ਇੱਕ ਖਗੋਲ-ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨੀ Codex ਨਾਲ ਬਲੈਕ ਹੋਲਾਂ ਦੀ ਸਿਮੂਲੇਸ਼ਨ ਕਿਵੇਂ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ

ਬਲੈਕ ਹੋਲ ਦੁਆਲੇ ਗੁਰੂਤਾਕਰਸ਼ਣ ਇੰਨਾ ਪ੍ਰਬਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਕਾਫ਼ੀ ਨੇੜੇ ਆਉਣ ਮਗਰੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਚੀਜ਼, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵੀ, ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਨਿਕਲ ਸਕਦੀ. ਚੀ-ਕਵਾਨ ਚੈਨ ਵਰਗੇ ਖਗੋਲ-ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨੀ ਕੰਪਿਊਟਰ ਸਿਮੂਲੇਸ਼ਨਾਂ ਅਤੇ ਨਿਰੀਖਣਾਂ ਰਾਹੀਂ ਬਲੈਕ ਹੋਲਾਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਪਰ ਮੌਜੂਦਾ ਐਲਗੋਰਿਦਮ ਅਤੇ ਕੰਪਿਊਟਿੰਗ ਸਮਰੱਥਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਿਮੂਲੇਸ਼ਨਾਂ ਨੂੰ ਅਸਲੀਅਤ ਦੇ ਨੇੜੇ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਹੱਦ ਤੈਅ ਕਰਦੇ ਹਨ.

ਐਰੀਜ਼ੋਨਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਅਤੇ ਸਟਿਊਅਰਡ ਆਬਜ਼ਰਵੇਟਰੀ ਦੇ ਖੋਜਕਰਤਾ ਚੈਨ, Codex ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਇਸ ਸਮੱਸਿਆ ਨੂੰ ਹੱਲ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਜੁਟੇ ਹਨ.

ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਆਇਨਸਟਾਈਨ ਦੇ ਸਾਪੇਖਤਾ ਦੇ ਆਮ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਪਰਖਣ ਲਈ ਬਲੈਕ ਹੋਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਨ. ਇਹ ਸਿਧਾਂਤ ਇਸ ਵੇਲੇ ਗੁਰੂਤਾਕਰਸ਼ਣ ਦੀ ਸਾਡੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਿਆਖਿਆ ਹੈ: ਗੁਰੂਤਾਕਰਸ਼ਣ ਵਸਤੂਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚਣ ਵਾਲਾ ਬਲ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਪੁੰਜ ਅਤੇ ਊਰਜਾ ਵੱਲੋਂ ਸਥਾਨ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਤਾਣੇ-ਬਾਣੇ ਨੂੰ ਮੋੜਨ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਹੈ.

ਚੈਨ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਈਵੈਂਟ ਹੋਰਾਈਜ਼ਨ ਟੈਲੀਸਕੋਪ (ਈਐੱਚਟੀ) ਸਹਿਯੋਗੀ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੇ 2019 ਵਿੱਚ ਬਲੈਕ ਹੋਲ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਤਸਵੀਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਸੀ. ਟੀਮ ਇਸ ਵੇਲੇ ਅਤਿ-ਵਿਸ਼ਾਲ ਪੁੰਜ ਵਾਲੇ ਬਲੈਕ ਹੋਲ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਵੀਡੀਓ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਨਿਰੀਖਣ ਇਕੱਠੇ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ. ਇਸ ਦਾ ਧਿਆਨ M87 ਗਲੈਕਸੀ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਬਲੈਕ ਹੋਲ ’ਤੇ ਹੈ. 

ਪਰ ਨਿਰੀਖਣਾਂ ਤੋਂ ਵਿਗਿਆਨਕ ਸਮਝ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਡੇਟਾ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ, ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ ਦੀਆਂ ਕੰਪਿਊਟਿੰਗ ਕਾਰਜ-ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਅਤੇ ਅਜਿਹੀਆਂ ਸਿਮੂਲੇਸ਼ਨਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਸਭ ਤੋਂ ਚਰਮ ਭੌਤਿਕ ਸਥਿਤੀਆਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾ ਸਕਣ.

ਕਿਉਂਕਿ ਰੌਸ਼ਨੀ ਬਲੈਕ ਹੋਲ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਨਿਕਲ ਸਕਦੀ, ਇਸ ਲਈ ਵਿਗਿਆਨੀ ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਖੇਤਰ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਘਟਨਾ-ਖਿਤਿਜ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਉਹ ਹੱਦ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਮਗਰੋਂ ਪਦਾਰਥ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਨਿਕਲ ਸਕਦਾ. ਚੈਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਇਹ ਅਜਿਹੀ ਸਤ੍ਹਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ ਵਾਪਸੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ.” ਇਸ ਹੱਦ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਬਾਹਰ ਘੁੰਮਦਾ ਪਦਾਰਥ ਰੌਸ਼ਨੀ ਛੱਡਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਖਗੋਲ-ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨੀ ਦੇਖ ਤੇ ਮਾਪ ਸਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਿਮੂਲੇਸ਼ਨ ਰਾਹੀਂ ਦਰਸਾ ਸਕਦੇ ਹਨ. 

ਈਐੱਚਟੀ ਵੱਲੋਂ 2019 ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਤਸਵੀਰ ਵਿੱਚ ਘਟਨਾ-ਖਿਤਿਜ ਨੇੜੇ ਚਮਕਦੇ ਪਲਾਜ਼ਮਾ ਵਿਚਕਾਰ ਬਲੈਕ ਹੋਲ ਦਾ ਪਰਛਾਵਾਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ ਸੀ. ਚੈਨ ਨੇ ਉਹ ਸਿਮੂਲੇਸ਼ਨ ਅਤੇ ਕੰਪਿਊਟਿੰਗ ਸਾਧਨ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਟੀਮ ਨੇ ਨਿਰੀਖਣਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ. ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਚੈਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀ ਆਪਣੇ ਯੰਤਰਾਂ ਅਤੇ ਨਿਰੀਖਣ ਸਮਰੱਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਸੁਧਾਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਟੀਮ ਹੁਣ ਸਥਿਰ ਤਸਵੀਰਾਂ ਤੋਂ ਵੀਡੀਓ ਬਣਾਉਣ ਵੱਲ ਵਧ ਰਹੀ ਹੈ.

ਚੱਕਰਦਾਰ ਗਤੀ ਦੀ ਉਲਝਣ ਸੁਲਝਾਉਣਾ

ਚੈਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਟੀਮ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਬਲੈਕ ਹੋਲਾਂ ਦੁਆਲੇ ਪਲਾਜ਼ਮਾ ਦੀ ਗਤੀ ਨੂੰ ਗਣਿਤਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਉਣਾ. ਪਲਾਜ਼ਮਾ ਬੇਹੱਦ ਗਰਮ ਪਦਾਰਥ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਬਿਜਲਈ ਚਾਰਜ ਵਾਲੇ ਇਲੈਕਟ੍ਰੌਨਾਂ ਅਤੇ ਆਇਨਾਂ ਤੋਂ ਬਣਦਾ ਹੈ.

ਕਈ ਸਿਮੂਲੇਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਗਿਆਨੀ ਪਲਾਜ਼ਮਾ ਨੂੰ ਵਗਣ ਵਾਲਾ ਤਰਲ ਮੰਨ ਕੇ ਗਣਨਾ ਸੌਖੀ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜਾਣੇ-ਪਛਾਣੇ ਸਮੀਕਰਨਾਂ ਨਾਲ ਬਲੈਕ ਹੋਲ ਦੁਆਲੇ ਉਸ ਦੀ ਗਤੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ. ਇਹ ਤਰੀਕਾ ਸੰਘਣੇ ਪਲਾਜ਼ਮਾ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਵਧੀਆ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇਲੈਕਟ੍ਰੌਨ ਅਤੇ ਆਇਨ ਲਗਾਤਾਰ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਟਕਰਾਉਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ. 

ਪਰ ਚੈਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਅਤਿ-ਵਿਸ਼ਾਲ ਪੁੰਜ ਵਾਲੇ ਬਲੈਕ ਹੋਲਾਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇੜੇ ਕੁਝ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਲਾਜ਼ਮਾ ਇੰਨਾ ਗਰਮ ਅਤੇ ਵਿਰਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਣ ਕਦੇ-ਕਦਾਈਂ ਹੀ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਟਕਰਾਉਂਦੇ ਹੀ ਨਹੀਂ.” ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਕਣ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਚੁੰਬਕੀ ਖੇਤਰ ਦੀਆਂ ਰੇਖਾਵਾਂ ਦੁਆਲੇ ਚੱਕਰ ਕੱਟਦੇ ਹੋਏ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ. 

ਇਸ ਗਤੀ ਨੂੰ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਖੋਜਕਰਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਬਲੈਕ ਹੋਲ ਦੁਆਲੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪੇਚਦਾਰ ਰਾਹਾਂ ’ਤੇ ਘੁੰਮਦੇ ਖਰਬਾਂ ਇਲੈਕਟ੍ਰੌਨਾਂ ਅਤੇ ਆਇਨਾਂ ਦੀ ਗਤੀ ਦਾ ਹਿਸਾਬ ਰੱਖਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ. ਆਮ ਸਿਮੂਲੇਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰ ਨਿੱਕੇ ਮੋੜ ਦੀ ਗਣਨਾ ਕਰਨੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਕੰਪਿਊਟਰਾਂ ਨੂੰ ਸਮੇਂ ਦੇ ਬੇਹੱਦ ਛੋਟੇ ਅੰਤਰਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਗਣਨਾ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ.

ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਸੁਪਰਕੰਪਿਊਟਰ ਵੀ ਆਪਣਾ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸਮਾਂ ਕਣਾਂ ਦੀਆਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੀਕ ਗਤੀਆਂ ਦੀ ਗਣਨਾ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਨਾ ਕਿ ਉਸ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ ਦੇ ਵਰਤਾਰੇ ਦੀ ਸਿਮੂਲੇਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਜਿਸ ਦਾ ਵਿਗਿਆਨੀ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ.

ਚੈਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਇਸ ਸਮੱਸਿਆ ਨੇ ਬਲੈਕ ਹੋਲ ਦੇ ਪਲਾਜ਼ਮਾ ਦੀਆਂ ਸਿਮੂਲੇਸ਼ਨਾਂ ਨੂੰ ਅਸਲੀਅਤ ਦੇ ਨੇੜੇ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਸਾਡੀ ਸਮਰੱਥਾ ਸੀਮਤ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਹੈ.”

ਕ੍ਰਿਤ੍ਰਿਮ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਬਿਹਤਰ ਡਿਜੀਟਲ ਪ੍ਰਤੀਰੂਪ ਬਣਾਉਣਾ

ਚੈਨ ਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਕਿ ਨਵੀਆਂ ਗਣਿਤਕ ਤਕਨੀਕਾਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਸੀਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ. ਮੂਲ ਵਿਚਾਰ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਸਿਮੂਲੇਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਕਣਾਂ ਦੀ ਗਤੀ ਦਾ ਹਿਸਾਬ ਰੱਖਣ ਦੇ ਗਣਿਤਕ ਢੰਗ ਨੂੰ ਬਦਲਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਕੰਪਿਊਟਰ ਨੂੰ ਹਰ ਨਿੱਕੇ ਚੱਕਰ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਗਣਨਾ ਨਾ ਕਰਨੀ ਪਵੇ.

ਚੈਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਪਰ ਸਾਰੀਆਂ ਗਣਿਤਕ ਸੰਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਹੱਥੀਂ ਖੰਗਾਲਣ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਮਾਂ ਲੱਗਣਾ ਸੀ.” ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੰਭਾਵੀ ਐਲਗੋਰਿਦਮ ਕੱਢਣ ਅਤੇ ਜਾਣੇ-ਪਛਾਣੇ ਹੱਲਾਂ ਨਾਲ ਤੁਲਨਾ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਰਖਣ ਲਈ Codex ਦੀ ਮਦਦ ਲਈ.

Codex ਨੇ ਕਈ ਸੰਭਾਵੀ ਤਰੀਕੇ ਸੁਝਾਏ—ਪਰ ਉਹ ਸਾਰੇ ਸਹੀ ਨਹੀਂ ਸਨ. ਚੈਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਪਰ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਹਰਜ ਨਹੀਂ.” “ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਵਿਗਿਆਨਕ ਵਿਚਾਰ ਅਸਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਅਹਿਮ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਐਲਗੋਰਿਦਮਾਂ ਨੂੰ ਪਰਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਕਾਰਗਰ ਐਲਗੋਰਿਦਮ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਜਿਹੀਆਂ ਸਿਮੂਲੇਸ਼ਨਾਂ ਸੰਭਵ ਬਣਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਅਸੰਭਵ ਸਨ.” 

ਕ੍ਰਿਤ੍ਰਿਮ ਬੁੱਧੀ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਨਤੀਜੇ ਤਾਂ ਦੇ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਉਂਦੀਆਂ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਤੀਜਿਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ ਕਿਹੜੇ ਕਦਮ ਚੁੱਕੇ ਗਏ. ਪਰ ਚੈਨ ਦਾ ਸਮੂਹ Codex ਤੋਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਸੰਖਿਆਤਮਕ ਵਿਧੀਆਂ ਸੁਝਾਉਣ ਅਤੇ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਹ ਜਾਂਚ ਤੇ ਪਰਖ ਕਰ ਸਕਣ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਭੌਤਿਕ ਅਰਥ ਸਮਝ ਸਕਣ.

ਵੱਡੇ ਭਾਸ਼ਾਈ ਮਾਡਲ ਅਜੇ ਵੀ ਗ਼ਲਤੀਆਂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਿਗਿਆਨੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਤ੍ਰਿਮ ਬੁੱਧੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਹਾਲੇ ਵੀ ਸਾਵਧਾਨ ਹਨ. ਪਰ ਚੈਨ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਵਿਗਿਆਨ ਅੱਜ ਦੀਆਂ ਕ੍ਰਿਤ੍ਰਿਮ ਬੁੱਧੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਰਤੋਂਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ ’ਤੇ ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਵਿਗਿਆਨਕ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸਖ਼ਤੀ ਨਾਲ ਪਰਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ.

ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਇਸ ਲਈ ਨਹੀਂ ਮੰਨ ਲੈਂਦੇ ਕਿ ਉਹ ਆਇਨਸਟਾਈਨ, ਕਿਸੇ ਹੋਣਹਾਰ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਜਾਂ ਕ੍ਰਿਤ੍ਰਿਮ ਬੁੱਧੀ ਦੇ ਮਾਡਲ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਹੈ.” “ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਪਰਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ.”

ਚੈਨ ਕ੍ਰਿਤ੍ਰਿਮ ਬੁੱਧੀ ਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਸਾਧਨ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਜੋ ਖੋਜਕਰਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵਿਚਾਰ ਖੰਗਾਲਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਪਰਖਣ ਅਤੇ ਖੋਜ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਨਾਲ ਹੀ, ਤਸਦੀਕ ਅਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕਰਕੇ ਉਹੀ ਨਤੀਜੇ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦੇ ਅਸੂਲ ਬਰਕਰਾਰ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ.

ਜੇ ਚੈਨ ਵੱਲੋਂ Codex ਨਾਲ ਪਰਖੇ ਜਾ ਰਹੇ ਤਰੀਕੇ ਸਫਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਨਵੇਂ ਐਲਗੋਰਿਦਮ ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਬਲੈਕ ਹੋਲਾਂ ਦੁਆਲੇ ਖਰਬਾਂ ਕਣਾਂ ਦੀ ਸਿਮੂਲੇਸ਼ਨ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਬਣਾ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਇਸ ਨਾਲ ਖੋਜਕਰਤਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਭੌਤਿਕ ਵਰਤਾਰਿਆਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰ ਸਕਣਗੇ ਜੋ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਰਹੇ ਹਨ.