Sam Altman’s remarks at the United Nations Security Council

Today, OpenAI CEO Sam Altman addressed the United Nations Security Council on artificial intelligence. He discussed AI’s potential to expand opportunity, the importance of keeping powerful systems under human control, and the need for international cooperation on AI safety.

Thank you, Mr. President and your Excellencies. I’m honored to be here and to be able to speak with you all at this important time.

We have been talking about artificial intelligence for years, but it feels different in recent weeks and months. Rapid model progress has made the timeline feel more compressed, the upside more tangible, but also the stakes and the risks more immediate.

We have a choice in front of us. AI can either be more like a new Renaissance of creativity and discovery, or more like a new Industrial Revolution of upheaval and disarray.

The Renaissance was a time when new tools, new ideas, and new institutions expanded what people believed they could do. AI can play that role for our time. I believe that people are much more capable than they imagine themselves to be, but have been held back by limited technology that was meant to empower but instead distracts and often steals attention.

The best version of AI is not about making people cogs in a giant machine, or optimizing every part of life until the human parts disappear. It is about giving people more agency in an ever more complex world: more ability to learn, to create, discover, build, participate. There are many things that AI cannot—and should not—automate.

AI should be built for people, not simply to turn the crank of the machines faster for their own sake. Some of the things people working to build AI have said are so dystopian that they sound like the plot of bad science fiction movies.

Anything this powerful is also intimidating. This moment is complicated as we feel both tremendous potential and very understandable anxiety at the same time.

These models can help people discover new knowledge: new medicines, better health care, stronger education, and build more productive economies. They can be new tools for people to pursue dreams and ambition that today feel out of reach. The complexity of life has increased so dramatically for the average person. AI can be a defensive tool against this complexity as much as it can be this tool of unprecedented discovery and innovation.

On the other hand, as AI systems become more capable and more autonomous, they could move faster than our institutions, concentrate power in too few hands, or make decisions that people no longer understand or control.

That concern becomes especially important as we approach systems that can improve themselves and future versions of themselves, often called recursive self-improvement. As the process of building AI becomes more automated, the pace of AI progress could accelerate rapidly. This moment calls for extreme care.

I largely agree with Professor Bengio. Although I’ll say two instead of three—I believe there are two ways that AI progress could go very badly that we have to avoid.

First, we could lose control of the future to AI. The risk is that it moves so fast that people can no longer follow what’s happening or intervene when needed. This would obviously be terrible.

The industry must not accept too much technological risk just because the benefits are too great and that they feel too important to slow down. Beating companies in a competitive pace is not a reason to make rash decisions. Nor do we believe we are locked in a race where we are unable to do that. We have unilaterally slowed down in the past. We will do so in the future. We do not want to build systems—we think it’s important that everyone avoids building systems—where we cannot make the alignment, monitorability, and safety guarantees that we must.

We need to understand what these systems are doing and have strong evidence that they will do what people intend, even as they get very, very smart. Actually especially as they get very very smart. It doesn’t matter whether people put the risk of catastrophe at 10%, or 1%, or 12%, or .1%. None of these levels are remotely acceptable. And we should not train models that we cannot make an extremely strong case that we will be able to keep under human control.

So that’s one way things can go wrong. In the other direction, these systems could concentrate too much power in too few hands. No one person or company or country should be able to use the most powerful AI models to impose their worldview on everyone else. A company or country that believes only it can be trusted with this technology can use that belief to justify almost anything else. We have to reject that logic, even when it’s convenient for any one actor.

ಈ ಎರಡೂ ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ದಾಟಲು ಪ್ರಾಯೋಗಿಕವಾದ ಹಾದಿಯಿದೆ ಎಂದು ನಾನು ನಂಬುತ್ತೇನೆ. OpenAI ಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟ ಗುರಿಯೊಂದಿಗೆ ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತೇವೆ: AI ಯು ಜನರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಹಿಡಿತ ನೀಡಬೇಕು. ಅವರು ಬಯಸಿದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬದುಕಲು ಹೆಚ್ಚಿನ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ನೀಡಬೇಕು. ದೊಡ್ಡದಿರಲಿ ಸಣ್ಣದಿರಲಿ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಪರಿಹರಿಸಲು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಸಮುದಾಯಗಳನ್ನು ಸುಧಾರಿಸಲು ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ನೀಡಬೇಕು. ಕುರುಡು ಆಶಾವಾದದ ಬಲೆಗೆ ಬೀಳಲು ನಾವು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲವೂ ವಿನಾಶದತ್ತ ಸಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ನಿರಾಶಾವಾದದ ಬಲೆಗೂ ಬೀಳಲು ನಾವು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಎರಡರಲ್ಲಿ ಯಾವುದಾದರೂ ಅತಿರೇಕಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕುವುದು ನಮ್ಮ ಮುಂದಿರುವ ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಪರಿಹರಿಸಲು ನೆರವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅದರಲ್ಲೂ ಜಗತ್ತು ಮತ್ತು ಅದರ ಜನರು ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಬೃಹತ್ ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ಪರಿಹರಿಸಲು ಈ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ನೆರವಾಗಬಲ್ಲ ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅದು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಸಹಾಯಕವಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಎರಡು ಧ್ರುವಗಳ ನಡುವಿನ ಮಧ್ಯಮ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಾಗಲು ನಾವು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತೇವೆ.

ನಮ್ಮ ಪಾಲಿಗೆ ಅದರ ಅರ್ಥ ಮೂರು ತತ್ವಗಳು.

ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, AI ಯ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಹೆಚ್ಚಾದರೂ ಅದರ ನಿರ್ಧಾರ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ ಜನರೇ ಇರಬೇಕು. ಮಾನವ ಉದ್ದೇಶಗಳೊಂದಿಗಿನ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯು ಕೇವಲ ಅಮೂರ್ತ ಸಂಶೋಧನಾ ಪ್ರಶ್ನೆಯಲ್ಲ. ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹವಾಗಿ ಮಾನವರ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲೇ ಉಳಿಯುವಂತೆ, ಮಾನವ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುವಂತೆ ಮತ್ತು ಮುಂದಿನ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಹಂತಗಳಿಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡಲು ಜನರಿಗೆ ನೆರವಾಗುವಂತೆ ಖಚಿತಪಡಿಸುವ ಕೆಲಸವಿದು. ಮಾನವ ವಿವೇಚನೆ ಅಥವಾ ಮಾನವ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಸ್ವಯಂಚಾಲಿತಗೊಳಿಸಲು ನಾವು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ, ಪ್ರಯತ್ನಿಸಲೂಬಾರದು.

ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಪ್ರಗತಿ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಪ್ರಯೋಜನಗಳು ಜನರಿಂದ ಮತ್ತು ಜನರಿಗಾಗಿಯೇ ರೂಪುಗೊಳ್ಳಬೇಕು. AI ಯು ಸಂಶೋಧಕರಿಗೆ ಆವಿಷ್ಕಾರ ಮಾಡಲು, ವೈದ್ಯರಿಗೆ ರೋಗಿಗಳಿಗೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡಲು, ಶಿಕ್ಷಕರಿಗೆ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಕಲಿಸಲು, ಉದ್ಯಮಿಗಳಿಗೆ ಕಂಪನಿಗಳನ್ನು ಆರಂಭಿಸಲು ಮತ್ತು ಸಮುದಾಯಗಳಿಗೆ ಇದುವರೆಗೆ ಅಸಾಧ್ಯವೆನಿಸಿದ್ದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಪರಿಹರಿಸಲು ನೆರವಾಗಬೇಕು. ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಹಾಯ ಮಾಡಬೇಕು. ಮಾನವ ಪ್ರಗತಿಯ ನಿರಂತರ ಕಥೆಯು ಉಪಕರಣಗಳು ಮಾನವರ ಕ್ರಿಯಾಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಬದಲಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬುದಲ್ಲ. ಸರಿಯಾದ ಉಪಕರಣಗಳು ಜನರ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬುದೇ ಆ ಕಥೆ. ಇದು ಸಾಧ್ಯವೆಂದು ನಾವು ನಂಬಿರುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಬಹುದೂರ ಸಾಗಲಿದೆ ಎಂದು ನಾನು ನಂಬುತ್ತೇನೆ.

ಮೂರನೆಯದಾಗಿ, ಈ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಸಬಲಗೊಳಿಸಬೇಕು. ಜನರು ತಮ್ಮ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಸಾಕಾರಗೊಳಿಸಿ, ತಮಗಾಗಿ, ತಮ್ಮ ಸಮುದಾಯಗಳಿಗಾಗಿ, ತಮ್ಮ ದೇಶಗಳಿಗಾಗಿ ಮತ್ತು ವಿಶಾಲ ಜಗತ್ತಿಗಾಗಿ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವುದರಿಂದ ಉಜ್ವಲ ಭವಿಷ್ಯ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಈ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವವರಲ್ಲಿ ನಾವೂ ಒಬ್ಬರಾಗಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ಈ ಕಥೆಯ ನಾಯಕರು ನಾವಲ್ಲ. ವಿಶ್ವದಾದ್ಯಂತ ಜನರನ್ನು ಸಬಲಗೊಳಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಮಾನವರ ಕೌಶಲ್ಯ ಹಾಗೂ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಗಳ ಅದ್ಭುತ ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆ ಇಡುವುದೇ ನಮ್ಮ ಪಾತ್ರ.

ಹಿಂದೆಂದೂ ನಮಗೆ ಲಭ್ಯವಿರದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿಯಬಲ್ಲ ಮಾಡೆಲ್‌ಗಳು ಈಗ ನಮ್ಮಲ್ಲಿವೆ. ಗಣಿತದಲ್ಲಿ ನಾವು ಕಂಡಿರುವ ಪ್ರಗತಿಯನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ. ಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನ ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮಾದರಿಗಳು ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಾಲಾ ಗಣಿತವನ್ನು ತಕ್ಕಮಟ್ಟಿಗೆ ನಿಭಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನ ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಅವು ಪ್ರೌಢಶಾಲಾ ಗಣಿತ ಸ್ಪರ್ಧೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಉತ್ತಮವಾಗಿದ್ದವು. ಕಳೆದ ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಗಣಿತ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದ ಪದಕದ ಮಟ್ಟವನ್ನು ತಲುಪಿದೆವು. ಈ ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲವೇ ವಾರಗಳ ಹಿಂದೆ ನಮ್ಮ ಮಾಡೆಲ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಹಸ್ರಮಾನ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಲ್ಲೊಂದಾದ ನೇವಿಯರ್-ಸ್ಟೋಕ್ಸ್ ಸಮೀಕರಣಗಳನ್ನು ಪರಿಹರಿಸಿತು.

ಈ ಸಮೀಕರಣಗಳನ್ನು ವಿಮಾನ ವಿನ್ಯಾಸ, ಹವಾಮಾನ ಮುನ್ಸೂಚನೆ ಮತ್ತು ರಕ್ತದ ಹರಿವಿನ ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ನಾವು ಕೇವಲ ಗಣಿತ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಪರಿಹರಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಅವುಗಳನ್ನು ಪರಿಹರಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಹೊಸ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿಯಲು ಜನರನ್ನು ಸಬಲಗೊಳಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಆ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಯನ್ನು ಸುಧಾರಿಸುವುದು, ಜೀವನಮಟ್ಟವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದು ಹಾಗೂ ಜಗತ್ತಿನ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುವುದು ನಮ್ಮ ಉದ್ದೇಶ. ಇನ್ನೂ ಕಂಡುಹಿಡಿಯಬೇಕಾದದ್ದು ಅಪಾರವಾಗಿದೆ.

ಆದರೆ ಕಂಪನಿಗಳು ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸದಿರುವುದು ಬಹಳ ಮುಖ್ಯ.

AI ಯು ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕವಾಗಿರಬೇಕಾದರೆ, ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ಸ್ಯಾನ್ ಫ್ರಾನ್ಸಿಸ್ಕೊದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರಯೋಗಾಲಯಗಳೇ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತಿಲ್ಲ. ಆ ನಿರ್ಧಾರಗಳು ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳ ಮೂಲಕ ಮತ್ತು ತಾವು ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುವ ಜನರಿಗೆ ಉತ್ತರದಾಯಿಗಳಾದ ಸರ್ಕಾರಗಳಿಂದ ರೂಪುಗೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಇದಕ್ಕೆ ಸಹಕಾರದ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ನಮ್ಮ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ, ಪರಸ್ಪರ ಸ್ಪರ್ಧಿಸುವ ಮತ್ತು ಸದಾ ಪರಸ್ಪರ ಇಷ್ಟಪಡದ ದೇಶಗಳು ಕೂಡ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಹೊಸ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಎದುರಿಸುವಾಗ ಸಮಾನ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಮೂಹಿಕ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ಒಂದಾದ ಸಂದರ್ಭಗಳಿವೆ. ಇದು ಅಂತಹ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಲೇಬೇಕು ಎಂದು ನಾವು ನಂಬುತ್ತೇವೆ.

ಪರಸ್ಪರ ಪೂರಕವಾದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮತ್ತು ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಅತ್ಯಾಧುನಿಕ AI ಮಾನದಂಡಗಳಿಗಾಗಿ ನಮಗೆ ಒಂದು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಬೇಕು. ಸಾಮರ್ಥ್ಯಗಳನ್ನು ಅಳೆಯಲು, ಅಪಾಯಗಳನ್ನು ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ ಮಾಡಲು, ಸುರಕ್ಷತಾ ಕ್ರಮಗಳು ಸಾಕಾಗಿವೆಯೇ ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಲು ಮತ್ತು ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಸ್ವಾಯತ್ತವಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಮಾನವ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮಾನದಂಡಗಳು ಬೇಕು.

ದೇಶಗಳು ಸಾಕ್ಷ್ಯವನ್ನು ಹೋಲಿಸಲು, ಅನುಸರಣೆಯನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಲು ಮತ್ತು ಏನಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ಭಾಷೆ ಹಾಗೂ ತಿಳಿವಳಿಕೆಯನ್ನು ಹೊಂದಲು ನಮಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮಾನದಂಡಗಳು ಬೇಕು.

ವೈಫಲ್ಯಗಳು ದುರಂತಗಳಾಗುವ ಮೊದಲೇ ಜಗತ್ತು ಅವುಗಳಿಂದ ಕಲಿಯಲು, ನಿಖರ ಮತ್ತು ತ್ವರಿತ ಘಟನೆ ವರದಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಹಾಗೂ ವರ್ಗೀಕರಣ ಮತ್ತು ವರದಿ ಶಿಷ್ಟಾಚಾರಗಳು ನಮಗೆ ಬೇಕು.

ಹೊರಹೊಮ್ಮುತ್ತಿರುವ ದುರ್ಬಲತೆಗಳು ಮತ್ತು ಹೊಸ ಬೆದರಿಕೆಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಸರ್ಕಾರಗಳು, ನಿರ್ಣಾಯಕ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯ ನಿರ್ವಾಹಕರು ಮತ್ತು ತಾಂತ್ರಿಕ ತಜ್ಞರ ನಡುವೆ ಸುರಕ್ಷಿತ ಸಂಪರ್ಕ ಮಾರ್ಗಗಳೂ ಬೇಕು.

ಈ ಮಾನದಂಡಗಳು ಈಗಾಗಲೇ ನೆಲೆಗೊಂಡಿರುವ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಪ್ರಾಬಲ್ಯವನ್ನು ಶಾಶ್ವತಗೊಳಿಸಬಾರದು ಅಥವಾ ಒಂದು ವ್ಯಾಪಾರ ಮಾದರಿಗೆ ಮತ್ತೊಂದಕ್ಕಿಂತ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಬಾರದು ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟ. ಅವು ಮುಕ್ತ ಮತ್ತು ನಿರ್ಬಂಧಿತ ಮಾದರಿಗಳ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸುವವರನ್ನು, ಹೊಸದಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುವವರನ್ನು ಮತ್ತು ಸ್ಥಾಪಿತ ಪ್ರಯೋಗಾಲಯಗಳನ್ನು, ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಮತ್ತು ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಹಕಾರವನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಬೇಕು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸರ್ಕಾರವೂ ತನ್ನ ಕಾನೂನು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಮಾನದಂಡಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ತಾನೇ ನಿರ್ಧರಿಸಬೇಕು. ಆದರೆ ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಸಾಕ್ಷ್ಯ, ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಸುರಕ್ಷತಾ ಕ್ರಮಗಳು ಮತ್ತು ಸಮರ್ಪಕ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆ ಹೇಗಿರಬೇಕು ಎಂಬುದರ ಕುರಿತು ನಾವು ಒಮ್ಮತಕ್ಕೆ ಬಂದರೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಳಿತಾಗುತ್ತದೆ.

ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೂ ಉತ್ತರಗಳಿಲ್ಲ; ಇನ್ನೂ ಉತ್ತಮವಾದ ಯಾವುದೇ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಮುಕ್ತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸುತ್ತೇವೆ. ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರೊಂದಿಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಮತ್ತು ಮುಂದಿನ ಹಾದಿಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ನಮ್ಮಿಂದಾದ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನೂ ಮಾಡಲು ನಾವು ಸಿದ್ಧರಿದ್ದೇವೆ.

ನಾವು ಈಗ ಒಂದು ನಿರ್ಣಾಯಕ ಕವಲುದಾರಿಯಲ್ಲಿದ್ದೇವೆ. ಒಂದು ಹಾದಿಯು ಅಧಿಕಾರ ಕೆಲವೇ ಕಡೆ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾಗಿರುವ, ನಿರ್ಧಾರಗಳು ಪಾರದರ್ಶಕವಾಗಿರದ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಜೀವಿತಾವಧಿಯ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ತಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಹೇರಲಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಜನರು ಭಾವಿಸುವ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತದೆ. ಮತ್ತೊಂದು ಹಾದಿಯು ಜನರಿಗಾಗಿ AI ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಮೂಲಕ ಜನರು ಅದು ಹೇಗೆ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಾಗಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಲು ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡಲು ನೆರವಾಗುತ್ತಾರೆ; ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಪ್ರಗತಿಯು ನಿಜವಾದ ಬದುಕುಗಳನ್ನು ಸುಧಾರಿಸುತ್ತದೆ; ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ರೂಪಿಸುವಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಜನರು ಭಾಗವಹಿಸಬಹುದು; ಮತ್ತು ಜನರು ಹಾಗೂ ಸಮುದಾಯಗಳು ತಾವು ಬಯಸಿದಂತೆ ಬದುಕಲು ಈ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವು ಹೆಚ್ಚಿನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಇದು ಸಾಧ್ಯತೆಗಳು ಸಾಕಾರಗೊಂಡ, ಉತ್ಸಾಹ ಮತ್ತು ಬೆರಗು ತುಂಬಿದ ಭವಿಷ್ಯ.

ಅಂತಹ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವುದು ಸಾರ್ಥಕವೆಂದು ನಾವು ನಂಬುತ್ತೇವೆ. ತುಂಬಾ ಧನ್ಯವಾದಗಳು.