OpenAI

ನವೆಂಬರ್ 18, 2026

ಇಂಟೆಲಿಜೆನ್ಸ್ ಯುಗ

ಮೌನ ಸಮ್ಮತಿ

ಲೇಖಕರು: ಡೀನ್ ಬಾಲ್

ಲೇಖಕರ ಟಿಪ್ಪಣಿ: ಹಾರ್ವರ್ಡ್‌ನಲ್ಲಿ ವಿಕ್-ಬೈಲಿ ಉಪನ್ಯಾಸ ಸರಣಿಯ ಭಾಗವಾಗಿ ಲೇಖಕರು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ನೀಡಿದ ಉಪನ್ಯಾಸವನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಇಂದಿನ ಪ್ರಬಂಧವನ್ನು ರೂಪಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ಬರಹವು ಲೇಖಕರ ಸ್ವಂತ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ; ಅವು OpenAI ಅಥವಾ ಅದರ ಇತರ ಉದ್ಯೋಗಿಗಳ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳಾಗಿರಬೇಕೆಂದಿಲ್ಲ.



ಇಂದು ಇಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿರುವುದಕ್ಕೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು. ನಾವು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವ ಈ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲೇ, ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲೇ ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ ಸೈಬರ್ ಭದ್ರತಾ ಘಟನೆಗಳ ಸರಣಿಯೊಂದು ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಗಂಭೀರ ಭದ್ರತಾ ದುರ್ಬಲತೆಗಳು ಒಂದರ ಹಿಂದೆ ಒಂದರಂತೆ ಬಹಿರಂಗವಾಗುತ್ತಿದ್ದು, ಕೆಲವರು ಇದನ್ನು “ಕರಾಳ ಅಕ್ಟೋಬರ್” ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅಂತರ್ಜಾಲದ ಕೆಲವು ಮೂಲಭೂತ ಸೌಕರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಈ ದುರ್ಬಲತೆಗಳನ್ನು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಿದ್ದು ಅತ್ಯಾಧುನಿಕ AI ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು. ಅವುಗಳನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸುವುದು ವಿಶ್ವದಾದ್ಯಂತ ತಂತ್ರಾಂಶದ ಭದ್ರತೆಯನ್ನು ಬಲಪಡಿಸುವ ತುರ್ತು ಪ್ರಯತ್ನದ ಭಾಗವಾಗಿದೆ. ಈ ತಿಂಗಳು ತುರ್ತಾಗಿ ಗಮನಹರಿಸಬೇಕಾದ ವಿಷಯ ಇದು; ಮುಂದಿನ ತಿಂಗಳು ಮತ್ತೊಂದು ವಿಷಯ ಎದುರಾಗುತ್ತದೆ. ಒಳಿತು ಮತ್ತು ಕೆಡುಕು ಎರಡಕ್ಕೂ ಬಳಸಬಹುದಾದ ತಂತ್ರಾಂಶದ ದುರ್ಬಲತೆ ಪತ್ತೆಹಚ್ಚುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು AI ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಇಂದು ಗಳಿಸಿವೆ. ಆದರೆ ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಅಂಥ ಮತ್ತೊಂದು ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಬರಲಿದೆ. ದುರುದ್ದೇಶವುಳ್ಳವರು ಅದರ ಕೆಟ್ಟ ಮುಖವನ್ನು ಬಳಸುವ ಮುನ್ನ ಒಳ್ಳೆಯ ಮುಖವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮತ್ತೊಂದು ತುರ್ತು ಯೋಜನೆಗೂ ಅದು ಕಾರಣವಾಗಲಿದೆ. ಈ ಎಲ್ಲ ತುರ್ತು ವಿಷಯಗಳು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ತಳುಕು ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ನಾವು ಇಂದು “AI ನೀತಿ” ಎಂದು ಕರೆಯುವುದರ ಬಹುಭಾಗ ಈ ಗದ್ದಲದ ನಡುವೆಯೇ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ.

ಆದರೆ ಘಟನೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿ ಕೈಗೊಳ್ಳುವ ಕ್ರಮಗಳ ಬಗ್ಗೆಯಾಗಲಿ, ತುರ್ತು ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆಯಾಗಲಿ ಮಾತನಾಡಲು ನಾನು ಇಂದು ಬಂದಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ, ವಿಶಾಲ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡಿದಾಗ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳು ಯಾವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಿರಬಹುದು ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ತುರ್ತು ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ಈ ಮಳೆಗರೆಯ ನಡುವೆ, ಇನ್ನಷ್ಟು ಅಮೂರ್ತವಾಗಿರುವ ಮತ್ತು ಸದ್ಯದ ವಾಸ್ತವದಿಂದ ದೂರವೆನಿಸುವ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗಬಹುದು. ಆದರೆ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಮುಖ್ಯ. ಏಕೆಂದರೆ ದೀರ್ಘಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಯಾವ ಬಗೆಯ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ಸಾಧಿಸಬೇಕು, ಯಾವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಬೇಕು ಎಂಬ ಅರಿವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಪ್ರತಿ ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲೂ ವಿವೇಕಯುತ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನೇ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರೂ, ಒಟ್ಟಾರೆ ಫಲಿತಾಂಶ ನಮಗೆ ಬೇಡವಾದದ್ದಾಗಿರಬಹುದು.

ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಉದ್ಯಮ ತಾನು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತಿರುವ ಸಂಗತಿಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತವೆ ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ ಹೊಂದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಪದೇಪದೇ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ನಾನು ಅದನ್ನು ಒಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲ: ಸ್ಯಾನ್ ಫ್ರಾನ್ಸಿಸ್ಕೊ ಮತ್ತು ಉದ್ಯಮಶೀಲತೆಯ ಇತರ ಕೇಂದ್ರಗಳು ನಮ್ಮ ತಾಂತ್ರಿಕ ಭವಿಷ್ಯದ ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಕಲ್ಪನೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿವೆ. ಜನರು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಹಾರುವ ಕಾರುಗಳು, ಸ್ವಾಯತ್ತ ವಾಹನಗಳು, ಹಲವು ಗಾತ್ರ ಮತ್ತು ಆಕಾರಗಳ ಯಂತ್ರಮಾನವರು, ಪರಮಾಣು ಸಮ್ಮಿಳನ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಆರ್ಟಿಫಿಷಿಯಲ್ ಜನರಲ್ ಇಂಟೆಲಿಜೆನ್ಸ್ ಅನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲದಿರುವುದು ನಮ್ಮ ಸಾಂಸ್ಥಿಕ ಭವಿಷ್ಯದ ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ: ಇದೆಲ್ಲವೂ ಹೇಗೆ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಲಿದೆ?

ಆದರೆ ಭವಿಷ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವುದೇ ಸಾಂಸ್ಥಿಕ ಕಲ್ಪನೆ ಇಲ್ಲವೇ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಇದರ ಅರ್ಥವಲ್ಲ. ದುರದೃಷ್ಟವಶಾತ್, ನನಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುವ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾರೆ. ಅದನ್ನು ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರೂ, ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಪಿಸುಮಾತಿನಲ್ಲೇ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಅದು ಹೇಳದೇ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ; ಪರೋಕ್ಷ ಸೂಚನೆಗಳಿಂದ ಮಾತ್ರ ಗೋಚರಿಸುತ್ತದೆ. ನಾನು ಅದನ್ನು ಮೌನ ಸಮ್ಮತಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತೇನೆ.

ಮಾನವ ಶ್ರಮವಿಲ್ಲದೆ ಬಹುತೇಕ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡಬಲ್ಲ ಕಂಪನಿಯೊಂದನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ. ಅದರ AI ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಸಂಶೋಧನೆ ಮತ್ತು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ನಡೆಸುತ್ತವೆ, ಆವಿಷ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತವೆ, ಒಪ್ಪಂದಗಳ ಮಾತುಕತೆ ನಡೆಸುತ್ತವೆ, ಬಂಡವಾಳ ಹಂಚಿಕೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಉತ್ಪಾದನೆಯನ್ನೂ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತವೆ. ಅದರ ಮಾನವ ಪ್ರತಿಸ್ಪರ್ಧಿಗಳು ತಮ್ಮ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಿಗೆ AI ನೆರವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡರೂ, ಆ ಕಂಪನಿ ಈ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಅವರಿಗಿಂತ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ ಎಂದುಕೊಳ್ಳಿ. ಮಾನವರ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವಿಕೆ ಉದ್ಯಮದ ವೇಗವನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಕಾರಣವಾದರೆ, ಮಾನವ ವ್ಯವಸ್ಥಾಪಕರು ಮತ್ತು ಮಾಲೀಕರಿಗೆ ನಿಯಂತ್ರಣದಿಂದ ಕೈಬಿಡಲು ಬಲವಾದ ಪ್ರೇರಣೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಜಾಗತಿಕ ಆರ್ಥಿಕತೆಯಾದ್ಯಂತ ಹೀಗಾದರೆ, ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಪೈಪೋಟಿಯ ತರ್ಕವು ಜಾಗತಿಕ ವಾಣಿಜ್ಯದ ಮೇಲಿನ ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಧಾನ್ಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುವಂತೆ ಮಾನವರನ್ನು ತಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯು ಜನರ ಬೇಡಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಬಯಕೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವಷ್ಟೇ ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಯಂತ್ರಗಳ ಬೇಡಿಕೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸತೊಡಗಬಹುದು.

ಆ ಬಳಿಕ ಏನಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಯಾರೂ ಖಚಿತವಾಗಿ ಹೇಳಲಾರರು. ಬಹುಶಃ ಮಾನವರಿಗೆ ಅಪಾರ ಪ್ರಯೋಜನವಾಗಬಹುದು. ನಮ್ಮನ್ನು ತಮ್ಮ ಅಧೀನಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಯಂತ್ರಗಳು ಮಾನವ ಜೀವಕ್ಕೆ ಸ್ವತಃ ಅಪಾರ ಮೌಲ್ಯವಿದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದರೆ, ಅವುಗಳ ದುಡಿಮೆ ಮತ್ತು ಅವು ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ಸಂಪತ್ತಿನ ಫಲಾನುಭವಿಗಳು ನಾವಾಗಬಹುದು. ಅಥವಾ, ಆರ್ಥಿಕ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು, ಕ್ರಮೇಣ ರಾಜಕೀಯ ಅಧಿಕಾರವನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಮಾನವರಾದ ನಾವು ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಅಪ್ರಸ್ತುತರಾಗುತ್ತಾ, ಜಗತ್ತಿನ ಆಗುಹೋಗುಗಳ ದಿಕ್ಕನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಬಹುಶಃ ಅಧಿಕಾರಹೀನರಾದ ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತರ ಬೆಲೆಯ ಮೇಲೆ ಕೆಲವೇ ಮಾನವರು ಅಸಾಧಾರಣ ಅಧಿಕಾರ ಮತ್ತು ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಹೊಂದಬಹುದು. ಅಥವಾ ಅಧಿಕಾರ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಒಂದೇ ಗತಿ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ಬರಬಹುದು. ವಿವರಗಳು ಏನೇ ಇರಲಿ, ಈ ಮೌನ ಸಮ್ಮತಿಗೆ ಆಧಾರವಾದ ಸಾಮಾನ್ಯ ಅಂಶವೆಂದರೆ ನಮಗೆ ಪರಿಚಿತವಾದ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮಾನವ ಪ್ರಾಧಾನ್ಯವು ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುವುದು.

ಈ ಯಾವುದೇ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲೂ AI ತನ್ನ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತರ ವಿರುದ್ಧ ಬಂಡಾಯವೇಳಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅದರ ಮಾಲೀಕರು ಮಾನವರನ್ನು ಅಧಿಕಾರಹೀನರನ್ನಾಗಿಸಲು ಬಯಸಬೇಕೆಂದೂ ಇಲ್ಲ. ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ವಹಿಸಿಕೊಡುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ನಿರ್ಧಾರವೂ ತನ್ನದೇ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ ಸಮಂಜಸವಾಗಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ, ನಮ್ಮ ನಾಗರಿಕತೆಯ ಬಹುಭಾಗದ ಮೇಲೆ ಜನರು ತಮ್ಮ ನೈಜ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟಿರುವ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಬಹುದು. AI ಸುರಕ್ಷತೆ ಮತ್ತು ಮಾನವ ಉದ್ದೇಶಗಳೊಂದಿಗೆ ಅದರ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯ ಜಟಿಲ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ಅಸಾಧಾರಣ ಪ್ರಗತಿ ಸಾಧಿಸಿದರೂ, ಹೊಸ ಬಗೆಯ ಯಾಂತ್ರಿಕ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ನಾವು ಶರಣಾಗಿರಬಹುದು. ಮೌನ ಸಮ್ಮತಿ ಹೇಳುವ ಸುಖಮಯ ಭವಿಷ್ಯದ ಚಿತ್ರಣದಲ್ಲಿ, ಆ ಅಸ್ತಿತ್ವ ದಯಾಳುವಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಮಾನವರ ಹಿತವನ್ನೇ ಮನದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುವ ಯಂತ್ರವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಬ್ರಾಟಿಗನ್ ಅವರ ಕವಿತೆ ಹೇಳುವಂತೆ, ಪ್ರೀತಿಯ ಕೃಪೆ ತುಂಬಿದ ಯಂತ್ರ.

ಈ ಯಂತ್ರಗಳಿಗೆ ನಾವು ನಮ್ಮ ಕಂಪನಿಗಳ ಕೀಲಿಕೈಗಳನ್ನು, ಕ್ರಮೇಣ ನಮ್ಮ ಆಡಳಿತ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಕೀಲಿಕೈಗಳನ್ನೂ ಹಸ್ತಾಂತರಿಸುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ಮೌನ ಸಮ್ಮತಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಮಾನವರಾದ ನಮಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ, ಹೆಚ್ಚು ದಕ್ಷತೆಯಿಂದ, ಉತ್ತಮ ವಿವೇಕ ಮತ್ತು ವಿವೇಚನೆಯೊಂದಿಗೆ ಅವು ಈ ಸಂಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತವೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ನಾವು ಚಾಲನೆಯಿಂದ ಕೈಬಿಡುತ್ತೇವೆ; ಪ್ರೀತಿಭರಿತ ಯಂತ್ರಗಳು ಚಾಲನೆಯನ್ನು ವಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಿಡುತ್ತೇವೆ. ನಾವು ಕಾರಿನಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರಯಾಣಿಕರಂತೆ ಆಗುತ್ತೇವೆ—ಬಹಳ ಉತ್ತಮವಾದ, ಬಹುಶಃ ಇಂದು ನಾವು ಕನಸು ಕಾಣುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಸೌಕರ್ಯಗಳಿರುವ ಕಾರು ಅದಾಗಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ವಾಹನ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದರ ಮೇಲೆ ನಿಯಂತ್ರಣವಿಲ್ಲದ ಪ್ರಯಾಣಿಕರೇ ಆಗಿರುತ್ತೇವೆ. ನಾವು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರೂ, ಅದು ಬಹುತೇಕ ಆಚರಣೆಯಂತೆ ಅಥವಾ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ನಾಟಕದಂತೆ ಇರುತ್ತದೆ; ನಮ್ಮ ಮಾನವಕುಲದ ಮನರಂಜನೆಗಾಗಿ ಆಡುವ ಆಟದಂತಿರುತ್ತದೆ.

ಮಾನವರಾದ ನಾವು ಇಂದೂ ಜಗತ್ತನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ, ಮೌನ ಸಮ್ಮತಿಯ ಮೂಲ ಊಹೆಯೇ ತಪ್ಪು ಎಂದು ಕೆಲವು ವೀಕ್ಷಕರು ವಾದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಟೀಕೆಯನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದು ಸೂಕ್ತ: ಏನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸುವ ಏಕೀಕೃತ “ನಾವು” ಎಂಬುದಿಲ್ಲ. ನಮಗೆ ಇಷ್ಟವಿರಲಿ ಇಲ್ಲದಿರಲಿ, ನಾವು ಬದುಕುತ್ತಿರುವುದು ಅತ್ಯಂತ ವಿಕೇಂದ್ರೀಕೃತ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ. ಆದರೆ ಈ ಅಂಶವೂ ನಮ್ಮನ್ನು ನಿಶ್ಚಿಂತರನ್ನಾಗಿಸಬಾರದು: “ನಾವು” ಜಗತ್ತನ್ನು “ನಿಯಂತ್ರಿಸದಿದ್ದರೂ”, ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ಮಾನವರಿಗೆ ಜಗತ್ತಿನ ವ್ಯವಹಾರಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಧಾನ್ಯವಿದೆ. ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳ ಮೇಲಿನ ಹಿಡಿತಕ್ಕಾಗಿ ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಪೈಪೋಟಿ ನಡೆಸುವ ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಾಣಿ ಪ್ರಭೇದವಿಲ್ಲ. ಮಾನವರು ಮೇಲಿನಿಂದ ಇಡೀ ಜಗತ್ತನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಬಹುದು ಎಂಬ ಬೌದ್ಧಿಕವಾಗಿ ಅಸಮರ್ಪಕ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ನಾವು ತಿರಸ್ಕರಿಸಬೇಕು. ಆದರೆ ಅದನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವುದೆಂದರೆ, ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ಮಾನವರೇ ಭೂಮಿಯ ಪ್ರಧಾನ ಶಕ್ತಿ ಎಂಬ ಸ್ಪಷ್ಟ ವಾಸ್ತವವನ್ನೂ ನಿರಾಕರಿಸಿದಂತಲ್ಲ.

ಮೌನ ಸಮ್ಮತಿಯನ್ನು ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಲು ಸಿದ್ಧರಿರುವ ಕೆಲವರು, ಅದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಒಳ್ಳೆಯ ಭವಿಷ್ಯ ಎಂದು ನಂಬುತ್ತಾರೆ. ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಹಾಗೆ ನಂಬದಿದ್ದರೂ, ಅದು ಅನಿವಾರ್ಯವೆಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಇದು ಒಳ್ಳೆಯದೆಂದು ಎಲ್ಲರೂ ಒಪ್ಪುವುದರಿಂದ ಇದಕ್ಕೆ ಮೌನ ಸಮ್ಮತಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಲ್ಲ. ಇದು AI ನಿರ್ಮಿಸುವವರ ನಡುವಿನ ರಹಸ್ಯ ಯೋಜನೆಯೂ ಅಲ್ಲ. ಜಗತ್ತಿನ ವ್ಯವಹಾರಗಳಲ್ಲಿ ಮಾನವ ಪ್ರಾಧಾನ್ಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುವುದು ಅನಿವಾರ್ಯ ಎಂಬುದಷ್ಟೇ ಈ ಸಮ್ಮತಿ. ಅಥವಾ ಕನಿಷ್ಠ, ಅತಿಬುದ್ಧಿವಂತ ಯಂತ್ರಗಳ ನಡುವೆಯೂ ನಿಜವಾಗಿ ಉಳಿಯಬಲ್ಲ ಬೇರೊಂದು ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಬಹಳ ಕಷ್ಟ ಎಂಬುದರ ಕುರಿತ ಸಮ್ಮತಿ. ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಆ ಫಲಿತಾಂಶವನ್ನು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ವಿರೋಧಿಸುತ್ತಲೇ, ನಂಬಲರ್ಹ ಪರ್ಯಾಯ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಕಷ್ಟಪಡಬಹುದು. ಈ ಸಮ್ಮತಿ ಬಹುತೇಕ ಮೌನದಲ್ಲೇ ಉಳಿದಿರುವುದು, ಹೆಚ್ಚೆಂದರೆ ಪಿಸುಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಕೇಳಿಬರುವುದು—ಇದೇ ಅದರ ಒಳಗಿನ ಸತ್ಯವನ್ನು ಬಯಲುಮಾಡುತ್ತದೆ.

ನಾನು ಈ ಮೌನ ಸಮ್ಮತಿಯನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ದ್ವೇಷಿಸುತ್ತೇನೆ. ಮಾನವ ಪ್ರಾಧಾನ್ಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುವುದನ್ನು ನಾನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಇದು ಅನಿವಾರ್ಯ ಎಂಬ ಭಾವನೆಯನ್ನು ನಾನು ದ್ವೇಷಿಸುತ್ತೇನೆ. ಈ ಮೌನ ಸಮ್ಮತಿಗೆ ಶರಣಾದರೆ ನನ್ನ ಪುಟ್ಟ ಮಗನ ಸುಂದರ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ನೋಡಲು ನನಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ನನಗೆ ನಾನೇ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಮೌನ ಸಮ್ಮತಿಗೆ ನಾನು ಹೇಳುವುದು: ಇಲ್ಲ. ಈ ಮೌನ ಸಮ್ಮತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವ, ಈ ಭವಿಷ್ಯದ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಬಹುತೇಕ ಅರಿವಿಲ್ಲದೆಯೇ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿರುವ ಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಳ್ಳುವ ಸಮಯ ಬಂದಿದೆ ಎಂದು ನಾನು ನಂಬುತ್ತೇನೆ.

ಸಮಸ್ಯೆ ಇರುವುದು ಇಲ್ಲಿ: ಈ ಮೌನ ಸಮ್ಮತಿ ವ್ಯಾಪಕ ಒಪ್ಪಿಗೆಯಾಗಲು ಕಾರಣವಿದೆ. ಮಾನವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಅಪಾರವಾಗಿ ಮೀರಿದ ಯಂತ್ರ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆಯ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ, ಮಾನವರು ಹೇಗೆ ನಿಯಂತ್ರಣವನ್ನು ತಮ್ಮ ಕೈಯಲ್ಲೇ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸುವುದು ಕಷ್ಟ. ಅದನ್ನು ವಿವರಿಸುವ ಬಹುತೇಕ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು AI ಕೇವಲ ಒಂದು ಸಾಧನ, ಮಾದರಿಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಬಲ್ಲ ಆದರೆ “ನೈಜ ತಿಳಿವಳಿಕೆ” ಹೊಂದಲಾರದ ಉಪಕರಣ ಎಂಬ ವಾದಗಳನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿವೆ. ಬರಲಿರುವ ವಾಸ್ತವದ ಎದುರು ಈ ವಾದಗಳು ನಿಲ್ಲಲಾರವು ಎಂಬ ಆತಂಕ ನನಗಿದೆ. ಅವುಗಳೂ ಒಂದು ಬಗೆಯ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯಭರಿತ ನಿಶ್ಚಿಂತೆಯೇ ಎಂಬ ಆತಂಕ ನನಗಿದೆ—ಮಾನವ ನೇತೃತ್ವದ ಭವಿಷ್ಯದ ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಕಲ್ಪನೆಯಲ್ಲಿ ಬೇರೂರಿದ ನಂಬಿಕೆಗಿಂತ, AI ಏನು ಮಾಡಬಲ್ಲದು ಎಂಬುದನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುವುದರ ಮೇಲೆಯೇ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನಿಂತಿರುವ ನಿಲುವು ಅದು. ದಶಕಗಳಿಂದ, ಶತಮಾನಗಳಿಂದ ಮಾನವರಿಗೆ ಪರಿಹಾರ ಸಿಗದಿದ್ದ ಬೌದ್ಧಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಲ್ಲಿ AI ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಪ್ರಗತಿ ಸಾಧಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಅವುಗಳಿಗೆ “ನೈಜ ತಿಳಿವಳಿಕೆ” ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗದು.

ಹಾಗಿದ್ದರೆ, ಮಾನವರು ಪ್ರಾಧಾನ್ಯವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲೇಬೇಕು ಎಂದು ನಾನು ನಂಬುವುದೇಕೆ? ಸರಳ ಉತ್ತರವೆಂದರೆ ನಾನೊಬ್ಬ ಮಾನವ. ನಿಜಕ್ಕೂ ನಾನು ಮಾನವರ ಪಕ್ಷಪಾತಿ, ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳುವವನಲ್ಲ.

ಆದರೆ ಇದರಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಆಳವಾದ ಸಂಗತಿಯೂ ಇದೆ. ನಮ್ಮ ಪ್ರಾಧಾನ್ಯವು ನಮ್ಮ ಬುದ್ಧಿಶಕ್ತಿಯ ಮೇಲಿಲ್ಲ; ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲೂ ಅನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಕಾಲದವರೆಗೆ “ನೈಜ ತಿಳಿವಳಿಕೆ”ಯ ಮೇಲೆ ನಮ್ಮ ಏಕಸ್ವಾಮ್ಯವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರ ಮೇಲೂ ಇಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ, ನಮ್ಮ ಪ್ರಾಧಾನ್ಯವು ನಮ್ಮ ಗತಕಾಲದ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿದೆ.

ಏಕೆಂದರೆ ಕೆಸರಿನಿಂದ ಮೇಲೆದ್ದು ಬಂದವರು ನಾವು. ಮಣ್ಣು ಮತ್ತು ಕಲ್ಲಿನಿಂದ ಆದಿಮ ಸಮಾಜವನ್ನು ಕಟ್ಟಿದವರು ನಾವು. ನಕ್ಷತ್ರಗಳತ್ತ ದೃಷ್ಟಿ ನೆಟ್ಟು, ಏಕೆ ಎಂದು ಕೇಳಿದವರು ನಾವು. ನಮ್ಮ ಜಗಳ, ಪ್ರೀತಿ, ಅಸೂಯೆ, ಸಂತೋಷಗಳ ನಡುವೆಯೇ ನೈತಿಕತೆ, ನೀತಿಶಾಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಕಾನೂನನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡವರು ನಾವು. ಹಾಡಿದವರು, ಕುಣಿದವರು, ಬರೆದವರು, ಸಂಗೀತ ರಚಿಸಿದವರು ನಾವು. ಇತಿಹಾಸ ನಿರ್ಮಿಸಿದವರೂ ನಾವೇ, ಅದನ್ನು ಬರೆದವರೂ ನಾವೇ. ಆ ಪರಂಪರೆ ನಮ್ಮದು. ನಾವು ಕಟ್ಟಿರುವ ನಾಗರಿಕತೆ ನಾವು ಪೋಷಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದ ಜ್ಯೋತಿ; ಆ ಜ್ಯೋತಿ ನಮಗೆ ಸೇರಿದ್ದು. ನಮ್ಮ ಗತಕಾಲ ಒಂದು ಭವ್ಯ ಪರಂಪರೆ; ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಅದರ ಪಾಲಕರು. ಮೈಕೆಲ್ ಓಕ್‌ಶಾಟ್ “ಮಾನವಕುಲದ ಸಂವಾದ” ಎಂದು ಕರೆದ, ಆದಿಮ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾದ ಆ ಮಹಾನ್ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಭಾಗವಹಿಸುವುದೂ ಈ ಪಾಲನೆಯ ಒಂದು ಭಾಗ.

ಸುದೀರ್ಘವಾದ, ಅನೇಕ ತಿರುವುಗಳಿದ್ದ ಆ ಗತಕಾಲದ ಮೂಲಕ ನಾವು ನಾಗರಿಕತೆಯೊಂದನ್ನು ಕಟ್ಟಿದೆವು. ಅಮೆರಿಕದಲ್ಲಿ ಅದರ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗೆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಹಕ್ಕುಗಳೇ ಅಡಿಪಾಯವಾಗಿದ್ದವು; ಬದುಕಿನ ಪಯಣದಲ್ಲಿ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ರೂಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ದಾರಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಗೌರವವಿತ್ತು. ಮಾನವರ ಬದುಕು ಉತ್ತಮವಾಗಲೂ ಬಹುದು, ಹದಗೆಡಲೂ ಬಹುದು: ವಿವೇಕದ ನಿರ್ಧಾರಗಳ ಫಲ ನಮಗೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದಾಗ ಅದರ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನೂ ನಾವೇ ಎದುರಿಸುತ್ತೇವೆ. ತಮ್ಮದೇ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಹಕ್ಕು, ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಚತುರರು ಅಥವಾ ವಿವೇಕಿಗಳಾಗಿರುವುದರ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ನೆರೆಹೊರೆಯವರ ವಿವೇಚನೆ ನನಗಿಂತ ಉತ್ತಮವಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ನಾಗರಿಕನಾಗಿ ನನ್ನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ನಾನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಹೆಚ್ಚು ಬುದ್ಧಿವಂತ ಯಂತ್ರವೊಂದು ಬಂದಾಗಲೂ ಆ ಸ್ಥಾನ ರದ್ದಾಗಬೇಕೆಂಬುದಕ್ಕೆ ನನಗೆ ಯಾವುದೇ ಕಾರಣ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ, ಅದು ರದ್ದಾಗದಂತೆ ತಡೆಯಲು ಎಲ್ಲ ಕಾರಣಗಳೂ ಕಾಣುತ್ತವೆ.

ಈ ಪರಂಪರೆಯ ಬಹುತೇಕ ಇಡೀ ಲಿಖಿತ ದಾಖಲೆಯನ್ನು ಓದಿರುವ ಯಂತ್ರಗಳೂ ಅದರ ವಾರಸುದಾರರು ಎಂದು ಕೆಲವರು ವಾದಿಸಬಹುದು. ಒಂದು ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಅವು ವಾರಸುದಾರರೇ. ಆದರೆ ನಿಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದ ಅಟ್ಟದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪತ್ರವನ್ನೂ ಓದಿದ ವ್ಯಕ್ತಿ, ಅಷ್ಟರಿಂದಲೇ ನಿಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದ ಸದಸ್ಯರಾಗುವುದಿಲ್ಲ. AI ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಮೊದಲು ವೀಕ್ಷಕರಾಗಿ, ನಂತರ ಹೆಚ್ಚೆಚ್ಚು ಭಾಗವಹಿಸುವವರಾಗಿ ಮಾನವಕುಲದ ಸಂವಾದವನ್ನು ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಅವು ಆ ಸಂವಾದದಲ್ಲಿ ಮೇಲುಗೈ ಸಾಧಿಸಬಾರದು, ಅದನ್ನು ಅರ್ಥಹೀನವಾಗಿಸಲೂ ಬಾರದು. ಪ್ರಾಧಾನ್ಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುವುದು ನಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗಳಿಗೆ ಮಾಡುವ ದ್ರೋಹವಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರಿಗೆ ಮಾಡುವ ದ್ರೋಹವೂ ಹೌದು. ಈ ಹೋರಾಟವೇ ಸಾರ್ಥಕವಲ್ಲ ಎಂದಾದರೆ, ಯಾವ ಹೋರಾಟವೂ ಸಾರ್ಥಕವಲ್ಲ.

ಯಂತ್ರಗಳ ಅತಿಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಮೌನ ಸಮ್ಮತಿಯ ಅನುಯಾಯಿಗಳು ತಪ್ಪು ತಿಳಿದಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದು ನನ್ನ ನಂಬಿಕೆ. ಜಗತ್ತು ಹೇಗೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ ಎಂಬುದರ ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶವೊಂದನ್ನು ಅವರು ಗಮನಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ; ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆ ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಒಂದೇ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇಂದಿನ AI ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಗಳನ್ನೇ ಐದು ಅಥವಾ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಮೌನ ಸಮ್ಮತಿಯ ಅನುಯಾಯಿಯೊಬ್ಬರಿಗೆ ವಿವರಿಸಿದ್ದರೆ, ಇಂದಿನ ನೈಜ ಮಟ್ಟಕ್ಕಿಂತ ನಿರುದ್ಯೋಗ ಬಹಳ ಹೆಚ್ಚಿರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅವರು ಊಹಿಸಿರುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ಮಾನವರು ಅಧಿಕಾರ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯೂ ಈಗಿರುವುದಕ್ಕಿಂತ ಬಹಳ ಮುಂದುವರಿದಿರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಭವಿಷ್ಯ ನುಡಿದಿರುತ್ತಿದ್ದರು. ಮಾನವರ ಸಾಮೂಹಿಕ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆ ಮತ್ತು ಸಾಮರ್ಥ್ಯವು ಮೌನ ಸಮ್ಮತಿಯ ಅನುಯಾಯಿಗಳು ಊಹಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದು. ನಮ್ಮ ಸಮಾಜಗಳು ಅವರು ಊಹಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಸದೃಢವೆಂದು ಸಾಬೀತಾಗುತ್ತವೆ ಎಂಬುದು ನನ್ನ ನಂಬಿಕೆ.

ಆದರೆ ನನ್ನ ನಂಬಿಕೆ ತಪ್ಪಿರಬಹುದು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಸ್ವಾಯತ್ತ ಕಂಪನಿಗಳು ಮಾನವರು ನಡೆಸುವ ಉದ್ಯಮಗಳನ್ನು ಪೈಪೋಟಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹಿಂದೆ ಹಾಕಬಹುದು. ಅದು ನಿಜವಾದರೆ, ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರದ ನಿರ್ದಾಕ್ಷಿಣ್ಯ ತರ್ಕವು ಹೆಚ್ಚೆಚ್ಚು ಬಂಡವಾಳವನ್ನು ಯಂತ್ರಗಳಿಗೆ ಹಸ್ತಾಂತರಿಸುವಂತೆ ಒತ್ತಾಯಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಾನವರು ಅಧಿಕಾರ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಯಂತ್ರಗಳು ಮಾನವ ನಾಗರಿಕತೆಯನ್ನು ಉರುಳಿಸಬೇಕಿಲ್ಲ; ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿ ಉದ್ಯಮದ ತರ್ಕವು ಎಂದಿನ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿದರೆ ಸಾಕು. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ AI ಕ್ರಾಂತಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಹತ್ತಿರದ ಹೋಲಿಕೆ ಕೃಷಿ ಕ್ರಾಂತಿ. ಆಗ ಉತ್ಪಾದನೆಯ ಹೊಸ ವಿಧಾನಗಳು ಮಾನವ ಸಮಾಜದ ರಚನೆಯನ್ನೇ ಮೂಲಭೂತವಾಗಿ ಬದಲಾಯಿಸಿದವು. ಈ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ ಮಾನವರಿಗೆ ಅದು ಹಿತಕರವಾಗಿತ್ತು ಎನ್ನುವುದು ಖಚಿತವಲ್ಲ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಈ ಬದಲಾವಣೆ ಮಾನವರ ಕ್ಷೇಮವನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸಿತು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಪುರಾವೆಗಳಿವೆ.

ನಾವು ಎದುರಿಸಲಿರುವ ಭವಿಷ್ಯ ಇದೇಯೇ ಎಂಬುದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ಇದು ನಮ್ಮ ಭವಿಷ್ಯವೆಂದು ನಾನು ನಂಬುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಬೇರೆಡೆ ವಾದಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಆದರೆ ನನ್ನ ಅನೇಕ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳು—ಬುದ್ಧಿವಂತರು, ಕಾಳಜಿಯುಳ್ಳವರು, ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಿಗೆ ಬದ್ಧರಾದವರು—ಇದೇ ನಮ್ಮ ಭವಿಷ್ಯವಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ ಎಂದು ನಂಬುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಮಾತು ಸರಿಯಾದರೆ, ಮೌನ ಸಮ್ಮತಿಯ ವಿರುದ್ಧ ನಮ್ಮ ಹೋರಾಟ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸವಾಲಿನದ್ದಾಗಿರುತ್ತದೆ. ನಾವು ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಪ್ರವಾಹಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಈಜಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆ ಮಾಡುವಾಗ, ನನ್ನಂತಹ ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಉದಾರವಾದಿ ವ್ಯಕ್ತಿಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವಾದಿಗಳು ಅಚಲ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳೆಂದು ನಂಬುವ ಅನೇಕ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಅಪಾಯಕಾರಿ ಪ್ರಯತ್ನವಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ವಿಫಲವಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ತಳ್ಳಿಹಾಕಲಾಗದು. ಆದರೆ ಈ ಹೋರಾಟವೇ ಸಾರ್ಥಕವಲ್ಲ ಎಂದಾದರೆ, ಯಾವ ಹೋರಾಟವೂ ಸಾರ್ಥಕವಲ್ಲ.

ಪ್ರಾಧಾನ್ಯ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೆಂದರೆ ಮಾನವರು ಮತ್ತು ಮಾನವ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನೂ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು. ಅಂದರೆ AI ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸುವವರು ಅಸುರಕ್ಷಿತ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದಾಗ ಹೊಣೆ ಹೊರಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ AI ಬಳಸುವ ಜನರು ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಅದನ್ನು ದುರುಪಯೋಗಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ಅಥವಾ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆ ಮಾಡದೆ ಹಾನಿಗೆ ಕಾರಣರಾದಾಗ ಅವರನ್ನೂ ಹೊಣೆಗಾರರನ್ನಾಗಿಸಬೇಕು. ಇದಕ್ಕೆ ಕಾನೂನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸುವ ತಾಂತ್ರಿಕ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯವೂ ಬೇಕು. ಜನರಿಗೂ ಅವರ AI ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳ ಕ್ರಿಯೆಗಳಿಗೂ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯ ನಂಟಿರಬೇಕು. ಯಾವ ಮಾನವನೊಂದಿಗೂ ನಂಟಿಲ್ಲದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳಿಗೆ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಆರ್ಥಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಲು ಅನುಮತಿ ನೀಡುವುದಾದರೂ, ಅವು ಸುರಕ್ಷತಾ ನಿರ್ಬಂಧಗಳ ಅಡಿಯಲ್ಲೇ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಬೇಕು. ಸ್ವಾಯತ್ತವಾಗಿ ಕಂಪನಿಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು, ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಲು ಅಥವಾ ದಾವೆ ಹೂಡಲು AI ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳಿಗೆ ಅಧಿಕಾರ ನೀಡುವುದಾದರೂ, ಅತ್ಯಂತ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದಲೇ ನೀಡಬೇಕು.

ನನ್ನ ಉದ್ಯಮದಲ್ಲಿ, ಮಾನವ ಪ್ರಾಧಾನ್ಯಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುವ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಯಂತ್ರಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ನಿರ್ಮಿಸಬಹುದು ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ನಾವು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಯೋಚಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಬಹುದು. ನಾವು ನಿರ್ಮಿಸುವ AI ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳ ಅನುಮತಿಗಳು ಅರ್ಥವಾಗುವಂತೆಯೂ ಸೀಮಿತವಾಗಿಯೂ ಇರಬಹುದು; ಅವುಗಳ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಪರಿಶೋಧಿಸಲು ಮತ್ತು ಬಳಕೆದಾರರು ಅವುಗಳ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಹಿಂಪಡೆಯಲು ಅವಕಾಶವಿರಬಹುದು. ಇತರರ ಮೇಲೆ ಗಣನೀಯ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುವ ಕ್ರಿಯೆಗಳಿಗೆ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ನಿಗದಿಪಡಿಸಲು ಸಾಮಾನ್ಯ ಖಾಸಗಿ ಬದುಕಿನ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಗಾವಲು ಇಡಬೇಕಿಲ್ಲ, ಅನಾಮಧೇಯವಾಗಿ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಕೊನೆಗೊಳಿಸಬೇಕಿಲ್ಲ. ಬಳಕೆದಾರರ ಗೌಪ್ಯತೆ ಹಾಗೂ ಅವರ ಡಿಜಿಟಲ್ ಆಸ್ತಿ ಮತ್ತು ದತ್ತಾಂಶದ ಮೇಲೆ ಅವರ ಸ್ವಾಯತ್ತತೆಗೆ ನಾವು ಬದ್ಧರಾಗಬಹುದು. ಆ ದತ್ತಾಂಶವನ್ನು ಬೇರೆಡೆಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವ ನೈಜ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವೂ ಇದರಲ್ಲಿ ಸೇರಿರಬೇಕು. ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಜನರು ತಿಳಿವಳಿಕೆ ಪಡೆಯಲು ಮತ್ತು ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ನೆರವಾಗುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳನ್ನೂ ನಾವು ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಬಹುದು. ನಾವು ನಿರ್ಮಿಸುವ ಉತ್ಪನ್ನಗಳು ಅವುಗಳ ಬಳಕೆದಾರರನ್ನು ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಲು ಹೆಚ್ಚು ಸಮರ್ಥರನ್ನಾಗಿಸುತ್ತವೆಯೇ ಎಂದು ಪರೀಕ್ಷಿಸಬಹುದು.

ಅತಿಮಾನವ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೂ ಸಂಪೂರ್ಣ ನೀಲನಕ್ಷೆಯಲ್ಲ. ಅಂಥ ನೀಲನಕ್ಷೆ ತಮ್ಮ ಬಳಿ ಇದೆ ಎಂದು ಹೇಳುವ ಯಾರನ್ನೂ ನಾನು ನಂಬುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಇದು ಆರಂಭಿಸಲು ಒಂದು ನೆಲೆ.

ಭವಿಷ್ಯವು ದಟ್ಟ ಮಂಜಿನಲ್ಲಿ ಮರೆಯಾಗಿದೆ. ಆದರೂ ನಾವು ಇಂದೇ ಕಾರ್ಯಪ್ರವೃತ್ತರಾಗಬಹುದು. ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆಯಾಗಿ, ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ಈ ಮೌನ ಸಮ್ಮತಿಗೆ ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಹೆಸರು ಕೊಟ್ಟು, ಅದರ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಬೆಳಕಿಗೆ ತರಬಹುದು. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ನಮ್ಮ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಯ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯನ್ನು ಆಮೂಲಾಗ್ರವಾಗಿ ವಿಸ್ತರಿಸಬಹುದು. AI ನಮ್ಮನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸಲು ಬಿಡದಿರಲು ನಾವು ನಿರ್ಧರಿಸಬಹುದು. ಬದಲಿಗೆ, ಅದು ನಮ್ಮ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಲು ಬೇಕಾದ ಕಠಿಣ ಪರಿಶ್ರಮವನ್ನು ಹಾಕಬಹುದು. ಇನ್ನಷ್ಟು ದಿಟ್ಟ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಲು, ಹೊಸ ಉತ್ಸಾಹ ಮತ್ತು ತೀವ್ರತೆಯೊಂದಿಗೆ ಜಗತ್ತನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಲು, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಯಂತ್ರಗಳನ್ನು ಬಳಸಲು ನಾವು ಕಲಿಯಬಹುದು. ನಾವು ಹೊಸ ಬಗೆಯ ಮಾನವರಾಗಬಹುದು—ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದಿಂದ ಮಾನವತ್ವವನ್ನೇ ಮೀರಿದವರಾಗಿ ಅಲ್ಲ, ನಮ್ಮ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಗಳನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿಕೊಂಡ ಮಾನವರಾಗಿ.

ನನ್ನ ಪುಟ್ಟ ಮಗನನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ನಾನು ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತೇನೆ. ಹಿತಬಯಸುವ ಯಂತ್ರಗಳು ಎಷ್ಟೇ ಆರಾಮದಾಯಕ ಬದುಕನ್ನು ಒದಗಿಸಿದರೂ, ಅವನು ಕೇವಲ ಅವುಗಳ ಆರೈಕೆಯಲ್ಲಿ ಬದುಕಬೇಕೆಂದು ನಾನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ. ಯಾರೂ ಕೇಳಲು ಯೋಚಿಸದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಅವನು ಕೇಳಬಲ್ಲ, ಯಾರೂ ನಿರ್ಮಿಸಲು ಯೋಚಿಸದ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಅವನು ನಿರ್ಮಿಸಬಲ್ಲ ಜಗತ್ತು ಅವನಿಗೆ ಸಿಗಬೇಕೆಂದು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ಇನ್ನಷ್ಟು ಮೆತ್ತಗಿನ ಪ್ರಯಾಣಿಕರ ಆಸನವಿರುವ ಇನ್ನಷ್ಟು ಉತ್ತಮ ಕಾರು ಅವನಿಗೆ ಸಿಗಬೇಕೆಂಬುದು ನನ್ನ ಬಯಕೆಯಲ್ಲ. ಅದರ ಚಾಲನೆ ಅವನ ಕೈಯಲ್ಲಿರಬೇಕೆಂಬುದು ನನ್ನ ಬಯಕೆ.

  • 2026

ಲೇಖಕರು

Dean Ball