனநாயகச் செயல்முறைக்குப் பதிலாக நிறுவனங்கள் செயல்படக் கூடாது என்பது மிக முக்கியம்.

செயற்கை நுண்ணறிவு ஜனநாயகத் தன்மையுடன் இருக்க வேண்டுமெனில், மிக முக்கியமான முடிவுகளைச் சான் பிரான்சிஸ்கோவில் உள்ள ஆய்வகங்கள் மட்டுமே எடுக்கக் கூடாது. ஜனநாயகச் செயல்முறைகள் மூலமும், தாங்கள் சேவையாற்றும் மக்களுக்குப் பொறுப்புக்கூறும் அரசுகள் மூலமும் அந்த முடிவுகள் வடிவமைக்கப்பட வேண்டும்.

சர்வதேச அளவில் இதற்கு ஒத்துழைப்பு தேவைப்படும். போட்டியிடும், எப்போதும் ஒருவரையொருவர் விரும்பாத நாடுகள்கூட, சக்திவாய்ந்த புதிய தொழில்நுட்பத்தை எதிர்கொள்ளும்போது பொதுவான நலன்களுக்காகவும் அனைவரின் நன்மைக்காகவும் ஒன்றிணைந்த தருணங்கள் நமது வரலாற்றில் உண்டு. அத்தகைய தருணங்களில் இதுவும் ஒன்றாக இருக்க வேண்டும் என நம்புகிறோம்.

ஒன்றுக்கொன்று துணைபுரியும் தேசிய மற்றும் சர்வதேச அதிநவீன செயற்கை நுண்ணறிவுத் தரநிலைகளுக்கான ஒரு வழிமுறை நமக்குத் தேவை. திறன்களை அளவிடுதல், அபாயங்களை மதிப்பிடுதல், பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகள் போதுமானவையா என்பதைத் தீர்மானித்தல், முறைமைகள் அதிக தன்னாட்சி பெறும்போதும் அர்த்தமுள்ள மனித மேற்பார்வையைத் தக்கவைத்தல் ஆகியவற்றுக்கான தரநிலைகள் தேவை.

ஆதாரங்களை நாடுகள் ஒப்பிட்டு, விதிமுறைப் பின்பற்றலைச் சரிபார்த்து, என்ன நடக்கிறது என்பது குறித்து பொதுவான மொழியையும் புரிதலையும் பெறுவதற்குப் பொது தரநிலைகள் தேவை.

தோல்விகள் பேரழிவுகளாக மாறுவதற்கு முன்பே உலகம் அவற்றிலிருந்து கற்றுக்கொள்ள, சம்பவங்களைத் துல்லியமாகவும் விரைவாகவும் தெரிவிப்பதற்கான வகைப்பாடு மற்றும் அறிக்கையிடல் நெறிமுறைகள் தேவை.

மேலும், புதிதாக உருவாகும் பாதிப்புகளையும் அச்சுறுத்தல்களையும் பகிர்ந்துகொள்ள அரசுகள், அத்தியாவசிய உள்கட்டமைப்பு இயக்குநர்கள், தொழில்நுட்ப வல்லுநர்கள் ஆகியோருக்கு இடையே பாதுகாப்பான தொடர்பு வழிகள் தேவை.

இந்தத் தரநிலைகள் தற்போதைய முன்னணி நிறுவனங்களின் ஆதிக்கத்தை உறுதிப்படுத்தவோ, ஒரு வணிக மாடலுக்கு மற்றொன்றைவிட முன்னுரிமை அளிக்கவோ கூடாது என்பது தெளிவு. அவை திறந்த மற்றும் மூடிய மாடல் உருவாக்குநர்கள், புதிய நிறுவனங்கள் மற்றும் நிலைபெற்ற ஆய்வகங்கள், தேசிய அதிகாரம் மற்றும் சர்வதேச ஒத்துழைப்பு ஆகிய அனைத்தையும் ஆதரிக்க வேண்டும். தரநிலைகளைத் தனது சட்ட அமைப்பில் எவ்வாறு சேர்ப்பது என்பதை ஒவ்வொரு அரசும் தீர்மானிக்க வேண்டும். ஆனால் உலக அளவில் சிறந்த ஆதாரம், சிறந்த பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகள், சிறந்த மேற்பார்வை ஆகியவை எப்படியிருக்க வேண்டும் என்பதில் உடன்பட்டால், அது நம் அனைவருக்கும் நன்மை பயக்கும்.

எல்லாக் கேள்விகளுக்கும் எங்களிடம் பதில்கள் இல்லை; சிறந்த யோசனைகள் எதையும் மனதார வரவேற்கிறோம். உங்கள் அனைவருடனும் இணைந்து பணியாற்றி, முன்னோக்கிச் செல்லும் பாதையைக் கண்டறிய எங்களால் முடிந்த அனைத்தையும் செய்யத் தயாராக இருக்கிறோம்.

நாம் இப்போது ஒரு திருப்புமுனையில் இருக்கிறோம். ஒரு பாதை, அதிகாரம் சிலரிடம் குவிந்து, முடிவுகள் வெளிப்படையின்றி எடுக்கப்பட்டு, தங்கள் வாழ்நாளின் மிக முக்கியமான தொழில்நுட்பம் தங்கள் மீது திணிக்கப்படுவதாக மக்கள் உணரும் ஓர் உலகுக்கு இட்டுச் செல்கிறது. மற்றொரு பாதை, மக்களுக்காகச் செயற்கை நுண்ணறிவு செயல்படும் ஓர் உலகுக்கு இட்டுச் செல்கிறது. ஏனெனில், அது எவ்வாறு உருவாகி வழிநடத்தப்பட வேண்டும் என்பதை ஜனநாயக அமைப்புகள் மூலம் தீர்மானிக்க மக்கள் உதவுகிறார்கள்; நிஜ வாழ்க்கையை அறிவியல் முன்னேற்றம் மேம்படுத்துகிறது; எதிர்காலத்தில் அதிகமானோர் பங்கேற்க முடிகிறது; மேலும், தாங்கள் விரும்பியபடி வாழத் தனிநபர்களுக்கும் சமூகங்களுக்கும் இந்தத் தொழில்நுட்பம் தொடர்ந்து அதிக அதிகாரத்தை அளிக்கிறது. திறன்கள் நனவாகி, உற்சாகமும் வியப்பும் நிறைந்த எதிர்காலம் இதுவாக்கும்.

உருவாக்கத் தகுதியானது என நாங்கள் நம்பும் எதிர்காலமும் இதுதான். மிக்க நன்றி.