Postępy sztucznej inteligencji i zalecenia

Kiedy popularna koncepcja testu Turinga minęła nas jak burza, wielu z nas pomyślało, że to trochę dziwne, jak bardzo codzienne życie nie uległo zmianie. To był kamień milowy, o którym ludzie rozmawiali od dziesięcioleci. Wydawało się to nieosiągalne, potem nagle poczuliśmy, że przełom jest blisko, a następnie jeszcze prędzej znaleźliśmy się znacznie dalej. Dysponujemy wieloma świetnymi nowymi produktami, a i świat się zmienił, mimo że komputery mogą teraz rozmawiać i rozmyślać o trudnych problemach.

Większość z nas wciąż postrzega AI jako chatboty i funkcje ułatwiające wyszukiwanie informacji, ale obecnie dostępne są już systemy, które mogą osiągać lepsze wyniki od najinteligentniejszych ludzi w niektórych z najtrudniejszych konkursów intelektualnych. Systemy sztucznej inteligencji są nadal niestabilne i mają poważne słabości, jednak modelom, które mogą rozwiązywać tak trudne problemy, jest znacznie bliżej do poziomu prawdziwego naukowca i pierwsze kroki mają już daleko za sobą. Przepaść między tym, jak większość ludzi korzysta ze sztucznej inteligencji, a tym, do czego ta technologia jest obecnie zdolna, jest ogromna.

Systemy sztucznej inteligencji, które potrafią odkrywać nową wiedzę — samodzielnie lub zwiększając efektywność ludzi — prawdopodobnie będą miały znaczący wpływ na świat.

W ciągu zaledwie kilku lat sztuczna inteligencja przeszła od możliwości wykonywania zadań (szczególnie w dziedzinie inżynierii oprogramowania), które ludzie wykonują w kilka sekund, do zadań, które zajmują ponad godzinę. Spodziewamy się, że wkrótce będziemy dysponowali systemami, które będą w stanie wykonywać zadania zajmujące człowiekowi dni lub tygodnie; nie wiemy jednak, jak myśleć o systemach, które mogłyby wykonywać zadania zajmujące człowiekowi wieki.

Jednocześnie koszt jednostkowy danego poziomu inteligencji gwałtownie spadł. Według naszych szacunków mógł się on obniżyć nawet 40-krotnie w ciągu ostatnich kilku lat! 

Oczekujemy, że w 2026 roku sztuczna inteligencja będzie w stanie dokonywać bardzo małych odkryć. W 2028 roku i później jesteśmy prawie pewni, że będą już istnieć systemy zdolne do dokonywania bardziej znaczących odkryć (oczywiście możemy się mylić, jednak opieramy się tu na postępach naszych badań).

Od dawna czuliśmy, że postęp AI przebiega w zaskakujący sposób, a my znajdujemy kolejne sposoby na współistnienie z tą technologią. Chociaż spodziewamy się szybkiego i znaczącego postępu w możliwościach sztucznej inteligencji w ciągu kilku kolejnych lat, oczekujemy, że codzienne życie nadal będzie zaskakująco niezmienne; życie cechuje się stosunkowo wysokim poziomem inercji, nawet kiedy używamy znacznie lepszych narzędzi.

Mamy nadzieję, że przyszłość zapewni nowe i lepsze rozwiązania dające większą satysfakcję z życia i coraz więcej osób będzie mogło z nich korzystać. To prawda, że praca się zmieni, transformacja gospodarcza może być w pewnych aspektach bardzo trudna, a nawet możliwe jest to, że podstawowy kontrakt społeczno-ekonomiczny będzie musiał ewoluować. Jednak w przyszłym świecie powszechnej obfitości, życie może być znacznie lepsze niż dzisiaj.

Systemy AI pomogą ludziom zrozumieć ich zdrowie, przyspieszą postęp w dziedzinach takich jak materiałoznawstwo, pozwolą odkryć nowe leki i modelować klimat, a także zwiększą dostęp do spersonalizowanej edukacji dla uczniów na całym świecie. Pokazywanie tego rodzaju namacalnych korzyści pomaga budować wspólną wizję świata, w którym sztuczna inteligencja może uczynić życie lepszym, a nie tylko bardziej wydajnym.

W OpenAI mocno angażujemy się w kwestie bezpieczeństwa⁠, które postrzegamy jako możliwość zapewniania pozytywnego wpływu AI poprzez łagodzenie aspektów negatywnych. Chociaż potencjalne korzyści są ogromne, traktujemy ryzyko związane z systemami superinteligentnymi jako potencjalnie katastrofalne i wierzymy, że empiryczne⁠ badanie⁠ bezpieczeństwa⁠ i kwestii zgodności⁠ może pomóc w podejmowaniu globalnych decyzji, takich jak ta, czy cała dziedzina powinna spowolnić rozwój, aby dokładniej zrozumieć systemy AI sukcesywnie zbliżające się do modeli zdolnych do rekurencyjnego samodoskonalenia. Oczywiście nikt nie powinien wdrażać superinteligentnych systemów bez możliwości ich właściwego dostosowania i kontrolowania, a to wymaga więcej pracy technicznej. 

Oto kilka obszarów, które naszym zdaniem mogą pomóc w osiągnięciu pozytywnej przyszłości dzięki AI:

Uważamy, że laboratoria pionierskie powinny opracować wspólne zasady bezpieczeństwa i dzielić się wynikami badań nad bezpieczeństwem⁠, wiedzą o nowych zagrożeniach, mechanizmami zmniejszającymi dynamikę wyścigu i innymi aspektami. Jak łatwo dostrzec, zgoda pośród laboratoriów pionierskich na stosowanie pewnych wspólnych standardów dotyczących oceny kontroli AI może być bardzo pomocna w ogólnym rozrachunku.

W przeszłości jako społeczeństwa realizowaliśmy już podobne procesy, aby na przykład ustanowić przepisy budowlane i normy przeciwpożarowe, które uratowały życie milionów osób.

Istnieją dwie szkoły myślenia o sztucznej inteligencji. Pierwsza z nich twierdzi, że sztuczna inteligencja jest „normalną technologią”, ponieważ będzie rozwijać się tak, jak inne rewolucje technologiczne w przeszłości — od prasy drukarskiej po internet. Jej rozwój zapewni ludziom i społeczeństwu szansę na dostosowanie się, a nadzór nad AI ze strony konwencjonalnych narzędzi polityki publicznej powinien zadziałać. Będziemy musieli nadać priorytet pomysłom, takim jak promowanie innowacji, ochrona prywatności konwersacji z AI i obrona przed niewłaściwym wykorzystaniem potężnych systemów przez osoby działające na szkodę poprzez współpracę z rządem federalnym.

Uważamy, że sztuczna inteligencja na obecnym poziomie jej możliwości jest mniej więcej na tym etapie i powinna się rozpowszechnić, co oznacza, że większość programistów i modeli open source, a także niemal wszystkie wdrożenia dzisiejszej technologii, powinny być w minimalnym stopniu obwarowane dodatkowymi obciążeniami regulacyjnymi. AI z pewnością nie powinna być regulowana przez oddzielne i rozproszone przepisy obowiązujące w każdym z 50 stanów.

Druga szkoła twierdzi, że superinteligencja rozwija się i rozprzestrzenia w taki sposób i z takim tempem, jakiego ludzkość jeszcze nie doświadczyła. Aktualnie powinniśmy zastosować wszystkie powyższe mechanizmy, ale powinniśmy też być bardziej innowacyjni i opracować kolejne sposoby na jej regulację. Jeśli zakładamy, że społeczeństwo może stwierdzić, iż przystosowanie się do życia z AI może być trudne w „normalny sposób”, nie powinniśmy również oczekiwać, że typowe regulacje będą w stanie wiele zdziałać w tej sytuacji. W tym przypadku prawdopodobnie będziemy musieli ściśle współpracować z władzą wykonawczą i powiązanymi agencjami w wielu krajach (takimi jak różne instytuty bezpieczeństwa), aby dobrze koordynować działania, szczególnie w obszarach takich jak ograniczanie aplikacji AI w bioterroryzmie (oraz użycie AI do wykrywania i zapobiegania bioterroryzmowi) oraz dogłębnie przeanalizować implikacje wynikające z samodoskonalenia się AI.

Najważniejszym aspektem powinna być odpowiedzialność wobec instytucji publicznych, jednak sposób, w jaki to osiągniemy, może różnić się od tego, jak realizowaliśmy to w przeszłości.

W obu scenariuszach kluczowe będzie stworzenie ekosystemu odporności na AI. Kiedy pojawił się internet, nie zabezpieczyliśmy go dzięki wysiłkom jednej polityki ani firmy, tylko stworzyliśmy cały obszar cyberbezpieczeństwa: oprogramowanie, protokoły szyfrowania, standardy, systemy monitorowania, zespoły reagowania kryzysowego itd. Ten ekosystem nie wyeliminował ryzyka, ale zredukował je do poziomu, z którym społeczeństwo mogło żyć, pozwalając nam zaufać infrastrukturze cyfrowej na tyle, by na jej fundamentach oprzeć nasze życie i gospodarki krajowe. Będziemy potrzebować analogicznych rozwiązań dla AI, a rządy krajów mają do odegrania ważną rolę w promowaniu polityki przemysłowej wspierającej te działania.

Dokładne zrozumienie wpływu sztucznej inteligencji na świat ułatwia nakierowanie tej technologii na pozytywne tory. Jednak przewidzenie ścieżek rozwoju sztucznej inteligencji jest skomplikowane: na przykład wywnioskowanie jej wpływu na rynek pracy było trudne, częściowo dlatego, że aktualnie obszary, w których AI radzi sobie dobrze lub napotyka problemy, bardzo różnią się od analogicznych kwestii w przypadku ludzi. Zmierzenie tych wartości w praktyce, może zapewnić bardzo dużo informacji.

Uznajemy, że dorośli powinni mieć możliwość korzystania z AI na własnych zasadach i w szerokich granicach określonych przez społeczeństwo. Spodziewamy się, że w najbliższych latach sztuczna inteligencja stanie się tak samo dostępna jak inne tradycyjne aspekty codzienności takie jak elektryczność, czysta woda czy żywność. Wszyscy powinniśmy skupiać się na szerokim udostępnieniu narzędzi AI z myślą o korzyściach, jakie możemy z nich czerpać i celach, które możemy osiągnąć.