Mój pies, korepetytor z matematyki
ChatGPT i korepetycje indywidualne
Phil Birchenall siedzi przy kuchennym stole, deszcz kapie na okno za nim, zamieniając pełne uroku domki i zadbaną zieleń w chłodny, improwizowany obraz impresjonistyczny. Dla Phila nie ma to jednak znaczenia, ponieważ kiedy zaczyna mówić o swojej 12-letniej córce, Daisy, z jego ust płyną same ciepłe słowa.
„To wspaniała dziewczynka. Jest zabawna. Jest bystra. Kocha piec ciasta i absolutnie uwielbia zwierzęta. Nasz pies Izzy jest dla niej jak dziecko, są nierozłączni. Wyglądają naprawdę uroczo”.
Gdy o niej mówi, w jego oczach pojawia się błysk. To świetnie pokazuje, jak bardzo zależy mu na córce. Gdy po szkole otrzymał list od nauczycielki Daisy, z zapałem zabrał się do rozwiązania problemu.
„Dostałem wiadomość od jej nauczycielki… Proszę się nie martwić, ma bardzo dobre oceny z wszystkich przedmiotów, tylko matematyka idzie jej trochę gorzej niż byśmy chcieli”.
Phil instynktownie spróbował podejścia, które nazywa „nauką przy kuchennym stole”. Daisy miała trudności z mnożeniem ułamków i dzieleniem pisemnym. Tamtego wieczoru Phil usiadł z Daisy — Izzy wygodnie zwinęła się w kłębek pod krzesłem — i otworzył podręcznik. Zdał sobie wtedy sprawę, że matematyka się zmieniła.
„Przeglądałem instrukcje i desperacko próbowałem zrozumieć, co jest w nich napisane. Mój mózg nie był w stanie tego przyswoić. Wróciłem myślami do 1986 roku... Nie potrafiłem połączyć dwóch różnych programów nauczania”.
Phil był oszołomiony, w jego otoczeniu znajdowały się nowe zeszyty, zatemperowane ołówki i podręcznik, który wyglądał dla niego jak hieroglify. Jego córka od razu zorientowała się, że coś jest nie tak.
„Daisy siedziała i patrzyła na mnie… Widziałem, jak blednie jej twarz. Pomyślała, że jej nie pomogę”.
Jednak Phil nie ma w zwyczaju poddawać się w obliczu problemów. Nie zamierzał zostawić córki, gdy potrzebowała pomocy w nauce. Na szczęście miał pomysł. Zawsze chętnie korzystał z nowych technologii. Interesowała go możliwość ich zastosowania w pracy i życiu codziennym. Kilka miesięcy wcześniej zaczął eksperymentować z ChatGPT. Używał już go w biurze do zarządzania finansami, a nawet stworzył osobiste narzędzie do ćwiczeń. Tamtej nocy usiadł więc przed komputerem i stworzył własny model GPT — spersonalizowanego korepetytora matematyki dla Daisy.
GPT to wersja modelu językowego AI, którą można dostosować do własnych potrzeb lub zadań. To niestandardowa wersja ChatGPT, którą można „trenować” lub „dostrajać” pod kątem konkretnych tematów, zadań lub sposobów interakcji z użytkownikiem. W przypadku Phila chodziło o nauczenie 12-latki mnożenia ułamków i dzielenia pisemnego. Wpadł na błyskotliwy pomysł, żeby nadać modelowi osobowość swojego psa, Izzy.
„Dlaczego korepetytor z matematyki AI nie mógłby opowiadać żartów o psach? Nie być psem? Dlaczego nie?
Pomysł, na który Phil wpadł w ostatniej chwili sprawił, że model GPT nabrał szczególnego charakteru dla jego córki Daisy. Phil opowiedział o tym, że, gdy jego córka skorzystała z modelu po raz pierwszy, model natychmiast opowiedział jej okropny żart o psie, a potem od razu przeszedł do zadań z dzieleniem pisemnym o tematyce smakołyków dla psów. Daisy była zafascynowana.
Dzięki korepetycjom z matematyki u Izzy Daisy coraz lepiej rozumiała sprawiające jej trudności zagadnienia z matematyki. Uczniowie angielskich szkół podstawowych na koniec ostatniej klasy przystępują do egzaminu decydującego o przyjęciu ich do szkoły ponadpodstawowej. Daisy zdała go śpiewająco.
„Daisy świetnie poszło na egzaminie SAT z matematyki. Od nauczyciela dostała świadectwo z informacją o tym, jak duże postępy zrobiła w matematyce. Świetnie się bawiliśmy. Nauka przy użyciu modelu była ekscytująca w porównaniu”.
Dzięki świetnym wynikom Daisy dostała się do dobrej nowej szkoły. Phil niedawno podzielił się swoim pomysłem na korepetytora z matematyki ChatGPT w mediach społecznościowych, aby zainspirować innych rodziców do tworzenia własnych modeli GPT i pomocy dzieciom w nauce dowolnego przedmiotu. A także, aby nadać projektowi nieco charakteru.
„W porównaniu z korzystaniem tylko nudnego podręcznika do powtórki, model naprawdę tchnął życie w proces nauki. Stał się częścią rodziny, jakby był przedłużeniem naszego psa... Chodzi po prostu o to, że więcej wysiłku wkładamy w naukę tego, co kochamy".
A jeśli się zastanawiacie, prawdziwa Izzy nadal nie interesuje się dzieleniem pisemnym.
