ਸਾਡੇ ਵਿਗਿਆਨ ਬਲੌਗ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਮਹਿਮਾਨ ਲਿਖਤ ਵਿੱਚ, OpenAI ਦੇ ਮਹਿਮਾਨ ਵਿਗਿਆਨੀ ਅਤੇ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨੀ ਨਥੈਨੀਅਲ ਕ੍ਰੇਗ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਿਆਰੀ ਮਾਡਲ ਦੀ ਇੱਕ ਸੰਭਾਵੀ ਜਾਲੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਉੱਤੇ GPT‑6 Astra ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ. ਕ੍ਰੇਗ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਆਫ਼ ਕੈਲੀਫ਼ੋਰਨੀਆ, ਸੈਂਟਾ ਬਾਰਬਰਾ ਵਿੱਚ ਕਣ ਸਿਧਾਂਤ ਸਮੂਹ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਕਾਵਲੀ ਸਿਧਾਂਤਕ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਸੰਸਥਾਨ ਦੇ ਸਥਾਈ ਮੈਂਬਰ ਹਨ.
ਕਣ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਦਾ ਮਿਆਰੀ ਮਾਡਲ ਕੁਦਰਤ ਦਾ ਇੱਕ ਬੇਹੱਦ ਸਫਲ ਸਿਧਾਂਤ ਹੈ. ਇਹ ਜਾਣੇ-ਪਛਾਣੇ ਮੁੱਢਲੇ ਕਣਾਂ ਅਤੇ ਚਾਰ ਬੁਨਿਆਦੀ ਬਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤਿੰਨ—ਪ੍ਰਬਲ ਬਲ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਬਲ ਅਤੇ ਬਿਜਲ-ਚੁੰਬਕਤਾ—ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਸਿਧਾਂਤ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਦਾ ਆਧਾਰ ਊਰਜਾ ਦੇ ਦਸ ਦੀ ਅਠਾਰ੍ਹਵੀਂ ਘਾਤ ਜਿੰਨੇ ਫੈਲਾਅ ਵਿੱਚ ਸਿਧਾਂਤਕ ਗਣਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਯੋਗਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਬੇਮਿਸਾਲ ਮੇਲ ਹੈ—ਹਾਈਡ੍ਰੋਜਨ ਦੇ 21-ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਰੇਡੀਓ ਨਿਕਾਸ ਦੀਆਂ ਘੱਟ ਊਰਜਾਵਾਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹੈਡ੍ਰੌਨ ਟੱਕਰਕ ਵਿੱਚ ਟੱਕਰਾਂ ਦੀਆਂ ਉੱਚੀਆਂ ਊਰਜਾਵਾਂ ਤੱਕ. ਫਿਰ ਵੀ, ਆਪਣੀ ਹੋਂਦ ਦੇ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਇੰਨੀਆਂ ਸਫਲਤਾਵਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਇੱਕ ਬੁਨਿਆਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਬਾਕੀ ਹੈ: ਪੂਰੇ ਸਿਧਾਂਤ ਦੀ ਅਜਿਹੀ ਗੈਰ-ਵਿਘਨਾਤਮਕ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਕਿਵੇਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ ਜੋ ਇਸ ਦੀਆਂ ਪਰਸਪਰ ਕਿਰਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਛੋਟੇ ਸੁਧਾਰਾਂ ਵਜੋਂ ਲੈਣ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਨਾ ਕਰੇ. GPT‑6 Astra ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਅਕਤੂਬਰ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ-ਪੂਰਵ ਖੋਜ-ਪੱਤਰ(ਨਵੀਂ ਵਿੰਡੋ ਵਿੱਚ ਖੁੱਲ੍ਹਦਾ ਹੈ) ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਇੱਕ ਜਾਲੀ—ਦਿਕ-ਕਾਲ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਗ੍ਰਿਡ—ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਸੰਭਾਵੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ.
ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਇਸ ਸਮੱਸਿਆ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠਣ ਦੀ ਰਣਨੀਤੀ ਸੀ, ਪਰ ਮੈਂ ਇਹ ਸਾਬਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਇਸ ਦਾ ਲਾਗੂ ਹੋਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਸੀ. Astra ਨੇ ਉਸ ਰਣਨੀਤੀ ਨੂੰ ਗਣਿਤਕ ਰਚਨਾ ਦਾ ਰੂਪ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਸਬੂਤ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ. ਅਸੀਂ ਜੋ ਕੀਤਾ ਉਸ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਣ ਲਈ, ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਸਮਝਣਾ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਮਿਆਰੀ ਮਾਡਲ ਦੇ ਸਾਡੇ ਮੌਜੂਦਾ ਵਰਣਨ ਵਿੱਚ ਕੀ ਘਾਟ ਹੈ.
ਇਹ ਕਹਿਣ ਦਾ ਕੀ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਮਿਆਰੀ ਮਾਡਲ ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਨਹੀਂ ਹੈ? ਕੁਆਂਟਮ ਮਕੈਨਿਕਸ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਾਪੇਖਤਾ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮਿਆਰੀ ਮਾਡਲ ਦੇ ਕਣ ਅਤੇ ਬਲ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਕਿਰਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਅਫ਼ਸੋਸ, ਅਸੀਂ ਹਾਲੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਸਿੱਧੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਰਸਪਰ ਕਿਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ਉੱਤੇ ਪੂਰੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਕਿਵੇਂ ਕਰਨੀਆਂ ਹਨ. ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਅਸੀਂ ਅਕਸਰ ਇਹ ਕਲਪਨਾ ਕਰਕੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਪਰਸਪਰ ਕਿਰਿਆਵਾਂ ਬੰਦ ਹਨ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਇਲੈਕਟ੍ਰੌਨ ਹੁਣ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਧੱਕਣਗੇ. ਅਸੀਂ ਉਸ ਸਮੱਸਿਆ ਦਾ ਬਿਲਕੁਲ ਸਟੀਕ ਹੱਲ ਕੱਢ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਪਰਸਪਰ ਕਿਰਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਛੋਟੇ ਸੁਧਾਰਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਵਜੋਂ ਮੁੜ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ. ਜਦੋਂ ਸੁਧਾਰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਛੋਟੇ ਹੁੰਦੇ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਕੁਝ ਹੀ ਪਦ ਬੇਹੱਦ ਸਟੀਕ ਜਵਾਬ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਮਿਸਾਲ ਵਜੋਂ, ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨੀ ਇਲੈਕਟ੍ਰੌਨ ਦੀ ਚੁੰਬਕਤਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦਾ ਅਨੁਮਾਨ ਦਸ ਖਰਬ ਵਿੱਚੋਂ ਸਿਰਫ਼ ਕੁਝ ਹਿੱਸਿਆਂ ਜਿੰਨੀ ਗ਼ਲਤੀ ਨਾਲ ਲਗਾ ਸਕੇ ਹਨ. ਇਸ ਪਹੁੰਚ ਨੂੰ ਵਿਘਨ ਸਿਧਾਂਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
ਪਰ ਮਿਆਰੀ ਮਾਡਲ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਵਰਤਾਰੇ ਵਿਘਨ ਸਿਧਾਂਤ ਦੇ ਦਾਇਰੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹਨ. ਪ੍ਰੋਟੌਨ ਦੇ ਪੁੰਜ ਦੀ ਮਿਸਾਲ ਲਓ: ਪ੍ਰੋਟੌਨ ਤਿੰਨ ਕੁਆਰਕਾਂ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਦਾ ਪੁੰਜ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਇਸ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਕੁਆਰਕਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਬਲ ਬਲ ਦੇ ਵਾਹਕ ਗਲੂਔਨਾਂ ਦੀ ਗਤੀ ਅਤੇ ਪਰਸਪਰ ਕਿਰਿਆਵਾਂ ਤੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ. ਜੇ ਪ੍ਰਬਲ ਬਲ ਨੂੰ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਪ੍ਰੋਟੌਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਿੰਡ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਲਈ ਪ੍ਰੋਟੌਨ ਦਾ ਪੁੰਜ ਕਿੰਨਾ ਹੈ, ਇਹ ਸਮਝਣ ਲਈ ਵਿਘਨ ਸਿਧਾਂਤ ਲਾਭਕਾਰੀ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਉਂਦਾ. ਸਿਧਾਂਤ ਬਾਰੇ ਗੈਰ-ਵਿਘਨਾਤਮਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਹੋਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵਿਧੀਆਂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ. ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਸਪਰ ਕਿਰਿਆਵਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ ਮੌਜੂਦ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੋਟੇ ਸੁਧਾਰਾਂ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ.
ਨਿਰੰਤਰ ਦਿਕ-ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਪੂਰੇ ਮਿਆਰੀ ਮਾਡਲ ਦੀ ਨਾ ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਗੈਰ-ਵਿਘਨਾਤਮਕ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਇਹ ਸਮਝ ਹੈ ਕਿ ਪਰਸਪਰ ਕਿਰਿਆਵਾਂ ਵਾਲਾ ਸਿਧਾਂਤ ਗਣਿਤਕ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਸੁਚੱਜੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ. ਇੱਕ ਆਸਵੰਦ ਬਦਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਦਿਕ-ਕਾਲ ਨੂੰ ਵੱਖਰੇ-ਵੱਖਰੇ ਬਿੰਦੂਆਂ ਦੀ ਗ੍ਰਿਡ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾਵੇ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਜਾਲੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਗ੍ਰਿਡ ਦੇ ਬਿੰਦੂਆਂ ਵਿਚਲੀ ਵਿੱਥ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੀ ਦੂਰੀ ਤੈਅ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਡਾ ਸਿਧਾਂਤ ਵੱਖਰਾ ਪਛਾਣ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਸੀਮਿਤ ਗ੍ਰਿਡ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਕੇ ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਦਿੱਤੀ ਵਿੱਥ ਉੱਤੇ ਸਿਧਾਂਤ ਦੀ ਗਣਿਤਕ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਸਖ਼ਤ ਗੈਰ-ਵਿਘਨਾਤਮਕ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਾਂ. ਇਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਕੰਪਿਊਟਰ ਉੱਤੇ ਵੀ ਲਾਗੂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਜਿੱਥੇ ਵਿਘਨ ਸਿਧਾਂਤ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਲਏ ਬਿਨਾਂ ਇਸ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਗਣਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ. ਜਾਲੀ ਖੇਤਰ ਸਿਧਾਂਤ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਇਸ ਪਹੁੰਚ ਨੇ ਪਿਛਲੇ ਕੁਝ ਦਹਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਬਲ ਬਲ ਬਾਰੇ ਸਾਡੀ ਸਮਝ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਤਰੱਕੀ ਕੀਤੀ ਹੈ. ਇਸ ਵਿੱਚ ਬੁਨਿਆਦੀ ਅਸੂਲਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰੋਟੌਨ ਦੇ ਪੁੰਜ ਦੀ ਮਾਤਰਾਤਮਕ ਸਮਝ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ.
ਜੇ ਜਾਲੀ ਖੇਤਰ ਸਿਧਾਂਤ ਪ੍ਰਬਲ ਬਲ ਲਈ ਇੰਨਾ ਸਫਲ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਮਿਆਰੀ ਮਾਡਲ ਦੀ ਗੈਰ-ਵਿਘਨਾਤਮਕ ਜਾਲੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਤੱਕ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਵਧਾਇਆ? ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਅਹਿਮ ਫ਼ਰਕ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ: ਮਿਆਰੀ ਮਾਡਲ ਉਸ ਕਿਸਮ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਦੀ ਮਿਸਾਲ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਾਇਰਲ ਸਿਧਾਂਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
ਕਾਇਰਲ ਸਿਧਾਂਤ ਉਹ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਥਾਨਿਕ ਪਰਾਵਰਤਨ ਕਰਨ ਉੱਤੇ ਵੱਖਰਾ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ. ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਦਸਤਾਨਿਆਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚੋ: ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਦੇ ਦਸਤਾਨੇ ਦਾ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਦਾ ਦਸਤਾਨਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਦੋਵਾਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦਾ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਦਸਤਾਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬ ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ. ਇਸ ਲਈ ਸਥਾਨਿਕ ਪਰਾਵਰਤਨ ਕਰਨ ਉੱਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਦਸਤਾਨਿਆਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ. ਪਰ ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਸਿਰਫ਼ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਦਾ ਦਸਤਾਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਦਾ ਦਸਤਾਨਾ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.
ਖੱਬੇ-ਸੱਜੇਪਣ ਦਾ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਮਿਆਰੀ ਮਾਡਲ ਦੇ ਕਈ ਬੁਨਿਆਦੀ ਕਣਾਂ ਉੱਤੇ ਵੀ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫਰਮੀਔਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਆਰਕ ਅਤੇ ਇਲੈਕਟ੍ਰੌਨ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ. ਮਿਆਰੀ ਮਾਡਲ ਦੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਬਲ ਕਾਇਰਲ ਨਹੀਂ ਹਨ. ਮਿਸਾਲ ਵਜੋਂ, ਪ੍ਰਬਲ ਬਲ ਅਤੇ ਬਿਜਲ-ਚੁੰਬਕਤਾ ਖੱਬੇ-ਹੱਥੀ ਅਤੇ ਸੱਜੇ-ਹੱਥੀ ਫਰਮੀਔਨਾਂ ਨਾਲ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਵਰਤਾਓ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਅਜਿਹੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਨੂੰ ਜਾਲੀ ਉੱਤੇ ਮੁਕਾਬਲਤਨ ਸੌਖੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ.
ਪਰ ਮਿਆਰੀ ਮਾਡਲ ਦੇ ਤੀਜੇ ਬੁਨਿਆਦੀ ਬਲ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਬਲ, ਵਿੱਚ ਇਹ ਪਰਾਵਰਤਨ ਸਮਮਿਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਇਹ ਖੱਬੇ-ਹੱਥੀ ਅਤੇ ਸੱਜੇ-ਹੱਥੀ ਫਰਮੀਔਨਾਂ ਨਾਲ ਵੱਖਰਾ ਵਰਤਾਓ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਲਈ ਖੱਬੇ ਅਤੇ ਸੱਜੇ ਨੂੰ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਬਦਲਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਦੇ ਪਰਾਵਰਤਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਦਿਖਦਾ. ਵੱਖਰੇ ਖੱਬੇ-ਸੱਜੇਪਣ ਵਾਲੇ ਕਣਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਵੱਖਰਾ ਵਰਤਾਓ ਹੀ ਮਿਆਰੀ ਮਾਡਲ ਨੂੰ ਕਾਇਰਲ ਸਿਧਾਂਤ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ. ਅਤੇ ਕਾਇਰਲ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਨੂੰ ਜਾਲੀ ਉੱਤੇ ਲਾਗੂ ਕਰਨਾ ਬੇਹੱਦ ਚੁਣੌਤੀਪੂਰਨ ਸਾਬਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਜੇ ਅਸੀਂ ਜਾਲੀ ਉੱਤੇ ਖੱਬੇ-ਹੱਥੀ ਫਰਮੀਔਨ ਰੱਖਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੀਏ, ਤਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਸਹਿਜ ਨਿਯਮ ਉਸ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸੱਜੇ-ਹੱਥੀ ਸਾਥੀ ਵੀ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਦੀ ਸਾਨੂੰ ਲੋੜ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ. ਇਹ ਇੱਕ ਹੈਰਾਨੀਜਨਕ ਨਤੀਜਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਵਿੱਚ ਸਮਝਾਂਗੇ. ਕਾਰਨ ਜੋ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਜਾਲੀ ਉੱਤੇ ਮਿਆਰੀ ਮਾਡਲ ਦਾ ਸਿੱਧਾ-ਸਾਦਾ ਗਣਿਤਕ ਰੂਪ ਕਮਜ਼ੋਰ ਬਲ ਲਈ ਕਣਾਂ ਦਾ ਗ਼ਲਤ ਸਮੂਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ. ਕਣਾਂ ਦਾ ਇਹ ਦੁੱਗਣਾ ਹੋਣਾ ਇੱਕ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਮਿਆਰੀ ਮਾਡਲ ਦੇ ਆਕਾਰ ਲੈਣ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਹੁਣ ਤੱਕ ਇਸ ਦੀ ਪੂਰੀ ਗੈਰ-ਵਿਘਨਾਤਮਕ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ.
ਕਣਾਂ ਦੇ ਦੁੱਗਣੇ ਹੋਣ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਇੱਕ ਤੁਲਨਾ ਉੱਤੇ ਗੌਰ ਕਰੋ. ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਦੋ ਧਰੁਵੀਕਰਨ ਅਵਸਥਾਵਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਦੱਸਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਵੇਲੇ ਬਿਜਲਈ ਖੇਤਰ ਦਾ ਰੁਖ਼ ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. (ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਧਰੁਵੀਕ੍ਰਿਤ ਧੁੱਪ ਵਾਲੀ ਐਨਕ ਪਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਤੋਂ ਜਾਣੂ ਹੋ: ਇਹ ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਸੜਕਾਂ ਤੋਂ ਪਰਾਵਰਤਿਤ ਖਿਤਿਜੀ ਧਰੁਵੀਕ੍ਰਿਤ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਰੋਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਲੰਬਕਾਰੀ ਧਰੁਵੀਕ੍ਰਿਤ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਲੰਘਣ ਦਿੰਦੀ ਹੈ.) ਧਰੁਵੀਕ੍ਰਿਤ ਐਨਕ ਭਾਵੇਂ ਖਿਤਿਜੀ ਅਤੇ ਲੰਬਕਾਰੀ ਧਰੁਵੀਕਰਨ ਦੇ ਆਧਾਰ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਚੁਣਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਸਾਡੀ ਤੁਲਨਾ ਲਈ ਖੱਬੇ-ਚੱਕਰੀ ਅਤੇ ਸੱਜੇ-ਚੱਕਰੀ ਧਰੁਵੀਕਰਨ ਦਾ ਆਧਾਰ ਚੁਣਨਾ ਵਧੇਰੇ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੋਵੇਗਾ. ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਬਿਜਲਈ ਖੇਤਰ ਗਤੀ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਦੁਆਲੇ ਘੜੀ ਦੀਆਂ ਸੂਈਆਂ ਵੱਲ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉਲਟ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਹੈ. ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਕਿਹਾ ਹੈ, ਬਿਜਲ-ਚੁੰਬਕਤਾ ਵਿੱਚ ਪਰਾਵਰਤਨ ਸਮਮਿਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਦੇ ਅਸਲ ਨਿਯਮ ਖੱਬੇ-ਚੱਕਰੀ ਅਤੇ ਸੱਜੇ-ਚੱਕਰੀ, ਦੋਵਾਂ ਧਰੁਵੀਕਰਨਾਂ ਲਈ ਇੱਕੋ ਹਨ. (ਤਕਨੀਕੀ ਵੇਰਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ: ਫਰਮੀਔਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਿਆਂ ਖੱਬਾ ਅਤੇ ਸੱਜਾ ਕਾਇਰਲਤਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ. ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਾਲੀ ਸਾਡੀ ਤੁਲਨਾ ਵਿੱਚ ਇਹ ਫੋਟੌਨ ਦੀ ਹੈਲੀਸਿਟੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਸਪਿਨ ਦਾ ਰੁਖ਼ ਉਸ ਦੀ ਗਤੀ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਹੈ ਜਾਂ ਉਸ ਦੇ ਉਲਟ.)
ਪਰ ਕਲਪਨਾ ਕਰੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਿਰਫ਼ ਖੱਬੇ-ਚੱਕਰੀ ਧਰੁਵੀਕ੍ਰਿਤ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਾਲੀ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਨਕਲ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਠੀਕ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਪਰਸਪਰ ਕਿਰਿਆਵਾਂ ਖੱਬੇ-ਹੱਥੀ ਫਰਮੀਔਨਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖਰੇ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਚੁਣਦੀਆਂ ਹਨ. ਪ੍ਰਯੋਗਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਖੱਬੇ-ਚੱਕਰੀ ਧਰੁਵੀਕ੍ਰਿਤ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਲੇਜ਼ਰ ਨੂੰ ਅਜਿਹੇ ਡੱਬੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਸਕਦੇ ਹੋ ਜਿਸ ਦੇ ਦੋਵਾਂ ਸਿਰਿਆਂ ਉੱਤੇ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਹੋਣ. ਅੱਗੇ-ਪਿੱਛੇ ਪਰਾਵਰਤਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਤੀਬਰਤਾ ਵਧ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਦਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਅਧਿਐਨ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ—ਕੁਝ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਮਿਆਰੀ ਮਾਡਲ ਨੂੰ ਜਾਲੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਦੋਵਾਂ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਗਣਿਤਕ ਕਾਬੂ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਸਿਧਾਂਤ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਲੰਬਾਈ ਦੇ ਪੈਮਾਨਿਆਂ ਨੂੰ ਸੀਮਿਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ. ਜਾਲੀ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੀਆਂ ਪਹੁੰਚਯੋਗ ਦੂਰੀਆਂ ਦੀ ਹੱਦ ਤੈਅ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਡੱਬਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀਆਂ ਦੂਰੀਆਂ ਦੀ.
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਡੱਬਾ ਆਮ ਸ਼ੀਸ਼ਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣਾਓ—ਜਿਵੇਂ ਕਾਇਰਲ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਸਿੱਧੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਜਾਲੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖਣਾ—ਤਾਂ ਨਤੀਜਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰੇਗਾ: ਲੇਜ਼ਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦਾ ਖੱਬੇ-ਚੱਕਰੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੂਜੇ ਸਿਰੇ ਦੇ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਤੋਂ ਪਰਾਵਰਤਿਤ ਹੋ ਕੇ ਸੱਜੇ-ਚੱਕਰੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੁਣ ਡੱਬੇ ਵਿੱਚ ਦੋਵਾਂ ਧਰੁਵੀਕਰਨਾਂ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਹੈ. ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਸ਼ੀਸ਼ਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਉਲਟ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਬਿਜਲਈ ਖੇਤਰ ਦੇ ਘੁੰਮਣ ਦਾ ਢੰਗ ਨਹੀਂ ਬਦਲਦਾ, ਜੇ ਉਸ ਨੂੰ ਡੱਬੇ ਦੇ ਉਸੇ ਸਿਰੇ ਤੋਂ ਦੇਖਿਆ ਜਾਵੇ. ਇਸ ਕਾਰਨ ਧਰੁਵੀਕਰਨ ਉਲਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਕੁਝ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਜਾਲੀ ਉੱਤੇ ਖੱਬੇ-ਹੱਥੀ ਫਰਮੀਔਨ ਰੱਖਣ ਨਾਲ ਦੁਹਰੇ ਸਾਥੀ ਕਣ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਤੁਸੀਂ ਸਿਰਫ਼ ਖੱਬੇ-ਹੱਥੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਡੱਬੇ ਨੇ ਸੱਜੇ-ਹੱਥੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵੀ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ.
ਇਸ ਦਾ ਇੱਕ ਚਤੁਰਾਈ ਭਰਿਆ ਹੱਲ ਹੈ. ਤੁਸੀਂ ਖ਼ਾਸ ਪਤਲੀਆਂ ਪਰਤਾਂ ਨਾਲ ਕਾਇਰਲ ਸ਼ੀਸ਼ਾ ਬਣਾ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਣੂ ਤਹਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇਕਸਾਰ ਰੁਖ਼ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਇੱਕ ਤਹਿ ਤੋਂ ਅਗਲੀ ਤਹਿ ਤੱਕ ਇਹ ਰੁਖ਼ ਥੋੜ੍ਹਾ-ਥੋੜ੍ਹਾ ਮੁੜਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਰਤ ਦੀ ਡੂੰਘਾਈ ਵੱਲ ਇੱਕ ਚੱਕਰਦਾਰ ਬਣਤਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ. ਜਿਸ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਤਰੰਗ-ਲੰਬਾਈ ਅਤੇ ਖੱਬਾ-ਸੱਜਾਪਣ ਇਸ ਚੱਕਰਦਾਰ ਬਣਤਰ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਹਿਆਂ ਤੋਂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਛੋਟੇ ਪਰਾਵਰਤਨ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਇਸ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਬਿਜਲਈ ਖੇਤਰ ਦੇ ਘੁੰਮਣ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਉਲਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਇਹ ਪਰਤ ਖੱਬੇ-ਹੱਥੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਖੱਬੇ-ਹੱਥੀ ਹੀ ਵਾਪਸ ਭੇਜਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸੱਜੇ-ਹੱਥੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਣ ਦਿੰਦੀ ਹੈ. ਅਜਿਹੇ ਕਾਇਰਲ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਇੱਕ ਦਹਾਕੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਵਰਤਾਰਾ ਕੁਦਰਤ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ: ਕੁਝ ਸਕੈਰਬ ਭੂੰਡਾਂ ਦੇ ਚਮਕੀਲੇ ਖੋਲਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੱਕਰਦਾਰ ਬਣਤਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਡੱਬਾ ਕਾਇਰਲ ਸ਼ੀਸ਼ਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣਾਓ, ਤਾਂ ਦੋਵਾਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਖੱਬੇ-ਚੱਕਰੀ ਧਰੁਵੀਕ੍ਰਿਤ ਹੋਵੇਗਾ.
ਜਾਲੀ ਉੱਤੇ ਵੀ ਅਜਿਹੀ ਹੀ ਜੁਗਤ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ: ਕਈ ਦਹਾਕੇ ਪਹਿਲਾਂ ਪੌਲ ਗਿੰਸਪਾਰਗ ਅਤੇ ਨੋਬਲ ਇਨਾਮ ਜੇਤੂ ਕੇਨ ਵਿਲਸਨ1 ਨੇ ਜਾਲੀ ਦੇ ਉਹ ਨਿਯਮ ਲੱਭੇ ਜੋ ਇਸ ਸ਼ਰਤ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹਨ ਕਿ ਕਾਇਰਲ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਪਰਾਵਰਤਨ ਵੇਲੇ ਬਿਜਲਈ ਖੇਤਰ ਦੇ ਘੁੰਮਣ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਉਲਟ ਦੇਣ. ਰਾਜਾਮਣੀ ਨਾਰਾਇਣਨ ਅਤੇ ਹਰਬਰਟ ਨੌਇਬਰਗਰ2 ਨੇ ਜਾਲੀ ਉੱਤੇ ਬੁਨਿਆਦੀ ਕਣਾਂ ਦੀ ਲੋੜੀਂਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਲੱਭ ਕੇ ਕਾਇਰਲ ਸ਼ੀਸ਼ਿਆਂ ਦਾ ਸਮਤੁੱਲ ਬਣਾਇਆ. ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਣਾਂ ਨੂੰ ਓਵਰਲੈਪ ਫਰਮੀਔਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਮਾਰਟਿਨ ਲਿਊਸ਼ਰ3 ਨੇ ਦਿਖਾਇਆ ਕਿ ਜਾਲੀ ਉੱਤੇ ਖੱਬੇ-ਹੱਥੀ ਅਤੇ ਸੱਜੇ-ਹੱਥੀ ਓਵਰਲੈਪ ਫਰਮੀਔਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਫ਼ਰਕ ਕਿਵੇਂ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਵੇ. ਉੱਧਰ ਯੋਸ਼ੀਓ ਕਿਕੁਕਾਵਾ4 ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਹਿਯੋਗੀਆਂ ਨੇ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਕਿ ਮਿਆਰੀ ਮਾਡਲ ਵਿੱਚ ਕਮਜ਼ੋਰ ਪਰਸਪਰ ਕਿਰਿਆਵਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਨ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਪਰ ਇੱਕ ਕੜੀ ਹਾਲੇ ਵੀ ਗੁੰਮ ਸੀ.
ਉਸ ਗੁੰਮ ਕੜੀ ਨੂੰ ਪਛਾਣਨ ਲਈ, ਆਓ ਆਪਣੇ ਕਾਇਰਲ ਸ਼ੀਸ਼ਿਆਂ ਵਾਲੇ ਡੱਬੇ ਵੱਲ ਮੁੜੀਏ. ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦਾ ਚੱਕਰੀ ਧਰੁਵੀਕਰਨ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਵੇਲੇ ਬਿਜਲਈ ਖੇਤਰ ਕਿਸ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ. ਪਰ ਸਾਡੇ ਪ੍ਰਯੋਗ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਗੁਣ ਵੀ ਹੈ: ਪ੍ਰਕਾਸ਼ੀ ਫੇਜ਼. ਕਲਪਨਾ ਕਰੋ ਕਿ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਘਾਟ ਦੇ ਖੰਭਿਆਂ ਕੋਲੋਂ ਲੰਘ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਖੰਭੇ ਕੋਲ ਪਾਣੀ ਦੇ ਚੜ੍ਹਨ ਤੇ ਉਤਰਨ ਨੂੰ ਦੇਖੋ. ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਦੇਖਦੇ ਹੋ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਲਹਿਰ ਆਪਣੇ ਚੜ੍ਹਨ-ਉਤਰਨ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਜਿਸ ਪੜਾਅ ਉੱਤੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹੀ ਉਸ ਦਾ ਫੇਜ਼ ਹੈ. ਮਿਸਾਲ ਵਜੋਂ, ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਹੁਣੇ ਆਪਣੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਥਾਂ ਤੋਂ ਲੰਘ ਕੇ ਹੇਠਾਂ ਵੱਲ ਜਾ ਰਹੀ ਹੋਵੇ. ਸਾਡੇ ਚੱਕਰੀ ਧਰੁਵੀਕ੍ਰਿਤ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ੀ ਫੇਜ਼ ਕਿਰਨ-ਪੁੰਜ ਦੇ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਬਿੰਦੂ ਉੱਤੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ: “ਸਿਖਰ” ਉੱਤੇ ਬਿਜਲਈ ਖੇਤਰ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਅਤੇ “ਗਰਤ” ਉੱਤੇ ਹੇਠਾਂ ਵੱਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.
ਦੋ ਲਹਿਰਾਂ ਦਾ ਸਾਪੇਖ ਫੇਜ਼ ਤੈਅ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕੋ ਬਿੰਦੂ ਉੱਤੇ ਉਹ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਕਿੰਨਾ ਵਧਾਉਂਦੀਆਂ ਜਾਂ ਰੱਦ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ. ਘਾਟ ਦੇ ਕਿਸੇ ਖੰਭੇ ਕੋਲ ਇੱਕੋ ਫੇਜ਼ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦੋ ਲਹਿਰਾਂ ਦੇ ਸਿਖਰ ਮਿਲਣ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਹੋਰ ਉੱਚਾ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ. ਪਰ ਜੇ ਇੱਕ ਸਿਖਰ ਦੇ ਨਾਲ ਗਰਤ ਪਹੁੰਚੇ, ਤਾਂ ਪਾਣੀ ਆਪਣੇ ਆਮ ਪੱਧਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਕੋ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਇੱਕੋ ਫੇਜ਼ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਤੀਬਰ ਹੁੰਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੇਜ਼ਾਂ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਸਾਡੇ ਕਾਇਰਲ ਸ਼ੀਸ਼ਿਆਂ ਵਾਲੇ ਡੱਬੇ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਖੱਬੇ-ਚੱਕਰੀ ਧਰੁਵੀਕ੍ਰਿਤ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਅੱਗੇ-ਪਿੱਛੇ ਪਰਾਵਰਤਿਤ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ. ਇੱਕ ਚੱਕਰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਮਗਰੋਂ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਲੇਜ਼ਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦੇ ਉਸ ਨਵੇਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸੇ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਿਜਲਈ ਖੇਤਰ ਇੱਕੋ ਤਾਲ ਵਿੱਚ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਉਹ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਡੱਬੇ ਅੰਦਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਤੀਬਰਤਾ ਵਧਦੀ ਹੈ. ਜੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਧੇ ਚੱਕਰ ਦਾ ਫ਼ਰਕ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਲਟ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵੱਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਵੇਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇ ਕੁਝ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ. ਇੱਕ ਤੀਬਰ ਕਿਰਨ-ਪੁੰਜ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਅਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਹਰ ਵਾਰ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦਾ ਫੇਜ਼ ਸਰੋਤ ਨਾਲ ਤਾਲ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ.
ਫੇਜ਼ ਨੂੰ ਸਹੀ ਕਰਨ ਲਈ ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਕਾਇਰਲ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਘੁਮਾ ਸਕਦੇ ਹਾਂ. ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਉੱਤੇ ਬਾਰਾਂ ਵਜੇ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਨੂੰ ਕਿਰਨ-ਪੁੰਜ ਦੁਆਲੇ ਇਉਂ ਘੁਮਾਓ ਜਿਵੇਂ ਕਿਰਨ-ਪੁੰਜ ਉਸ ਦੀ ਧੁਰੀ ਹੋਵੇ. ਨਿਸ਼ਾਨ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਜੇ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਲਿਜਾਣ ਨਾਲ ਪਤਲੀ ਪਰਤ ਦੀ ਹਰ ਤਹਿ ਚੌਥਾਈ ਚੱਕਰ ਘੁੰਮ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪਰਾਵਰਤਿਤ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦਾ ਫੇਜ਼ ਅੱਧਾ ਚੱਕਰ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਅਸੀਂ ਕੋਣ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੈਅ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਸਫ਼ਰ ਦੇ ਬਾਕੀ ਹਿੱਸੇ ਦੌਰਾਨ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਫੇਜ਼ ਦੀ ਭਰਪਾਈ ਹੋ ਜਾਵੇ. ਜਦੋਂ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਲੇਜ਼ਰ ਨਾਲ ਤਾਲ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਣ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਸਿਰਫ਼ ਖੱਬੇ-ਹੱਥੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਪ੍ਰਯੋਗਸ਼ਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.

ਕਲਪਨਾ ਕਰੋ ਕਿ ਬਲ-ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਬਦਲਦੇ-ਬਦਲਦੇ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਲੈ ਆਉਂਦੇ ਹੋ. ਸੰਤਰੀ ਚਾਪ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਸ ਪੂਰੇ ਚੱਕਰ ਦੌਰਾਨ ਖੱਬੇ-ਹੱਥੀ ਫਰਮੀਔਨ ਕਿੰਨਾ ਫੇਜ਼ ਹਾਸਲ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਪਹਿਲਾਂ ਮੂਲ ਗ੍ਰਿਡ ਉੱਤੇ ਅਤੇ ਫਿਰ ਹੋਰ ਬਾਰੀਕ ਗ੍ਰਿਡਾਂ ਉੱਤੇ. ਹਰ ਬਰੈਕਟ ਦੋ ਲਗਾਤਾਰ ਗ੍ਰਿਡਾਂ ਦਾ ਜੋੜਾ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਾਪਾਂ ਦੇ ਫ਼ਰਕਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜਨ ਨਾਲ ਮੂਲ ਗ੍ਰਿਡ ਉੱਤੇ ਫੇਜ਼ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਬਦਲਾਅ ਮੁੜ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਨੀਲ-ਹਰਾ ਤੀਰ ਉਸ ਬਦਲਾਅ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰਕੇ ਫਰਮੀਔਨ ਮਾਪ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਫੇਜ਼ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ.
ਨਥੈਨੀਅਲ ਕ੍ਰੇਗ/GPT‑6 Astra
ਜਾਲੀ ਉੱਤੇ ਓਵਰਲੈਪ ਫਰਮੀਔਨ ਸਾਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਲੋੜੀਂਦੇ ਖੱਬੇ-ਹੱਥੀ ਫਰਮੀਔਨ ਰੱਖਣ ਅਤੇ ਦੁਹਰੇ ਸਾਥੀ ਕਣਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾਉਣ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ. ਪਰ ਇਸ ਤੋਂ ਇਹ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ ਕਿ ਫੇਜ਼ ਕਿਵੇਂ ਤੈਅ ਕਰਨਾ ਹੈ. (ਇੱਥੇ ਜਿਸ ਫੇਜ਼ ਦੀ ਗੱਲ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ, ਉਹ ਕਾਇਰਲ ਸ਼ੀਸ਼ਿਆਂ ਵਾਲੇ ਸਾਡੇ ਵਿਚਾਰ-ਪ੍ਰਯੋਗ ਦੇ ਫੇਜ਼ ਤੋਂ ਕਾਫ਼ੀ ਵੱਖਰਾ ਹੈ, ਪਰ ਤੁਲਨਾ ਢੁਕਵੀਂ ਹੈ.) ਜਾਲੀ ਉੱਤੇ ਇਹ ਕੰਮ ਔਖਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਫੇਜ਼ ਇਸ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਗ੍ਰਿਡ ਦੇ ਹਰ ਬਿੰਦੂ ਉੱਤੇ ਮਿਆਰੀ ਮਾਡਲ ਦੇ ਬਲ ਕੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ. ਲਿਊਸ਼ਰ ਨੇ ਕੁਝ ਸਰਲ ਸਿਧਾਂਤਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਬਿਜਲ-ਚੁੰਬਕਤਾ ਦੇ ਕਾਇਰਲ ਰੂਪ, ਲਈ ਫੇਜ਼ ਤੈਅ ਕਰਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਲੱਭ ਲਈ ਸੀ. ਪਰ ਪੂਰੇ ਮਿਆਰੀ ਮਾਡਲ ਲਈ ਫੇਜ਼ ਦਾ ਮੇਲ ਬਿਠਾਉਣ ਦਾ ਸਵਾਲ 25 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਅਣਸੁਲਝਿਆ ਰਿਹਾ.
ਅਸੀਂ ਜਾਲੀ ਉੱਤੇ ਬਲਾਂ ਦੀ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਸੰਰਚਨਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ ਫੇਜ਼ ਤੈਅ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ. ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਬਲ-ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ ਕਦਮਾਂ ਵਿੱਚ ਬਦਲਦੇ ਹੋਏ ਮਨਜ਼ੂਰਸ਼ੁਦਾ ਖੱਬੇ-ਹੱਥੀ ਫਰਮੀਔਨਾਂ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ. ਹੁਣ ਅਜਿਹੇ ਕਦਮਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਲਓ ਜੋ ਬਲ-ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਲੈ ਆਵੇ. ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਹੀ ਅਵਸਥਾਵਾਂ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੰਦ ਚੱਕਰ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਲਿਜਾਣ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਕਾਰਨ ਅੰਤਿਮ ਫੇਜ਼ ਵੱਖਰਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਡੱਬੇ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਚੱਕਰ ਦੌਰਾਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵੱਲੋਂ ਹਾਸਲ ਕੀਤੇ ਫੇਜ਼ ਦੀ ਭਰਪਾਈ ਕਰਨ ਲਈ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕੋਣ ਉੱਤੇ ਘੁਮਾਇਆ ਸੀ. ਜਾਲੀ ਉੱਤੇ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹਰ ਬੰਦ ਚੱਕਰ ਦੌਰਾਨ ਹਾਸਲ ਹੋਏ ਫੇਜ਼ ਦੀ ਭਰਪਾਈ ਕਿਵੇਂ ਕਰਨੀ ਹੈ.
ਮੇਰਾ ਵਿਚਾਰ ਸੀ ਕਿ ਜਿਸ ਗ੍ਰਿਡ ਉੱਤੇ ਅਸੀਂ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਉਸ ਦੇ ਬਲ-ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਉਹੀ ਖੇਤਰ ਲਗਾਤਾਰ ਹੋਰ ਬਾਰੀਕ ਹੁੰਦੀਆਂ ਗ੍ਰਿਡਾਂ ਉੱਤੇ ਦਰਸਾਏ ਜਾਣ. ਦੋ ਲਗਾਤਾਰ ਗ੍ਰਿਡਾਂ ਉੱਤੇ ਮਨਜ਼ੂਰਸ਼ੁਦਾ ਫਰਮੀਔਨ ਅਵਸਥਾਵਾਂ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਤੋਂ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬਲਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਤਬਦੀਲੀ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੇ ਫੇਜ਼ ਸੁਧਾਰ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ. ਇਨ੍ਹਾਂ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ ਸਾਨੂੰ ਮੂਲ ਗ੍ਰਿਡ ਲਈ ਫੇਜ਼ ਦਾ ਨਿਯਮ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਸਬੂਤ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਹਰ ਮਨਜ਼ੂਰਸ਼ੁਦਾ ਬੰਦ ਚੱਕਰ ਲਈ ਸਹੀ ਸੁਧਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ. ਇੱਕ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਤਬਦੀਲੀ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦਾ ਸੁਧਾਰ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਨੇੜਲੇ ਖੇਤਰਾਂ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਕੋ ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਣਿਤਕ ਵਰਣਨ ਇੱਕੋ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦੇ ਹਨ. ਗ੍ਰਿਡ ਦੇ ਪੈਮਾਨੇ ਉੱਤੇ ਖੇਤਰਾਂ ਦੀ ਤੀਬਰਤਾ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹੱਦ ਅੰਦਰ ਰੱਖਣ ਦੀ ਸ਼ਰਤ ਨਾਲ, ਇਹ ਸੀਮਿਤ ਜਾਲੀ-ਵਿੱਥ ਉੱਤੇ ਮਿਆਰੀ ਮਾਡਲ ਲਈ ਮਾਪ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ.
ਗ੍ਰਿਡ ਨੂੰ ਹੋਰ ਬਾਰੀਕ ਕਰਨ ਦੀ ਇਸ ਰਣਨੀਤੀ ਨੂੰ ਸਬੂਤ ਦਾ ਰੂਪ ਦੇਣ ਲਈ Astra ਨਾਲ ਕਈ ਦੌਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਪਿਆ ਅਤੇ ਬਾਹਰੀ ਮਾਹਰਾਂ ਨਾਲ ਚਰਚਾ ਕਰਨੀ ਪਈ. ਗ੍ਰਿਡ ਨੂੰ ਬਾਰੀਕ ਕਰਨ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਕਾਰਗਰ ਗਣਿਤਕ ਰਚਨਾ ਵਿੱਚ ਬਦਲਣ ਲਈ GPT‑6 Astra ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਸੀ. ਇਸ ਨੇ ਬਲ-ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਕਿਸੇ ਦਿੱਤੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਹੋਰ ਬਾਰੀਕ ਗ੍ਰਿਡਾਂ ਉੱਤੇ ਲਿਜਾਣ ਦਾ ਸਹੀ ਤਰੀਕਾ ਸੁਝਾਇਆ, ਦਿਖਾਇਆ ਕਿ ਬਾਰੀਕ ਗ੍ਰਿਡਾਂ ਉੱਤੇ ਕੀਤੀਆਂ ਤੁਲਨਾਵਾਂ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਜਵਾਬ ਵੱਲ ਅਭਿਸਰਿਤ ਹੋਣਗੀਆਂ, ਅਤੇ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਸਬੂਤ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ. ਮਨੁੱਖੀ ਮਾਹਰਾਂ ਨੇ ਵੀ ਅਹਿਮ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ. ਜਾਲੀ ਖੇਤਰ ਸਿਧਾਂਤ ਦੇ ਮਾਹਰ ਮਾਰਟਨ ਗੋਲਟਰਮੈਨ, ਆਂਡ੍ਰੇਆਸ ਕ੍ਰੋਨਫੈਲਡ ਅਤੇ ਯਿਗਾਲ ਸ਼ਮੀਰ ਨੇ ਮਿਹਰਬਾਨੀ ਕਰਕੇ Astra ਦੇ ਸਬੂਤ ਨੂੰ ਘੋਖਣ ਲਈ ਸਮਾਂ ਕੱਢਿਆ ਅਤੇ ਡੂੰਘੇ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਨਤੀਜੇ ਉੱਤੇ ਮੇਰਾ ਭਰੋਸਾ ਵਧਿਆ. ਜਿਉਂ-ਜਿਉਂ ਇਹ ਰਚਨਾ ਆਕਾਰ ਲੈਂਦੀ ਗਈ, ਇਸ ਸਮੱਸਿਆ ਬਾਰੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਤਜਰਬਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਵਾਲ ਅਨਮੋਲ ਸਾਬਤ ਹੋਏ.
ਇਸ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਮਿਆਰੀ ਮਾਡਲ ਲਈ ਇੱਕ ਸੰਭਾਵੀ ਗੈਰ-ਵਿਘਨਾਤਮਕ ਜਾਲੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਹੈ, ਜੋ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਅਣਸੁਲਝੇ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ. ਪਰ ਹਰ ਵਿਗਿਆਨਕ ਤਰੱਕੀ ਵਾਂਗ, ਇਹ ਰਚਨਾ ਅੰਤ ਨਾਲੋਂ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਇੱਕ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੈ. ਇਹ ਤੈਅ ਕਰਨ ਲਈ ਮਾਹਰਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਵਿਗਿਆਨਕ ਸੰਵਾਦ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਵਿਧੀ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਾਰੇ ਗੁਣ ਹਨ ਜਾਂ ਨਹੀਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ. Astra ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਸੁਝਾਈ ਵਿਧੀ ਅਮਲੀ ਹੱਲ ਨਾਲੋਂ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਸਿਧਾਂਤਕ ਹੱਲ ਹੈ. ਯਥਾਰਥਕ ਜਾਲੀ ਸਿਮੂਲੇਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਲਾਭਕਾਰੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਹਾਲੇ ਬਹੁਤ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਬਾਕੀ ਹੈ. ਇਸ ਵੇਲੇ ਮੈਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਕਿ ਕੀ ਇਹ ਰਚਨਾ ਸੀਮਿਤ ਜਾਲੀ-ਵਿੱਥ ਉੱਤੇ ਪਰਾਵਰਤਨ ਸਕਾਰਾਤਮਕਤਾ ਦੀ ਸ਼ਰਤ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ. ਇਹ ਸ਼ਰਤ ਇਸ ਜਾਲੀ ਮਾਡਲ ਦੀਆਂ ਗਣਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਅਜਿਹੇ ਕੁਆਂਟਮ ਸਿਧਾਂਤ ਨਾਲ ਜੋੜਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੰਭਾਵਨਾਵਾਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ.
ਇਹ ਰਚਨਾ ਨਿਰੰਤਰ ਦਿਕ-ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਪਰਸਪਰ ਕਿਰਿਆਵਾਂ ਵਾਲੇ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਦਾ ਸਵਾਲ ਵੀ ਅਣਸੁਲਝਿਆ ਛੱਡਦੀ ਹੈ. OpenAI ਨੇ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਯਾਂਗ–ਮਿਲਜ਼ ਸਿਧਾਂਤ ਦੀ ਹੋਂਦ ਦਾ ਸਬੂਤ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਇਸ ਬੁਝਾਰਤ ਦੀ ਗੁੰਮ ਕੜੀ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਮਿਆਰੀ ਮਾਡਲ ਦੇ ਪ੍ਰਬਲ ਅਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਬਲ ਇਸੇ ਸਿਧਾਂਤ ਦੀਆਂ ਮਿਸਾਲਾਂ ਹਨ. ਇਸ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜਾਲੀ ਉੱਤੇ ਓਵਰਲੈਪ ਫਰਮੀਔਨਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਨਿਰੰਤਰਤਾ ਦੀ ਸੀਮਾ ਲੈ ਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸਰਲ ਏਕੀਕ੍ਰਿਤ ਯਾਂਗ–ਮਿਲਜ਼ ਸਿਧਾਂਤ ਦੀ ਹੋਂਦ ਸਾਬਤ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਿਆਰੀ ਮਾਡਲ ਦੇ ਗੇਜ ਖੇਤਰ ਅਤੇ ਫਰਮੀਔਨ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ. ਮੈਨੂੰ ਆਸ ਹੈ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਕਾਸਾਂ ਨਾਲ ਮਿਆਰੀ ਮਾਡਲ ਬਾਰੇ ਸਾਡੀ ਸਮਝ ਹੋਰ ਅੱਗੇ ਵਧੇਗੀ.
- ਵਿਗਿਆਨ
- 2026
ਲੇਖਕ
ਹਵਾਲੇ
- 1
ਪੀ. ਐੱਚ. ਗਿੰਸਪਾਰਗ ਅਤੇ ਕੇ. ਜੀ. ਵਿਲਸਨ, “ਜਾਲੀ ਉੱਤੇ ਕਾਇਰਲ ਸਮਮਿਤੀ ਦਾ ਇੱਕ ਅਵਸ਼ੇਸ਼(ਨਵੀਂ ਵਿੰਡੋ ਵਿੱਚ ਖੁੱਲ੍ਹਦਾ ਹੈ)”, Phys. Rev. D 25, 2649 (1982)
- 2
ਆਰ. ਨਾਰਾਇਣਨ ਅਤੇ ਐੱਚ. ਨੌਇਬਰਗਰ, “ਦੋ ਨਿਰਵਾਤ ਅਵਸਥਾਵਾਂ ਦੇ ਓਵਰਲੈਪ ਵਜੋਂ ਕਾਇਰਲ ਨਿਰਧਾਰਕ(ਨਵੀਂ ਵਿੰਡੋ ਵਿੱਚ ਖੁੱਲ੍ਹਦਾ ਹੈ)”, Nucl. Phys. B 412, 574–606 (1994)
- 3
ਐੱਮ. ਲਿਊਸ਼ਰ, “ਜਾਲੀ ਉੱਤੇ ਸਟੀਕ ਗੇਜ ਅਪਰਿਵਰਤਨਸ਼ੀਲਤਾ ਵਾਲੇ ਅਬੇਲੀਅਨ ਕਾਇਰਲ ਗੇਜ ਸਿਧਾਂਤ(ਨਵੀਂ ਵਿੰਡੋ ਵਿੱਚ ਖੁੱਲ੍ਹਦਾ ਹੈ)”, §2.4, Nucl. Phys. B 549, 295–334 (1999)
- 4
ਡੀ. ਕਾਦੋਹ ਅਤੇ ਵਾਈ. ਕਿਕੁਕਾਵਾ, “ਜਾਲੀ ਉੱਤੇ ਸਟੀਕ ਗੇਜ ਅਪਰਿਵਰਤਨਸ਼ੀਲਤਾ ਨਾਲ ਗਲੈਸ਼ੋ–ਵਾਈਨਬਰਗ–ਸਲਾਮ ਮਾਡਲ ਦੀ ਰਚਨਾ(ਨਵੀਂ ਵਿੰਡੋ ਵਿੱਚ ਖੁੱਲ੍ਹਦਾ ਹੈ)”, JHEP 05 (2008) 095


