နက္ခတ္တရူပဗေဒပညာရှင်တစ်ဦးက Codex ဖြင့် တွင်းနက်များကို ပုံတူဖန်တီးပုံ

တွင်းနက်ပတ်လည်ရှိ ဆွဲငင်အားသည် အလွန်ပြင်းထန်သဖြင့် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ နီးကပ်သွားလျှင် အလင်းပင် မလွတ်မြောက်နိုင်တော့ပါ။ Chi-kwan Chan ကဲ့သို့သော နက္ခတ္တရူပဗေဒပညာရှင်များသည် ကွန်ပျူတာပုံတူစမ်းသပ်မှုများ၊ လေ့လာတိုင်းတာမှုများဖြင့် တွင်းနက်များကို လေ့လာကြသည်။ သို့သော် လက်ရှိ အယ်လဂိုရီသမ်များနှင့် ကွန်ပျူတာတွက်ချက်နိုင်စွမ်းတို့ကြောင့် ထိုပုံတူစမ်းသပ်မှုများ လက်တွေ့နှင့် ကိုက်ညီနိုင်သည့် အတိုင်းအတာမှာ အကန့်အသတ်ရှိနေသည်။

အရီဇိုးနားတက္ကသိုလ်နှင့် Steward နက္ခတ်တာရာကြည့်စခန်းမှ သုတေသီ Chan သည် Codex ဖြင့် ဤပြဿနာကို ဖြေရှင်းနေသည်။

တွင်းနက်များသည် အိုင်းစတိုင်း၏ ယေဘုယျနှိုင်းရသီအိုရီကို စမ်းသပ်ရန် အကောင်းဆုံးနေရာများထဲတွင် ပါဝင်ကြောင်း သူက ပြောသည်။ ဤသီအိုရီသည် ဆွဲငင်အားအကြောင်း လက်ရှိ အကောင်းဆုံး ရှင်းပြထားသည့် သီအိုရီဖြစ်သည်။ ဆွဲငင်အားသည် အရာဝတ္ထုများကို အချင်းချင်း ဆွဲယူသည့် အားတစ်ခုမဟုတ်ဘဲ ဒြပ်ထုနှင့် စွမ်းအင်ကြောင့် အာကာသနှင့် အချိန် ဖွဲ့စည်းတည်ရှိမှု ကွေးညွတ်သွားခြင်း၏ အကျိုးဆက်ဖြစ်သည်။

Chan သည် ၂၀၁၉ ခုနှစ်တွင် တွင်းနက်၏ ပထမဆုံးဓာတ်ပုံကို ထုတ်ပြန်ခဲ့သော နိုင်ငံတကာ Event Horizon Telescope (EHT) ပူးပေါင်းအဖွဲ့တွင် ပါဝင်သည်။ ယခုအခါ အဖွဲ့သည် ဒြပ်ထုအလွန်ကြီးမားသော တွင်းနက်တစ်ခု၏ ပထမဆုံးဗီဒီယိုကို ဖန်တီးရန် M87 ဂလက်ဆီ၏ အလယ်ဗဟိုရှိ တွင်းနက်ကို အဓိကထား လေ့လာတိုင်းတာမှုများ ပြုလုပ်နေသည်။ 

သို့သော် လေ့လာတွေ့ရှိချက်များမှ သိပ္ပံနည်းကျ နားလည်မှုရရှိရန် ဒေတာပမာဏ အလွန်များစွာကို စီမံတွက်ချက်ခြင်း၊ ကြီးမားသော ကွန်ပျူတာလုပ်ငန်းစဉ်များနှင့် စကြဝဠာအတွင်း အပြင်းထန်ဆုံး ရူပဖြစ်စဉ်အချို့ကို ပုံတူဖန်တီးနိုင်သည့် စမ်းသပ်မှုများ လိုအပ်သည်။

တွင်းနက်မှ အလင်း မလွတ်မြောက်နိုင်သဖြင့် သိပ္ပံပညာရှင်များသည် ၎င်းပတ်လည်ရှိ ဖြစ်ရပ်မိုးကုပ်စက်ဝိုင်း (event horizon) ဟုခေါ်သော နယ်နိမိတ်ကို လေ့လာကြသည်။ ထိုနယ်နိမိတ်ကို ကျော်သွားလျှင် ဒြပ်ဝတ္ထုများ မလွတ်မြောက်နိုင်တော့ပါ။ “ဒါက ဖြတ်ကျော်ပြီးရင် ပြန်မထွက်နိုင်တော့တဲ့ မျက်နှာပြင်ပါ” ဟု Chan က ပြောသည်။ ဤနယ်နိမိတ်၏ အပြင်ဘက်ကပ်လျက်တွင် လှည့်ပတ်နေသော ဒြပ်ဝတ္ထုများက ထုတ်လွှတ်သည့် အလင်းကို နက္ခတ္တရူပဗေဒပညာရှင်များ မြင်နိုင်၊ တိုင်းတာနိုင်၊ ပုံတူဖန်တီးနိုင်ကြသည်။ 

EHT က ၂၀၁၉ ခုနှစ်တွင် ထုတ်ပြန်ခဲ့သော ဓာတ်ပုံ၌ ဖြစ်ရပ်မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းအနီး တောက်ပနေသည့် ပလာစမာအတွင်း တွင်းနက်၏ အရိပ်ကို တွေ့ရသည်။ ထိုတွေ့ရှိချက်များကို အဓိပ္ပာယ်ဖော်ရန် အဖွဲ့အသုံးပြုခဲ့သည့် ပုံတူစမ်းသပ်ရေးနှင့် တွက်ချက်ရေးကိရိယာများ တီထွင်ရာတွင် Chan က ကူညီခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ အဖွဲ့က ဓာတ်ပုံများမှ ဗီဒီယိုများဆီသို့ ဦးတည်ဆောင်ရွက်လာသည်နှင့်အမျှ Chan နှင့် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များသည် ၎င်းတို့၏ ကိရိယာများနှင့် လေ့လာတိုင်းတာနိုင်စွမ်းကို ဆက်လက်မြှင့်တင်ခဲ့ကြသည်။

လိမ်ပတ်ရွေ့လျားမှု ပြဿနာကို ဖြေရှင်းခြင်း

Chan နှင့် အဖွဲ့အတွက် အကြီးမားဆုံး အတားအဆီးများထဲမှ တစ်ခုမှာ တွင်းနက်ပတ်လည်ရှိ ပလာစမာကို ပုံတူဖန်တီးရန် ဖြစ်သည်။ ပလာစမာသည် လျှပ်စစ်ဓာတ်ဆောင်သော အီလက်ထရွန်များနှင့် အိုင်းယွန်းများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် အလွန်ပူပြင်းသော ဒြပ်ဝတ္ထုဖြစ်သည်။

ပုံတူစမ်းသပ်မှုများစွာတွင် သိပ္ပံပညာရှင်များသည် ပလာစမာကို အရည်ကဲ့သို့ ယူဆကာ တွက်ချက်မှုကို ရိုးရှင်းစေပြီး တွင်းနက်ပတ်လည်ရှိ ၎င်း၏ ရွေ့လျားမှုကို လူသိများသော ညီမျှခြင်းများဖြင့် ပုံဖော်ကြသည်။ အီလက်ထရွန်များနှင့် အိုင်းယွန်းများ အဆက်မပြတ် တိုက်မိနေသည့် ပိုသိပ်သည်းသော ပလာစမာတွင် ထိုနည်းလမ်းက အတော်အသင့် အလုပ်ဖြစ်သည်။ 

သို့သော် Chan နှင့် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ လေ့လာနေသည့် ဒြပ်ထုအလွန်ကြီးမားသော တွင်းနက်များအနီးရှိ အချို့နေရာများသည် အလွန်ပူပြင်းပြီး ကျဲပါးသဖြင့် အမှုန်များ အချင်းချင်း တွေ့ဆုံရန်ပင် ရှားပါးသည်။ “သူတို့က အချင်းချင်း တိုက်မိတယ်လို့တောင် မဆိုနိုင်ပါဘူး” ဟု သူက ပြောသည်။ ယင်းအစား အမှုန်များသည် သံလိုက်စက်ကွင်းလိုင်းများကိုသာ အများအားဖြင့် လိမ်ပတ်ရွေ့လျားကြသည်။ 

ထိုအပြုအမူကို မှန်ကန်စွာ ပုံတူဖန်တီးရန် သုတေသီများသည် တွင်းနက်ပတ်လည်တွင် လျင်မြန်စွာ ခရုပတ်သဏ္ဌာန် ရွေ့လျားနေသော အီလက်ထရွန်နှင့် အိုင်းယွန်း ထရီလီယံပေါင်းများစွာကို ခြေရာခံရန် လိုအပ်သည်။ ပုံမှန်ပုံတူစမ်းသပ်မှုများတွင် အလွန်သေးငယ်သော အကွေ့တိုင်းကို တွက်ချက်ရသဖြင့် ကွန်ပျူတာများသည် အချိန်ကို အလွန်တိုတောင်းသော အပိုင်းငယ်များ ခွဲ၍ တွက်ချက်ရသည်။

ထို့ကြောင့် ကမ္ဘာ့အမြန်ဆုံး စူပါကွန်ပျူတာများပင် သိပ္ပံပညာရှင်များ အမှန်တကယ် လေ့လာလိုသည့် ပိုကြီးမားသော ဖြစ်စဉ်ကို ပုံတူဖန်တီးရမည့်အစား ဤအမှုန်များ၏ အသေးစိတ်ရွေ့လျားမှုများကို တွက်ချက်ရင်း အချိန်အများစု ကုန်ဆုံးနိုင်သည်။

“ဒီအချက်ကြောင့် တွင်းနက်ပလာစမာကို လက်တွေ့နဲ့ ကိုက်ညီအောင် ပုံတူဖန်တီးနိုင်စွမ်းဟာ ဆယ်စုနှစ်များစွာ အကန့်အသတ် ရှိနေခဲ့တယ်” ဟု Chan က ပြောသည်။

ပိုကောင်းသော ဒစ်ဂျစ်တယ်ပုံတူကို AI ဖြင့် တည်ဆောက်ခြင်း

သင်္ချာနည်းစနစ်သစ်များက ဤကန့်သတ်ချက်အချို့ကို ကျော်လွှားနိုင်မည်ဟု Chan က ယူဆခဲ့သည်။ အခြေခံစိတ်ကူးမှာ ကွန်ပျူတာက လိမ်ပတ်မှုအသေးစိတ်တိုင်းကို တိုက်ရိုက်လိုက်တွက်ရန် မလိုတော့အောင် ပုံတူစမ်းသပ်မှုအတွင်း အမှုန်ရွေ့လျားမှု ခြေရာခံပုံကို သင်္ချာနည်းဖြင့် ပြောင်းလဲရန်ဖြစ်သည်။

“ဒါပေမဲ့ ဖြစ်နိုင်တဲ့ သင်္ချာနည်းလမ်းအားလုံးကို ကိုယ်တိုင်တွက်ပြီး စူးစမ်းရရင် အချိန်အများကြီး ကြာသွားမှာပါ” ဟု Chan က ပြောသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် အသုံးဝင်နိုင်မည့် အယ်လဂိုရီသမ်များ ဆင်းသက်ဖော်ထုတ်ပြီး သိရှိပြီးသား အဖြေများနှင့် တိုက်စစ်ရန် Codex ၏ အကူအညီကို ရယူခဲ့သည်။

Codex က ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော ချဉ်းကပ်နည်းများစွာကို ဖန်တီးပေးခဲ့သော်လည်း အားလုံးတော့ မမှန်ခဲ့ပါ။ “ဒါပေမဲ့ ကိစ္စမရှိပါဘူး” ဟု Chan က ပြောသည်။ “သိပ္ပံစိတ်ကူးအများစုက မအောင်မြင်ကြပါဘူး။ အရေးကြီးတာက ဒီအယ်လဂိုရီသမ်တွေကို စမ်းသပ်စစ်ဆေးနိုင်ဖို့ပါပဲ။ အလုပ်ဖြစ်တဲ့ တစ်ခုကို တွေ့တာနဲ့ အရင်က မဖြစ်နိုင်ခဲ့တဲ့ ပုံတူစမ်းသပ်မှုတွေကို လုပ်ဆောင်လာနိုင်ခြေ ရှိပါတယ်။” 

အချို့သော AI စနစ်များသည် ကောက်ချက်ချရာတွင် အသုံးပြုခဲ့သည့် အဆင့်များကို မပြဘဲ ရလဒ်များကို ပေးနိုင်သည်။ သို့သော် Chan ၏ အဖွဲ့သည် မိမိတို့ စစ်ဆေးနိုင်၊ စမ်းသပ်နိုင်ပြီး ရူပဗေဒသဘောအရ နားလည်နိုင်သော ကိန်းဂဏန်းတွက်ချက်နည်းများကို အဆိုပြုဖော်ထုတ်ကာ အကောင်အထည်ဖော်ရန် Codex ကို အသုံးပြုသည်။

ကြီးမားသော ဘာသာစကားမော်ဒယ်များသည် အမှားများ လုပ်မိနေဆဲဖြစ်ပြီး သိပ္ပံပညာရှင်များစွာက သုတေသနတွင် AI အသုံးပြုရန် သတိထားနေကြဆဲဖြစ်သည်။ သို့သော် သိပ္ပံစိတ်ကူးများကို တိကျတင်းကျပ်စွာ စမ်းသပ်နိုင်ခြင်းကြောင့်ပင် သိပ္ပံသည် ယနေ့ AI စနစ်များအတွက် အကောင်းဆုံး အသုံးချရာကဏ္ဍများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်နိုင်သည်ဟု Chan က ယုံကြည်သည်။

“စိတ်ကူးတစ်ခုကို အိုင်းစတိုင်းဆီက လာလို့၊ ထက်မြက်တဲ့ ကျောင်းသားဆီက လာလို့ ဒါမှမဟုတ် AI မော်ဒယ်ဆီက လာလို့ဆိုပြီး ကျွန်တော်တို့ လက်မခံပါဘူး” ဟု သူက ပြောသည်။ “အကြိမ်ကြိမ် စမ်းသပ်ပြီးမှပဲ လက်ခံပါတယ်။”

Chan အတွက် AI သည် မှန်ကန်မှုစစ်ဆေးခြင်းနှင့် ထပ်မံစမ်းသပ်လျှင် တူညီသောရလဒ်ရရှိခြင်းတို့ကို အခြေခံလျက် သုတေသီများအား စိတ်ကူးများ ပိုမိုစူးစမ်းရန်၊ ပိုမြန်စွာ စမ်းသပ်ရန်နှင့် ရှာဖွေတွေ့ရှိမှုများ အရှိန်မြှင့်ရန် ကူညီနိုင်သည့် ကိရိယာတစ်ခုဖြစ်သည်။

Codex နှင့်အတူ Chan စမ်းသပ်နေသည့် ချဉ်းကပ်နည်းများ အောင်မြင်ပါက အယ်လဂိုရီသမ်သစ်များကြောင့် နောင်တွင် တွင်းနက်ပတ်လည်ရှိ အမှုန် ထရီလီယံပေါင်းများစွာကို သိပ္ပံပညာရှင်များ ပုံတူဖန်တီးနိုင်လာမည်ဖြစ်သည်။ ထိုအခါ သုတေသီများသည် ဆယ်စုနှစ်များစွာ လက်လှမ်းမမီခဲ့သော ရူပဖြစ်စဉ်များကို လေ့လာနိုင်လာမည်ဖြစ်သည်။